[1] عیسی اُ د وازدَ شاگِردَ دورِ اَم جَم کَ نُ وَشُ قدرتُ اقتدار ب دا تَ اَمِّ ارواحِ شیطانی رَ از مردم بیرو بُکنِ نُ مَرَضا رَ شفا ب دَ؛
[2] عیسی اُشنَ رایی کَ تَ پادشایی خدا رَ اعلام بُکنِ نُ بیمارُ نَ شفا ب دَ.
[3] عیسی وَشُ ب°گَ: «وَر سفر هیچی وَ ن دَرِ، نه چُوِ دَسِ، نه بغچه، نه نُ، نه پولُ نه پِنِ اضافَه.
[4] دَر اَر خُنِ کِ ش ما رَ قبول بُکنِ، تَ دَم کِه از اُنجا ب رَ دَر اَمُ خُنَ مُنِ.
[5] اَگَ مردم ش°ما رَ قبول ن کَردِ، دَم که از اُ شَر مِرَ، خاک پُ اِ خا اَ ب تَکُنِ تَ شهادتِ وَر ضدِّ شُ بَشَ که غَضَبِ خدا وَرشُ میآ اَ.»
[6] نَفَ وَ رَ ب یَفتی دِ، از دِ اِ وَ دِ د°گِ مِرَفتِ نُ اَرجا م رَسیدِ، خ وَرِ خوشِ پادشاهی خدا رَ اعلام مِکردِ نُ مَرِضُ نَ شفا م دادِ.
[7] وَلِ خ وَرِ اَمِّ ای اتفاقا وَ گوشِ هیرودیسِ حاکم برَسی. هیرودیس اِرُ مُندَ بو، وَرچِ که بعضِ مِ‌گفتِ عیسی اَمُ یحیی اَستَ کِ زندَه شتَ.
[8] بعضِ د°گَ مِ‌گفتِ ایلیایِ پیغمبر ظهور کردَ نُ بعضِ اَ مِگُفتِ یَکِ از پیغمبَرُنِ قَدیم زنده ش°تَ.
[9] وَلِ هیرودیس ب°گَ: «مِ خودمِ دستور دادا سر یحیی رَ بُرِّ. نَفَ ای کِ نَ کِ ای چیزآ رَ دربارِیُ م یَشنُ؟» اُ خِلِ مِخواستَک عیسی رَ بینَ.
[10] دَم که حواریگُ وَرگَشتِ، اَرکارِ که کردَ دِ وَ عیسی ب گُفتِ. بَعد عیسی اُشنَ خِ خا وَ شَرِ وَ اِسم بِیت‌صِیْدا بَردَک تَ اُنجا تنها بَشِ.
[11] دَم که مردم ای نَ فَمیدِ، وَرَد عیسی وَرَ ب یَفتیدِ. عیسی اَ اُشنَ قبول کَ نُ خِ شُ از پادشایی خدا اَرف ب°زَ نُ اُشُن کِ نیاز وَ شفا دِشتِ، شفا ب دادَک.
[12] نزدیک بِ گَ، اُ د وازده شاگرد، پِش عیسی ب یومَدِ نُ ب گُفتِ: «ای مردُمَ مرخص کُ تَ وَ دِ آ نُ ز مینِ دورُوَر برَ تَ وَرخا غذآ اُ سرپَنا اِ پِدا بُکنِ، وَرخاطِرِ که اینجا جاآِ پَرتیَ.»
[13] ولِ عیسی وَشُ ب°گَ: «خود ش°ما وَشُ غذا ب دَ.» ب گُفتِ: «ما غِر از پنج تا نُ نُ دوُتا مایی چیزِ ن دارِ، مَگَ ایکِ ب رَ نُ وَر اَمِّ ای مردم غذا بَستُنِ.»
[14] اُنجا حدود پنج هزار مرد بودِ. عیسی وَ شاگردُن خا ب گَ: «مردمَ دَر دستَ اِ پنجاه نفری بَرشُنِ.»
[15] شاگردُ اَ اِم کارَ ب کَردِ نُ اَمَّ رَ بَرشُندِ.
[16] عیسی پنج تا نُ نُ دوُ ماهی رَ وَدِشتَک، وَ آسمُ سِ کَ نُ مآیی آ اُ نُنا رَ برکَت ب دا، اُشنَ تَکَّ تَکَّ کَ نُ وَ شاگردُ ب°دا تَ پِش مردم بِلِّ.
[17] نَفَ اَمَّ ب خاردِ نُ سِر شَدِ نُ د وازده س وَدَ از تَکَّ اِ که مُندَ بو جَم کَردِ.
[18] روزِ عیسی یَکَّ دعا مِکَ نُ شاگردُنیُ خِ اُ بودِ. از شُ پَرسی: «مردم مِگِ مِ کِ نُ؟»
[19] جواب ب دادِ: «بَعضِ مِگِ اَمُ یحیای اِ که تعمید مِدا، اَستی، بَعضِ د°گَ مِگِ ایلیا اِ پیغمبری، نُ بَعضِ اَ ت رَ یکِّ از پیغمبَرُنِ قَدیم م دُنِ کِ زنده ش°تَ.»
[20] عیسی از شاگردُن خا پَرسی: «ش°ما چِ زِ مِگِ؟ وَنظَر ش°ما مِ که اَستُ؟» پِطرُس ب°گَ: «تو مسیحِ موعودِ خدا اَستی.»
[21] بعد عیسی اُشنَ قدغن کَ نُ دستور ب°دا اینَ وَ کَسِ نَ گِ که عیسی اَمُ مسیحِ موعودَ،
[22] وَ ب°گَ: «پ سِ اِنسان، با اَد خِلِ زجر ب کَشَ. شِخُ، کَلُنُنِ کاهِنُنِ معبدُ معلِمُنِ تورات با اَد اُنَ رَد بُکنِ، اُنَ بُکشِ نُ اُ دَر رُزِ سوّم زندَه شیَ.»
[23] بعد وَ اَمَّ ب گَ: «اَگَ کَسِ ب خوا اَ وَرَد مِ بّیَ، با اَد از خود خا بَگذَرَه، اَر رُز صلیب خا وَدَرَ نُ وَرَد مِ ب یَ یَ.
[24] وَخاطِرِ کِ اَرکَ ب خوا اَ جُنِ خا نجات ب دیَ، اُ نَ از دس مِ دَ؛ وَلِ اَر که وَخاطر مِ جُنِ خا از دس ب دیَ، اُ نَ نجات مِ دَ.
[25] وَر آدَم چه فآ اِدَه کِ تمامِ دنیا رَ وَ دَس ب یَرَ، وَلِ جُنِ خا از دَس بدیَ یا وَ اُ ضرر ب زَنَ.
[26] وَر ایکِ اَرکَه از مِ نُ اَرفِمِ عار دِشتَ بَشَ، پ سِ اِنسانَ دَم کِ دَر شکوهُ جلالِ خودخانُ شکوهُ جلالِ پدرخا نُ فرشتَگُنِ مقدّس بیَ یَ، از اُ عار دارَ.
[27] وَراستی وَ ش°ما مِگُ، چِن نَفَر اینجا س تادَ کِ تَ پادشایی خدا رَ ن بینِ، ن مِمیرِ.»
[28] حدود هش رُز بَعد از ای اَرفا، عیسی پِطرُسُ یوحنا اُ یعقوبَ خِ خا بالِ کُ اِ بَردَک تَ دعا بُکنَ.
[29] دَر اَمُ حال کِ دعا مِکَ، چهرِیُ عوض شَ نُ لباسیُ س فِدُ نورانی شَ.
[30] اَم دَم دوُ تا مردخِ عیسی گَف مِزَدِ. اُشُ موسی پیغمبرُ ایلیا اِ پیغمبر بودِ.
[31] اُشُ خِ شکوهُ جلال ظااِر شَدِ نُ درباره رهایی انسان که خِ مرگِ عیسی وَ اَنجام م رَسی نُ باآد وَ اَمی زودی دَر شَرِ اورشلیم اتفاق میَفتَی، اَرف مِزَدِ.
[32] اَمُ دَم پِطرُسُ اَمرا اُنیُ از خُ چَشِشُ سِنگی شتَ بو، وَلِ دَم کِه خوب بِدارُ شیار شدِ، شکوهُ جلالِ عیسی اُ دوُتا مردِ کِ خِ اُ س°تادَه دِ ب دیدِ.
[33] دَم کِ اُ دوُتا مرد، دِشتِ از پِش عیسی مِرَفتِ، پِطرُس وَ عیسی ب°گَ: «اُستاد، چِندِ خوبَ که ما اینجا اَستِ! بِلَّک سَ تا سا اَبُ ب زَنِ، یکِّ وَر تو، یکِّ وَر موسی اُ یکِّ اَ وَر ایلیا.» وَلِ پطرس ن مِفَمی دارَ چِ ز مِ گَ.
[34] ای اَرف اَنو وَ ز بُنِ پِطرُس بو کِ اَبرِ ب یُمَ نُ رو سَرشُ سآ اَ پَرُندَک. دَم که اُشُ دِشتِ دَرِ ابر مِرَفتِ، شاگردُ بتَرسیدِ.
[35] بعد صدآاِ از دَر ابر برَسی کِ مِگُفت: «ای پ°سِ مِ اَستَ کِ اُ نَ انتخاب کردا؛ وَ اَرفیُ گُش کُنِ!»
[36] دَم کِ صدا قطع شَ، اُشُ عیسی رَ یَکَّ بدیدِ. اُ سَ تا شاگرد، اَرچی که دیدَدِ، اُرُزا، پِش خان گَ دِشتِ نُ وَ ایچ کَ ایچی ن گُفت.
[37] روز بعد، دَم که از کُ پایی ب یُمَدِ، جمعیتِ زیادِ وَ دیدَنِ عیسی ب رَفتِ.
[38] یَگ لِ مردِ از بِنِ جمعیت فریاد ب کَشی: «اُستاد، وَ تو التماس مِ نُ وَ پ°سِ مِ ن°ظَرِ لطفِ پَرنی، وَرخاطِرِ کِ اَمی یَگ گُچَرَ دارُ.
[39] یَگ روحِ پَلید، پ سِم نَ مگیرَ نُ اُ یَگلِ شروع مِنَ وَ غار کَشیدَ، غش مِنَ نُ دَنیُ کف مِ نَ. ای روح پلید پ سِم نَ تَپُ تِلَم زَنَ نُ خِلِ سخت اُنَ وِل مِنَ.
[40] وَ شاگردُن تُ التماس کردُ که اُ روحَ از گُچِمِ بیرو بُکنِ، وَلِ نِتنِستِ.»
[41] عیسی ب°گَ: «اِ نسل بِ ایمانُ ناخَلَف، تا کِی خِ ش°ما بَشو نُ ش°ما رَتَحَمُل بُکنُ؟ پ سِ خا اینجا ب یارَک.»
[42] دَم کِ پ°سَرَک دِشت پِش عیسی م یُمَ، اُ روحِ شیطانی پ°سَرَکَ وَ زمی ب زَ نُ وَ تشنج پَرُندَک. وَلِ عیسی وَ اُ روح پلید نِهِب ب زَ نُ پ° سَرَکَ شفا ب°دادَکُ وَ بَبِیُ بدا.
[43] مردم اَمَّگی از عظمتِ خدا اِرُ شتَدِ. اَمتو کِ همگی از کارِ عیسی دَر تعجب بودِ، اُ وَ شاگردُن خا ب°گَ:
[44] «وَ چیزِ کِ م خآ اُ وَ ش°ما بُ گُ، دقّت کُنِ: پ سِ اِنسان وَ اَمی زودی وَ‌دَسِ آدَمُ دادَه مِ شُ.»
[45] وَلِ اُشُ منظورِ عیسی رَ ن فَمیدِ نُ معنی ای اَرفا ازشُ زِر مُندَک تَ اُنَ ن فَمِ؛ وَ م تَرسیدِ دَربارِ ای اَرف از عیسی چیزِ پَرسِ.
[46] روزِ بِنِ شاگردُ بحثِ ب شَ کِ کَ دَکِشُ از اَمَّ کَلُتَرَ.
[47] عیسی کِ از دِل شُ خ وَ دِشت، گُچِ رَوَردِشتَکُ پِش خا بَرشُندَکُ،
[48] وَشُ ب°گَ: «اَرکَ ای گُچَ رَ دَر نُم مِ قبول بُکنَ، م°نَ قبول کَردَ نُ اَرکَ م°نَ قبول بُکنَ، اُکِ م نَ رآیی کَردَ قبول کَردَ. وَخاطِرِکِ دَر بِنِ ش°ما کَسِ کَلُتَرَ کِ از اَمَّ خوردتَر بَشَ.»
[49] یوحنا ب°گَ: «اُستاد، شخصِ رَ ب دیدِ کِ خِ گفتنِ نُمِ تو ارواحِ شیطانی رَ بیرو مِکَ، وَلِ وَخاطِرِکِ از مُشما نَبو، ما تَلاش کَردِ پِش نَ بَگیرِ که ای کارَ نَکنَ.»
[50] عیسی وَ اُ ب°گَ: «پِشِ نَ مَگیرِ، وَر ایکِ اَرکه وَرضدِّ ش°ما ن یَّ، خِ ش ما استَ.»
[51] دَم که مَلِ وَ آسمُ بَردَه ش تَنِ عیسی نزدیک مِشَ، تصمیم بَگرَ وَ شَرِ اورشلیم ب رِیَ.
[52] عیسی پِش از خا چِندتا قاصد رآیی کَ. اُشُ وَ یَکِّ از دهِ اِ منطقه سامرَه ب رَفتِ تَ یَک چیزآ اِ رَ وَر عیسی آمادَه بُکنِ.
[53] وَلِ مردم اُنجا اُ نَ قبول ن کَردِ، وَخاطِرِکِ مِعلوم بو عیسی دارَه وَ سونِ شَرِ اورشلیم مِرَ.
[54] دَم که شاگردُنِ عیسی، یعقوبُ یوحنا، اینَ ب دیدِ، ب گُفتِ: «ای آقا، م خا ایی بُگِ از آسمُ آتِش بارَ نُ اَمِّ ش نَ ب سُزَ نُ خاکستَر بُکنَ.
[55] وَلِ عیسی وَرگَشتَککُ، خِ تَشَر وَشُ [ب°گَ: «ش°ما ن مِفَمِ از کَ اُ روح اَستِ!
[56] وَخاطِرِکِ پ سِ انسان، ن یُمدَ تَ جُنِ مردمَ ب گیرَ، اُ اُمدَ تَ اُشنَ نجات ب دیَ.»] بعد وَ دهِ د°گِ ب رَفتِ.
[57] دَر رَ، شخصِ وَ عیسی ب°گَ: «اَرجا ب رِ، وَرَد تُ م یآ اُ.»
[58] عیسی ب°گَ: «رُبَگُ آل دارِ نُ مَرغُنِ اَوا لُنَ، وَلِ پ سِ اِنسان، جااِ ن دارَ که سَر خا بِلَّ.»
[59] عیسی وَ شخصِ د°گِ ب°گَ: «وَرَد مِ ب یآ.» وَلِ اُ ب°گَ: «آقا، اول بِلَّک تَ مِ برآ نُ دَم که بَبِمِ مَردَک، اُنَ خاک بُکنُ، بعد وَرَدتُ م یآ اُ.»
[60] عیسی وَ اُ ب°گَ: «بِلَّک مَردَگُ، مَردَگُن خا خاک بُکنِ؛ تو برُ نُ خ وَرِ خوشِ پادشایی خدا رَ اعلام کُ.»
[61] د گَکِ ب°گَ: «آقا، مِ وَرَدتُ م یآ اُ، وَلِ اول بِلَّک تَ وَرگَردُ نُ خِ اَلِ خُنِ خا خدافِظی بُکنُ.»
[62] عیسی دَر جواب ب°گَ: «کَسِ کِ شروع مِ نَ زمینَ گورنی بُکنَ نُ پَش سَرخا سِ کُنَ، لااِقِ پادشایی خدا نیَّ.»