[1] און װעסט זאָגן אין יענעם טאָג: איך דאַנק דיר, ה׳, הגם דו האָסט געצערנט אױף מיר; אָפּגעגאַנגען איז דײַן כּעס, און דו האָסט מיך געטרײסט.
[2] זע, אֵל איז מײַן ישועה; איך בין זיכער און אַנגסט נישט, װאָרעם מײַן שטאַרקײט און געזאַנג איז ג-ט ה׳, און ער איז מיר געװען אַ ישועה.
[3] און איר װעט שעפּן װאַסער מיט שׂימחה, פֿון די קװאַלן פֿון ישועה.
[4] און אין יענעם טאָג װעט איר זאָגן: דאַנקט צו ה׳, רופֿט אױס זײַן נאָמען, לאָזט װיסן צװישן די פֿעלקער זײַנע טוּונגען, דערצײלט אַז דערהױבן איז זײַן נאָמען.
[5] זינגט צו ה׳ װאָרעם ער האָט אױפֿגעטאָן גרױס, באַװוּסט זאָל דאָס זײַן אױף דער גאַנצער ערד.
[6] שרײַ אױס און זינג, באַװױנערין פֿון צִיוֹן, װאָרעם גרױס צװישן דיר איז דער הײליקער פֿון יִשׂרָאֵל.