[1] رَندا، دیوانئے سجّهێن مردم پاد آتکنت و ایسّااِش پیلاتوسئے دێما برت.
[2] آییئے سرا تُهمت و بُهتام جنانا گوَشتِش: «ما دیستگ که اے مرد، کئوما گُمراهَ کنت، رومئے کئیسرئے سُنگ و مالیات دئیگا مَنَه و مَکَنَ کنت و گوَشیت: ‹من مَسیه و بادشاه آن.›»
[3] پیلاتوسا جُست کرت: «تئو یَهودیانی بادشاه ائے؟» ایسّایا پَسّئو دات: «تئو وت گوَشگا ائے.»
[4] پیلاتوسا گۆن مزنێن دینی پێشوا و آ دگه مردمان گوَشت: «من په اے مردا هچ مئیارے نگندان.»
[5] بله مردم وتی هبرئے سرا اۆشتاتنت و گوَشتِش: «اے مرد، گۆن وتی تالیمان، یَهودیَهئے سجّهێن دَمگئے مردمانَ شۆرێنیت. چه جَلیلا بُنگێجی کرتگ و انّون اِدا رَستگ.»
[6] پیلاتوسا مردمانی اے هبر که اِشکتنت، لۆٹتی بزانت، بارێن، آ چه جَلیلئے مردمان اِنت؟
[7] وهدے سَهیگ بوت ایسّا جَلیلیے، گڑا هیرودیسئے نێمگا راهی دات، چیا که جَلیلئے هاکم، هیرودیس آ وهدا اورْشَلیما اَت.
[8] هیرودیسا ایسّا که دیست، باز وشّ بوت، چیا که دێرێن وهدے اَت که آییئے گِندگا واهگدار اَت. چه ایسّائے کرتگێن کارانی اِشکنگا رَند، نون اُمێتوار اَت که یک مۆجزه و اَجَبَّتێن نشانیے بگندیت.
[9] گڑا، چه ایسّایا بازێن جُست و پُرسے کرتی، بله ایسّایا هچ پَسّئوے ندات.
[10] مزنێن دینی پێشوا و شَریَتئے زانۆگر که همۆدا اۆشتاتگ‌اتنت، ایسّائے سرا بازێن تُهمت و بُهتام جنَگا اتنت.
[11] هیرودیسا هم گۆن وتی سپاهیگان هۆریگا، ایسّا بےاِزّت کرت و کلاگ گپت. رَندا، ڈئولدارێن کباهے گوَرا دات و پدا پیلاتوسئے کِرّا رئوان کرت.
[12] چه هما رۆچا، هیرودیس و پیلاتوس، بێل و سَنگت بوتنت. پێسرا، آ وت‌مان‌وت دژمن اتنت.
[13] پیلاتوسا، مزنێن دینی پێشوا، یَهودیانی کماش و مهلوک لۆٹتنت و
[14] گوَشتی: «شما، اے مرد منی گوَرا آورتگ و تُهمت و بُهتام جتگ که مردمان گُمراه و یاگیَ کنت. بله چه آ جُستان که من شمئے دێما کرتگ‌اَنت، آییئے سرا شمئے جتگێن بُهتامان هچ راستیے ندیستُن.
[15] هیرودیسا هم مئیارے ندیستگ، پمێشکا پدا مئے گوَرا راهی داتگ. اے مردا چُشێن هچ گناه و مئیارے نکرتگ که سِزایی مَرک ببیت.
[16] گڑا، من آییا اَدَبَ دئیان و یلهَ کنان.»
[18] بله سجّهێن مردمان کوکّار کرت و گوَشت: «ایسّایا بکُش! باراباسا یله بدئے!»
[19] باراباس، اورْشَلیمئے شهرا، آشۆپ و هۆن کنگئے مئیارئے سرا، بندیگ کنگ بوتگ‌اَت.
[20] پیلاتوس، ایسّائے یله دئیگا دلمانگ اَت، پمێشکا دگه یک رَندے آییئے بارئوا گۆن مردمان هبری کرت.
[21] بله مردم سکّ کوکّار کنگا اتنت و گوَشتِش: «سَلیبی کَشّ! سَلیبی کَشّ!»
[22] پیلاتوسا، سئیمی رَندا چه آیان جُست کرت: «چیا بارێن؟ اے مردا چِه بدێن کارے کرتگ؟ من په اِشیا هچ چُشێن مئیارے نگندان که کۆشئے هُکما بدئیان، پمێشکا اَدَبیَ دئیان و یلهیَ کنان.»
[23] بله مردم گۆن کوکّار وتی هبرئے سرا اۆشتاتنت و گوَشتِش: «سَلیبی کَشّ!» نێٹ، آیانی واهگ و کوکّار په سر رَست.
[24] پیلاتوسا آیانی واهگئے سرا هُکم دات.
[25] اے ڈئولا، آییا هما مرد که په آشۆپ پاد کنگ و هۆنئے بُهتاما بندیگ اَت و مردمان آییئے یله دئیگَ لۆٹت، آزات کرت و آیانی واهگئے سرا، په ایسّائے کۆشا هُکم دات.
[26] وهدے ایسّایا برگا اتنت، شَمون نامێن مردے دیستِش که کِرینیئے شهرئے مردمے اَت و دێم په شهرا پێداک اَت. سپاهیگان آ مرد گپت، سَلیب آییئے بَڈّا دات و هُجِّش کرت که ایسّائے رندا برئوت.
[27] ایسّائے رندا، بازێن مردمے رئوگا اَت و گۆن آیان رُمبے جنێن هم گۆن اَت که په ایسّائیگی گرێوان و مۆتک کنان اتنت.
[28] ایسّایا چَکّ تَرّێنت، آیانی نێمگا چارت و گوَشتی: «او اورْشَلیمئے جنکان! په من مگرێوێت، په وت و وتی چُکّان بگرێوێت.
[29] یک اَنچێن وهدے کئیت که گوَشنت: ‹بَهتاور اَنت آ جنێن که سَنٹ و بێرَند اَنت، هما جنێن که چُکِّش نبوتگ و چه وتی سێنَگان چُکِّش نمێچێنتگ.›
[30] هما وهدا، مردم کۆهان تئوارَ کننت: ‹بیاێت مئے سرا بکپێت› و جُمپانَ گوَشنت: ‹مارا پناه دئیێت.›
[31] وهدے آ گۆن سبزگێن درچکا چُشَ کننت، گڑا گۆن هُشکێنا چے نکننت؟»
[32] آیان، دو رَدکارێن مردم آورت که گۆن ایسّایا هۆر، کُشگی اتنت.
[33] وهدے هما «کامپۆل» نامێن جاگها رَستنت، آیان ایسّا سَلیبئے سرا دْرتک. آییئے راستێن نێمگا یک رَدکارے سَلیب کَشّت و چپّێن نێمگا دومی رَدکار.
[34] ایسّایا گوَشت: «او پت! آیان پهِلّ کن، چیا که نزاننت چے کنگا اَنت.» گڑا سپاهیگان ایسّائے پُچّ و پۆشاک کَشّتنت و په آیانی بهر کنگا پال جتِش که بارێن کئیا رسنت.
[35] مردم په سئیل و نِدارگا اۆشتاتگ‌اتنت و سرۆکانی دیوانئے باسک ریشکند کنانا، گوَشگا اتنت که «اِشیا، آ دگه رَکّێنتنت، بله اگن مَسیه اِنت و هُدائے هما گچێن کرتگێن، نون گڑا وتا برَکّێنیت.»
[36] سپاهیگ هم آییئے نزّیکا شتنت و کلاگِش گپت، تْرُپشێن شرابِش چاشێنت و گوَشتِش:
[37] «اگن تئو یَهودیانی بادشاه ائے، گڑا وتا برَکّێن.»
[38] ایسّائے سرئے بُرزادیا اے ڈئولێن مئیارنامگے هم لۆنج کرتگ‌اَت که: «اے یَهودیانی بادشاه اِنت.»
[39] چه دوێن رَدکاران که سَلیبا دْرتکگ‌اتنت، یکّێا دژمان دئیانا گوَشت: «تئو مَسیه نه‌ائے؟ گڑا، بیا وتا و مارا برَکّێن!»
[40] بله دومی رَدکارا آ هکّل کرت و گوَشتی: «زانا، ترا چه هُدایا نتُرسیت؟ ترا هم همے سِزا رسگا اِنت.
[41] مئے سِزا بَرهَکّ اِنت، چیا که مئے کرتگێن کارانی آسر اِنت. بله اے مردا هچ مئیارے نکرتگ.»
[42] گڑا گوَشتی: «او ایسّا! وهدے تئو وتی بادشاهیا سر بوتئے، منی هئیالا هم بکپ.»
[43] ایسّایا پَسّئو دات: «ترا راستێنَ گوَشان که تئو مرۆچی منی همراهیا، بهشتا رئوئے.»
[44] نێمرۆچئے وهد اَت. اَناگت سجّهێن مُلک تهار بوت و اے تهارۆکی تان بێگاها مَنت.
[45] چیا که رۆچئے دْرپشگ بند بوتگ‌اَت و مزنێن پرستشگاهئے پرده چه نیاما دِرت و دو نێم بوت.
[46] ایسّایا بُرزێن تئوارێا چیهال کَشّت و گوَشت: «او پت! من وتی روه و ساها تئیی دستا دئیان.» گۆن همے هبرا، ساهی دات.
[47] پئوجیانی یک اَپسرێا اے نِدارگ دیست، هُدایی سَتا کرت و گوَشتی: «بێشکّ که اے نێکێن مردے اَت.»
[48] آ دگه سجّهێن مردم که په سئیلا آتکگ‌اتنت، گۆن اے نِدارگئے گِندگا سر و سێنگ جنان و مۆتک کنانا وتی لۆگان پِر ترّتنت.
[49] هما مردم که ایسّائے پَجّارۆک اتنت و هما جنێن که چه جَلیلا آییئے همراهیا آتکگ‌اتنت، دور و گِستا اۆشتاتگ‌اتنت و اے سجّهێن سرگوَستِش دیستنت.
[50] همۆدا، ایسُّپ نامێن مردے هم گۆن اَت که تچک و پهرێزکارێن مردے اَت. بِلّی که سرۆکانی دیوانئے باسکے اَت،
[51] بله په ایسّائے مئیاریگ کنگا گۆن آیانی شئور و هبران همدل نه‌اَت. آ، یَهودیانی شهر اَریماتیائے مردمے اَت و هُدائے بادشاهیئے رَهچار و وداریگ اَت.
[52] پیلاتوسئے کِرّا شت و چه آییا ایسّائے جۆنئے برگئے اجازتی لۆٹت.
[53] ایسّائے جۆنی چه سَلیبئے سرا اێر گێتک، لیلُمێن گُدێئے تها کپُن کرت و تلارئے تْراشتگێن کَبرێا اێر کرت که پێسرا اۆدا هچکَس کَلّ کنگ نبوتگ‌اَت.
[54] آ رۆچ، تئیاریئے رۆچ اَت و شَبَّت بُنگێج بئیگی اَت.
[55] هما جنێن که چه جَلیلا، ایسّائے همراهیا آتکگ‌اتنت، ایسُّپئے رَندا رئوان بوتنت و هما کبرِش دیست. آیان اے هم دیست که ایسّائے جۆن چِه پئیما کَبرا اێر دئیگ بوت.
[56] رَندا، وتی لۆگان آتکنت و وشبۆێن اَتر و رۆگنِش تئیار کرت. شَبَّتئے رۆچا، شَریَتئے رهبندئے سرا، آیان آرام کرت.