[1] یک رَندے ایسّا گِنیسارِتئے مَزَن‌گوَرمئے لَمبا اۆشتاتگ‌اَت و مردم هُدائے هبرانی گۆش دارگا، یکدومیا تێلانک دئیان، آییئے چپّ و چاگردا مُچّ اتنت.
[2] آییا، گوَرمئے کِرّا دو بۆجیگ دیست. ماهیگیر چه بۆجیگان اێر کپتگ‌اتنت و وتی دام و ماهۆران شۆدگا اتنت.
[3] ایسّا چه هما بۆجیگان یکّێا که شَمونئیگ اَت، سوار بوت. چه شَمونا لۆٹتی بۆجیگا چه تئیابا کمّے دور ببارت. رَندا نِشت و چه همۆدا مردمانی تالیم دئیگا لگّت.
[4] وهدے هبری هلاس بوتنت، گۆن شَمونا گوَشتی: «بۆجیگا گوَرمئے جُهلانکیان ببر و وتی دامان په ماهیگئے شکارا آپا دئور بدئیێت.»
[5] شَمونا گوَشت: «واجه! دۆشی ما سجّهێن شپ دلسیاهی کَشّتگ و مارا هچ ماهیگ دستا نکپتگ، بله نون که تئو گوَشئے، من دامان آپا دئورَ دئیان.»
[6] آیان دام آپا دئور داتنت و همینچُک ماهیگِش گپت که دام دِرَگی بوتنت.
[7] پمێشکا، دومی بۆجیگئے نِشتگێن همکارِش، گۆن اِشاره په کُمکا تئوار کرتنت. آ آتکنت و دوێن بۆجیگ چه ماهیگا همینکدر پُرّ بوتنت که آپا بُڈّگی اتنت.
[8] وهدے شَمون پِتْرُسا اے کار دیست، چه تُرسا ایسّائے پادان کپت و گوَشتی: «او هُداوند! منا یله دئے و برئو، چیا که من گُنهکارے آن.»
[9] چه بازێن ماهیگانی شکارا، شَمون پِتْرُس و آییئے سجّهێن همکار هئیران اتنت.
[10] همے ڈئولا، زِبْدیئے دوێن چُکّ، آکوب و یوهَنّا که شَمونئے شریکدار اتنت، هم هئیران بوتنت. ایسّایا گۆن شَمونا گوَشت: «متُرس! تان اے وهدا تئو ماهیگ شکار کرتگ، چه اِد و رَند مردمانی دلان شکارَ کنئے.»
[11] پدا آیان وتی بۆجیگ و دام تئیابا آورتنت و وتی سجّهێن کار و بار یله داتنت و ایسّائے همراه بوتنت.
[12] دگه رۆچے، ایسّا یک شهرێا اَت. اۆدا مردے سرا تان پادا سْیَه‌گَرّئے نادْراهیا گپتگ‌اَت. وهدے ایسّایی دیست، آتک و دێم په چێر کپت، دَزبندی‌ای کرت: «او واجه! اگن تئو بلۆٹئے منا وشّ و پَلگار کرتَ کنئے.»
[13] ایسّایا وتی دست شهارت، دستی پِر مُشت و گوَشتی: «منَ لۆٹان. دْراه و پاک ببئے!» هما دمانا، سْیَه‌گَرّا مرد یله دات.
[14] ایسّایا آ هُکم دات و کَڈّن کرت: «اے هبرا گۆن هچکَسا مگوَش، بله برئو، وتا دینی پێشوایا پێش بدار و په وتی پاک و پَلگاریا، هما کُربانیگ که موسّائے شَریَتا نبیسگ بوتگ، هئیراتی بکن تانکه په آیان گواه و شاهدیے ببیت.»
[15] بله ایسّائے نام و تئوار اَنگت هم هر جاه شِنگ و تالانَ بوت و بازێن مردم په آییئے هبرانی گۆش دارگ و وتی ناجۆڑیانی دْراه کناێنگا آتک و آییئے کِرّا مُچَّ بوتنت.
[16] ایسّا گێشتر، چه مردمان دور، گِستا و تهنا، بَرّ و گیابانان دْوا کنگا اَت.
[17] یک رۆچے، ایسّا درس و سَبک دئیگا اَت. لهتێن پَریسی و شَریَتئے استاد، که چه جَلیل و یَهودیَهئے سجّهێن مێتگان و چه اورْشَلیما آتکگ‌اَت، همۆدا نِشتگ‌اتنت. په نادْراهانی دْراه کنگا، هُداوندئے زۆر و توان گۆن ایسّایا گۆن اَت.
[18] هما وهدا لهتێن مردما، تَهتێئے سرا یک لَنگ و مُنڈێن مردے گۆن اَت و آتکنت. آیان باز جُهد کرت که آییا ایسّائے دێما بیارنت،
[19] بله چه مردمانی بازێن مُچّیا، آیان لۆگئے تۆکا آتک نکرت. پمێشکا، نادْراهِش زرت، لۆگئے سرا سر کپتنت و نادْراهِش گۆن تَهتا چه بانئے سرا جهلاد، ایسّائے دێما اێر دات.
[20] وهدے ایسّایا آیانی اے باور دیست، گوَشتی: «او منی دۆست! تئیی گناه بَکشگ بوتنت.»
[21] چه ایسّائے اے هبرا، پَریسی و شَریَتئے اے دگه زانۆگر، که اۆدا نِشتگ‌اتنت، پِگر کنگا اتنت: «اے کئے اِنت که کُپرَ کنت؟! اَبێد چه هُدائے جندا، دگه کَسّ گناهان پهِلّ کرت و بَکشتَ نکنت.»
[22] بله ایسّایا آیانی دلئے هال و هبر زانتنت و گوَشتی: «شما چیا وتی دلا چُشێن هئیالَ کارێت؟
[23] کجام هبرئے گوَشگ آسانتر اِنت: ‹تئیی گناه بَکشگ بوتگ‌اَنت،› یا: ‹پاد آ، برئو؟›
[24] بله تان شما بزانێت، منا که انسانئے چُکّ آن، اے دنیایا گناهانی پهِلّ کنگئے واک و اِهتیار هست...» پدا گۆن آ لَنگا گوَشتی: «...ترا گوَشان، پاد آ، وتی تَهت و گندلان بزور و لۆگا برئو.»
[25] هما دمانا، مرد سجّهێنانی دێما پاد آتک، وتی تَهت و گَندلی بَڈّا کرتنت و هُدایا سِپَت و سَتا کنان لۆگا شت.
[26] چه اے کارئے گِندگا، اۆدئے نِشتگێن مردم هئیران و هَبَکّه بوتنت، هُدااِش سَتا کرت و ساڑات و په تُرسے گوَشتِش: «مرۆچی ما چۆنێن بَه مانگێن کار دیستگ!»
[27] رَندا، ایسّا ڈنّا در آتک و لاوی نامێن یک سُنگی و مالیاتگیرێن مردے دیستی، که وتی کارئے جاگها نِشتگ‌اَت. ایسّایا گوَشت: «بیا، منی رَندگیریا بکن.»
[28] لاوی پاد آتک و سجّهێن چیزّی یله داتنت و آییئے همراه بوت.
[29] گڑا لاویا وتی لۆگا په ایسّائے شرپا، پُرمڑاهێن مهمانیے کرت. اے مهمانیا، بازێن مالیاتگیر و لهتێن دگه مردم گۆن آیان گۆن اَت.
[30] پَریسی و آیانی شَریَتئے زانۆگران، گۆن ایسّائے مریدان گِلگ کنانا گوَشت: «شما چیا گۆن سُنگی و گُنهکاران یکّێن وانئے سرا ورێت و نۆشێت؟»
[31] ایسّایا گوَشت: «دْراه و سلامتێن مردمان، داکتر پکار نه‌اِنت، نادْراهان داکتر پکار اِنت.
[32] من په پهرێزکاران نئیاتکگان، گُنهکارانی لۆٹگ و گوانک جنَگا آتکگان، که آ چه وتی سِلّێن کاران پشۆمان ببنت.»
[33] لهتێنا، چه ایسّایا جُست کرت: «یَهیائے مرید گێشتر رۆچگَ دارنت و زِگر و دْوا کننت. پَریسیانی مرید هم اَنچشَ کننت، بله تئیی مرید مُدامَ ورنت و نۆشنت.»
[34] ایسّایا گوَشت: «سورئے مهمان، تان وهدے که سالۆنک گۆن آیان گۆن اِنت، په رۆچگئے دارگا هُجّ کنگَ بنت؟
[35] بله وهدے کئیت که سالۆنک چه آیان جتا کنگَ بیت، گڑا آ رۆچگَ بنت.»
[36] ایسّایا اے مِسال هم دات: «هچکَس چه نۆکێن پَشکێا چُنڈے نبُرّیت و کوَهنێن پَشکا پَچّ و پینگَ نجنت و اگن چُش بکنت نۆکێن پَشکا دِرّیت. کوَهنێن پَشک هم گۆن نۆکێن پَچّا ڈئولدارَ نبیت.
[37] همے ڈئولا، هچکَس نۆکێن شرابا کوَهنێن زِکّان مانَ نکنت، چیا که نۆکێن شراب، زِکّا تْراکێنیت. شرابَ رِچنت و زِکّ هم زئوالَ بیت.
[38] نۆکێن شراب، باید اِنت نۆکێن زِکّا مان رێچگ ببیت.
[39] کَسے که کوَهنێن شرابئے ورگا هێلدار اِنت، نۆکێن شرابَ نئوارت. په آییئے دلا کوَهنێن شراب تامدارتر اِنت.»