[1] وهدے ایسّایا گۆن مردمان وتی هبر هلاس کرتنت، کَپَرناهوما شت.
[2] اۆدا، یک رومی پئوجی اَپسرێا، هِزمتکارے هست‌اَت که آییا باز دۆست اَت. آ هِزمتکار، سکّ نادْراه و مَرکیگ اَت.
[3] وهدے آ پئوجی اَپسر ایسّائے بارئوا سَهیگ بوت، آییا یَهودیانی لهتێن کماشێن مردم ایسّائے کِرّا راه دات تان آییئے مِنّتگیریا بکننت و بگوَشنتی که بیئیت و آییئے هِزمتکارا دْراه بکنت.
[4] آ یَهودی کماش ایسّائے کِرّا آتکنت، آییئے مِنّتِش گپت و گوَشتِش: «اے پئوجی اَپسرَ کرزیت که تئو په آییا اے کارا بکنئے.
[5] چیا که مئے کئومئے دۆزواه اِنت. مئے کَنیسَه هم هماییا اڈّ کناێنتگ.»
[6] ایسّا آیانی همراه بوت و شت. وهدے لۆگئے نزّیکا رَستنت، پئوجی اَپسرا وتی لهتێن دۆست کاسِد کرت و په ایسّایا، کُلئوی رئوان دات: «او هُداوند! وتا زهمتوار مکن. منَ نکرزان که تئو منی لۆگا بیائے و
[7] من په وت اے لاهکیا هم نگندان که تئیی کِرّا بیایان. تئو تهنا هُکم بکن، منی هِزمتکار دْراهَ بیت.
[8] چیا که من هم وتی مسترانی هُکمئے چێرا آن و منی دستئے چێرا هم سپاهیگ هست. اگن کَسێا هُکم بکنان ‹برئو،› آ رئوت و اگن کَسێا بگوَشان ‹بیا،› آ کئیت. اگن وتی هزمتکارا بگوَشان ‹اے کارا بکن،› آ کنت.»
[9] وهدے ایسّایا اے هبر اِشکت، هئیران بوت و دێمی گۆن وتی همراهێن مردمان کرت و گوَشتی: «شمارا گوَشان، من چُشێن مُهرێن سِتک و باور اِسراییلیانی نیاما هم ندیستگ.»
[10] وهدے پئوجی اَپسرے کاسِد پِر ترّت و لۆگا آتکنت، دیستِش که هِزمتکار وشّ و دْراه اِنت.
[11] دێر نگوَست، ایسّا گۆن وتی مرید و دگه بازێن مردمانی همراهیا، نایین نامێن شهرێا شت.
[12] وهدے شهرئے دروازگئے نزّیکا رَست، دیستی مردم یک مُردگے چه شهرا ڈنّ برگا اَنت که آ وتی جنۆزامێن ماتئے یکّێن چُکّ اَت. شهرئے بازێن مردم هم، گۆن آ جنۆزاما گۆن اتنت.
[13] وهدے هُداوندێن ایسّایا آ جنۆزام دیست، آییئے سرا سکّ بَزّگی بوت و گوَشتی: «مگرێو.»
[14] نزّیک آتک و مُردگئے تَهتی دست پِر کرت، مُردگئے کۆپگ دئیۆک اۆشتاتنت. ایسّایا مُردگ گوانک جت: «او وَرنا! من ترا گوَشان، پاد آ.»
[15] مُردگ پاد آتک و نِشت و هبرا لگّت. ایسّایا آ ورنا ماتئے دستا دات.
[16] سجّهێنانی دلا تُرسے نِشت و هُدایا سِپَت و سَنا کنان، گوَشتِش: «مئے کِرّا مزنێن نبیے ودی بوتگ» و «هُدا وتی کئومئے کُمک کنگا آتکگ.»
[17] ایسّائے هال و هبر، سجّهێن یَهودیَه و کِرّ و گوَرئے سرڈگاران تالان بوت.
[18] پاکشۆدۆکێن یَهیائے مریدان، یَهیا چه ایسّائے اے اَجَبێن کاران سَهیگ کرت، پمێشکا یَهیایا چه وتی مریدان دو کَس لۆٹت و
[19] په جُست کنگا هُداوندێن ایسّائے کِرّا دێم دات که «بارێن، تئو هما ائے که آیَگی اَت، یا ما په دگرێا رَهچار ببێن؟»
[20] آ دوێن ایسّائے کِرّا آتکنت و گوَشتِش: «مارا پاکشۆدۆکێن یَهیایا په اے هبرئے جُستا راه داتگ: ‹بارێن، تئو هما ائے که آیَگی اَت، یا په دگرێا رَهچار ببێن؟›»
[21] هما وهدا، ایسّا بازێن ناجۆڑ و نادْراهان دْراه کنگا اَت، چه جِنّیان، پلیتێن روهان کَشّگا اَت و بازێن کۆرانی چمّان، رُژنایی بَکشگا اَت.
[22] ایسّایا پَسّئو داتنت: «هرچے که شما دیستگ و اِشکتگ، برئوێت یَهیایا سهیگ کنێت که کۆر گِندگ و مئیم کنگا اَنت، لَنگ تَرّگ و راه رئوگا اَنت، گَرّی پاک و پَلگار بئیگا اَنت، کَرّ اِشکنگا اَنت، مُردگ زندگ بئیگا اَنت و بَزّگ و نێزگاران وشّێن مستاگ سر بئیگا اِنت.
[23] بَهتاور هما اِنت، که منی کارانی گِندگا ٹَگل مئوارت و ملَکُشیت.»
[24] وهدے یَهیائے کاسِد در کپت و شتنت، ایسّا گۆن مردمان، یَهیائے بارئوا گپّ و تْران کنگا لَگت: «چۆنێن چیزّێئے چارگا گیابانا شتگێت؟ کَلَم و کاشئے ڈیلّێئے چارگا که گۆن گواتئے کَشّگا اے دێم و آ دێم شیکَّ وارت؟
[25] اگن نه، گڑا چۆنێن چیزّێئے چارگا شتگێت؟ اَنچێن مردێئے چارگا شتگێت که نرم و نازرکێن پۆشاکی گوَرا اَت؟ آ مردم که بْرَهدارێن پۆشاک گوَرا کننت و هستۆمندانی ڈئولا زِندَ گوازێننت، کَلات و ماڑیان نندۆک اَنت.
[26] گڑا اۆدا شما چۆنێن چیزّێئے چارگا شتگێت؟ پئیگمبرێئے چارگا؟ هئو، شمارا گوَشان که یَهیا چه پئیگمبرێا هم مستر اِنت.
[27] آ هما اِنت که آییئے بارئوا نبیسگ بوتگ: بچار، من وتی کاسِدا چه تئو پێسر راهَ دئیان که آ، تئیی راها تچک و تئیارَ کنت.
[28] من شمارا گوَشان که هچ ماتا پاکشۆدۆکێن یَهیائے وڑێن بێمَٹّێن چُکّے نئیاورتگ. بله هُدائے بادشاهیا، هما که چه سجّهێنان کَستر اِنت، آ چه یَهیایا هم مستر اِنت.
[29] «وهدے یَهیایا هُدائے پئیگام آورت، بازێن مردمان، سُنگی و مالیاتگیران هم مَنِّت که هُدائے کُلئو و پئیگام راست اِنت، چیا که آ یَهیائے دستا پاکشۆدی دئیگ بوتگ‌اتنت.
[30] بله پَریسی و شَریَتئے کازیان چه یَهیائے دستا پاکشۆدی نگپت و هُدائے لۆٹ و واهگِش په وت نمَنّت.
[31] «اے زمانگئے مردمان کئیی همدَروَر بکنان که آ، کئیی ڈئولا اَنت؟
[32] آ، هما چُکّانی پئیما اَنت که بازارا نِشتگ‌اَنت و یکدومیا گوَشگا اَنت: ‹ما په شما نَل و کَلَم ساز کرت، بله شما ناچ و سُهبت نگپت، ما په شما مۆتک آورت، بله شما اَرسے نرێتک.›
[33] پاکشۆدۆکێن یَهیا آتکگ، نه نانی وارت و نه شرابی نۆشت و شما گوَشێت جِنّی پِر اِنت،
[34] بله انسانئے چُکّ آتکگ، وارت و نۆشیت و شما گوَشێت: ‹لاپی و شرابیے، مالیاتگیر و گُنهکارانی سَنگت اِنت.›
[35] بله هِکمت و زانتا هما زاهرَ کننت که آییئے رَندگیر و مَنّۆگر اَنت.»
[36] چه پَریسیان یکّێا ایسّا وتی لۆگا مهمان کرت. آ شت و په ورگا پَرزۆنَگئے سرا نِشت.
[37] آ شهرا، یک بدکارێن جنێنے هست‌اَت. وهدے سَهیگ بوت که ایسّا اے پَریسیئے مهمان اِنت، سِنگ‌مَرمَرێن اَتردانێئے تها، اَتری زرت و همۆدا شت.
[38] ایسّائے پُشتا، آییئے پادانی نزّیکا گرێوان اۆشتات، گۆن وتی اَرسان ایسّائے پادی ترّ کرت و گۆن وتی مود و مَلگۆران هُشک کرتنت و پادی چُکّت و اَتر پِر مُشتنت.
[39] وهدے آ پَریسیا که ایسّا مهمان کرتگ‌اَت اے دیست، وتی دلا گوَشتی: «اگن اے مرد پئیگمبرے بوتێن، اَلّما زانتگ‌اتی اے جنێن که آییا دست پِر کنگ و مُشگا اِنت، کئے اِنت و چۆنێن گُنهکارے.»
[40] ایسّایا گوَشت: «او شَمون! منا گۆن تئو یک هبرے گوَشگی اِنت.» آییا گوَشت: «جی استاد، بگوَش!»
[41] ایسّایا گوَشت: «مردێا دو وامدار هست‌اَت، یکّے پنچسد دینار و دومی پنجاه دینارے وامدار اَت،
[42] بله آ دوێنان په وامانی دئیگا هچّ نێست‌اَت، پمێشکا وام دئیۆکا آیانی وام بَکشتنت. نون چه آ دوێنان کجامیا وام دئیۆک گێشتر دۆستَ بیت؟»
[43] شَمونا پَسّئو دات و گوَشتی: «منی هئیالا، هما که آییئے وام گێشتر اتنت.» ایسّایا پَسّئو دات: «تئو شَرّ گوَشت.»
[44] گڑا ایسّایا جنێنئے نێمگا چَکّ تَرّێنت و گۆن شَمونا گوَشتی: «اے جنێنا گندئے؟ من تئیی لۆگا آتکان، تئو منا پادانی شۆدگا ترَمپے آپ ندات، بله اے جنێنا منی پاد گۆن وتی اَرسان تَرّ کرت و گۆن مَلگۆران هُشک کرتنت.
[45] تئو منا نچُکّت، بله اے جنێن چه منی رَسگا تان اے وهدی، یکپئیما منی پادان چُکّگا اِنت.
[46] تئو منی سرا رۆگن پِر نمُشت، بله آییا منی پادانی سرا اَتر پِر مُشت.
[47] پمێشکا ترا گوَشان: اے جنێنئے بازێن دۆستیئے سئوَب اِش اِنت، که اِشیئے بازێن گناه بَکشگ بوتنت، بله آ که آییئے دۆستی کمتر اِنت، هما اِنت که آییئے بَکشتگێن گناه کمتر اَنت.»
[48] گڑا دێمی گۆن آ جنێنا تَرّێنت و گوَشتی: «تئیی گناه بَکشگ بوتنت.»
[49] بله اے دگه مهمان گۆن یکدگرا گوَشگا لگّتنت: «اے کئے اِنت که مردمانی گناهان هم پهِلَّ کنت؟»
[50] نون ایسّایا گۆن آ جنێنا گوَشت: «تئیی سِتک و باورا ترا رَکّێنت، په وشّی و سلامتی برئو.»