[1] ایسّایا سر بُرز کرت و دیستی که لهتێن اَزگار و هستۆمند، وتی هئیراتی زَرّان مزنێن پرستشگاهئے پێتیا مان کنگا اِنت.
[2] آییا، یک نێزگارێن جنۆزامے هم دیست که پێتیئے تها دو پئیسه‌ای دئور دات.
[3] نون گوَشتی: «شمارا راستێنَ گوَشان، اے بێوسێن جنۆزاما چه سجّهێنان گێشتر مان کرت.
[4] چیا که آ دگران چه وتی گێشێن مالا چیزُّکے دات، بله اے جنۆزاما، گۆن وتی نێزگاری و گریبیا، هرچے که آییا هست‌اَت داتی، بزان وتی سجّهێن بُنمال.»
[5] لهتێن مردم مزنێن پرستشگاهئے بارئوا هبر کنگ و گوَشگا اَت که «اے گۆن چۆنێن ڈئولدارێن سِنگ و گران‌کیمّتێن هئیرات و ٹێکیان نَکشبند کنگ بوتگ.»
[6] آ وهدی ایسّایا گوَشت: «چه اِشان که شما مرۆچی گِندگا اێت، رۆچے کئیت که یک سِنگے هم دومی سِنگئے سرا نمانیت. سجّهێنانَ پرۆشنت و کرۆجنت.»
[7] جُستِش گپت: «او استاد! بارێن، اے پرُشت و پرۆش کدێنَ بیت و اِشیئے نزّیک بئیگئے نشانی چی اِنت؟»
[8] ایسّایا گوَشت: «هُژّار بێت، کَسے شمارا گُمراه مکنت. چیا که بازێنے په منی ناما کئیت و گوَشیت: ‹من هما آن› و ‹وهد آتکگ و نزّیک اِنت،› بله شما آیانی هبرا گۆن مکپێت.
[9] وهدے شما جنْگ و آشۆپئے کوکّارا اِشکنێت، متُرسێت و پرێشان مبێت. چیا که ائولا باید اِنت اے ڈئولا ببیت، بله هلاسیئے وهد هما دمانا په سرَ نرسیت.»
[10] گڑا گۆن آیان گوَشتی: «یک کئومے دگه کئومێئے سرا و یک هکومتے دگه هکومتێئے سرا پادَ کئیت.
[11] مزنێن زمین‌چَنڈَ بیت و بازێن جاگهان ڈُکّال و وَبا کپیت. چه آسمانا تُرسناکێن سَرگوَست و اَجَبَّتێن نشانی پَدّرَ بیت.
[12] «بله چه اے سجّهێنان و پێسر، شمارا گرنت و په شما جئور و آزارَ کننت، کَنیسَه و جێلانَ برنت و بندیگَ کننت. په منی نامئے سئوَبا شمارا بادشاه و هاکمانی دێما برنت و پێشَ کننت.
[13] گڑا شمارا په گواهی دئیگا شَرّێن مۆهے رسیت.
[14] گۆن وت شئور کنێت که په وتی دێمپانیا، چه وهدا پێسر پرێشان مبێت.
[15] چیا که من شمارا اَنچێن هبرانی زانتکاریا دئیان که هچ دژمنے شمئے دێما مه‌اۆشتیت و شمئے هبران پرۆشت مکنت.
[16] تنتنا شمئے مات و پت، برات و سیاد و دۆست، شمارا گراێننت و لهتێنا کۆشارێننت.
[17] سجّهێن مردم په منی نامئے سئوَبا چه شما نپْرتَ کننت،
[18] بله چه شمئے سرا یک مودے هم کمَّ نبیت.
[19] اگن په دِلێری سکّیان بسگّێت، وتی ساها رَکّێنێت.
[20] «وهدے شما گندێت که اورْشَلیم، پئوج و لشکرا چپّ و چاگردا اَنگِرّ کرتگ، گڑا بزانێت که اِشیئے وئیرانیئے وهد نزّیک اِنت.
[21] آ وهدا هما که یَهودیَها اَنت، کۆهان بتچنت، آ که اورْشَلیما اَنت ڈنّا در بکپنت و آ که چه شهرا ڈنّ اَنت شهرا مرئونت.
[22] چیا که آ وهد سِزائے وهدَ بیت و سجّهێن نبشتانکانی هبر پوره و سَرجمَ بنت.
[23] آ رۆچان، اَپسۆز په لاپ‌پُرّ و چُک‌ماتێن جنێنان، چیا که مُلکئے سرا باز سکّی و جنجالَ کئیت و اے کئومئے سرا هُدائے کَهرَ کپیت.
[24] دژمن آیان زَهمانی دپا دئینت و بازێنێا بندیگ و سجّهێن دنیائے تها درانڈێهَ کننت. اورْشَلیم، درکئومانی پادانی لگتمالَ بیت، تان آ وهدا که درکئومانی وهد و باریگَ کُٹّیت و هلاسَ بیت.
[25] «چه رۆچ و ماه و اِستاران اَجَبَّتێن نشانی پَدّرَ بنت و دنیائے سجّهێن کئوم چه دریائے چئول و مئوجانی ترندێن تئوارا پرێشان و سرگردانَ بنت.
[26] مردم، دنیائے سرا آیۆکێن جنجال و سکّی و سۆریانی تُرس و بیمّا بێهۆشَ بنت، چیا که آسمانئے زۆر و واک لَرزێنگَ بنت.
[27] آ وهدا، مردم انسانئے چُکّا گندنت، که گۆن مزنێن واک و توان و شان و شئوکتے چه جمبرێئے نیاما کئیت و پَدّرَ بیت.
[28] وهدے اے جاوَرَ کاینت و رسنت، گڑا وتی سرا بُرز کنێت و تچکاتچک بۆشتێت که شمئے رَکّێنگئے وهد نزّیک اِنت.»
[29] ایسّایا په آیان اے مِسال هم دات که «اِنجیر و اے دگه درچکان بچارێت،
[30] اَنچش که تاکِش جت، وتَ زانێت که نون گرماگئے مۆسم نزّیک اِنت.
[31] همے پئیما، وهدے اے چیزّانَ گندێت، وتَ زانێت که هُدائے بادشاهی نزّیک اِنت.
[32] شمارا راستێنَ گوَشان، تان اے سجّهێن جاور مئیاینت، اے نَسل و پدرێچ هلاسَ نبیت.
[33] زمین و آسمان گارَ بنت، بله منی هبر هچبر گار و زیانَ نبنت.
[34] «هُژّار بێت، چُش مبیت که شمئے دل په نِشه و ملاران برئوت و زِندئے پِگر و اندۆه شمئے دلا گرانبار بکنت و آ رۆچ اَناگت شمئے گُٹّا لۆپ ببیت.
[35] چیا که آ رۆچ په دنیائے سجّهێن مردمانَ کئیت.
[36] پمێشکا هروهد هُژّار بێت و دْوا بکنێت، تان شمارا آ رۆچا که چُشَ بیت و اے جاور په سرَ رسنت در رئوگئے واک ببیت و انسانئے چُکّئے بارگاها اۆشتات بکنێت.»
[37] ایسّایا هر رۆچ، مزنێن پرستشگاها سَبک و تالیمَ دات. هر شپ چه شهرا ڈنّ، زئیتون نام‌کپتێن کۆهئے سرا شت و وتی شپی سباهَ کرت.
[38] مردم هم هر سَباها ماهَلّه، په آییئے هبرانی گۆش دارگا، مزنێن پرستشگاها آتکنت.