[1] روزِ عیسی، یَک جآ دعا مِکَ. دَم که دعایُ تمام شَ، یکِّ از شاگردُ وَ اُ ب°گَ: «آقا، اَمتو کِ یحیی وَ شاگردُن خا دعا کردنَ یاد بدا، تو اَ وَ ما دعا کَردَنَ یاد دِ.»
[2] عیسی وَ شُ ب°گَ: «دَم که دعا مِ نِ، بُگِ: ”ای پدر، نُم تو مقدّس بَشَ، پادشایی تو ب یَ یَ،
[3] نُنِ رُزانِ ما رَ اَر رُز وَ ما ب دِه.
[4] گُنا اِ ما رَ بَخشَک، وَخاطِرِ کِ ما اَ هَمِّ اُشُن که وَ ما مدیونِ رَم بَخشِ. وَ ما رَ وَ امتحان مَکَش.“»
[5] بَعد وَ شُ ب°گَ: «کَدَکِش مارَفیقِ دارَکه نِصفِ شُ پِشیُ ب°رییَ نُ بُگَ: ”ای رفیق، سَ تا نُ وَ مِ قرض بدِ،
[6] وَخاطِرِ کِ یکِّ از رَفیقُنمِ از سفر رَسیدَ نُ چیزِ ن دارُ که پِشیُ بِلُّ،“
[7] وَ اُ اَ از دَرِ خُنَ جواب بدیَ: ”م نَ زَمَت مده. دَر قفلَ نُ گُچَگُن مِ خِ مِ رو نالینِ، ن مِتنُ از جاخا پُ شا نُ چیزِ وَ تو ب دا.“
[8] وَ ش°ما مِگُ، اَتی اَگَ وَخاطر رفاقت، پُ ن شیَ نُ وَ اُ چیزِ ن دیَ، وَلِ وَخاطر سماجتیُ پُ مِ شُ نُ اَرچی لازم دارَ وَ اُ مِ دَ.
[9] «نَفَ وَ ش°ما مِگُ، ب خا اِ کِ وَ ش°ما دادَ مِ شُ؛ ب گَردِ کِ پِدا مِنِ؛ ب زَنِ کِ دَر وَر ش ما وا مِ شُ.
[10] وَخاطِرِکِ اَرکَه ب خوا اَ، وَ‌دَس م یارَ؛ نُ اَرکَه ب گَردَ، پِدا مِنَ؛ نُ اَرکه ب زَنَ، دَر وَرُ وا مِ شُ.
[11] دَر بِنِشما پدرِ اَستَ که، اَگَ پ سِ یُ از اُ ماییی ب خوا اَ، مارِ دَر دَسِ پسِ خا بِلَّ؟
[12] یا اَگَ تُر‌مُغِ ب خوا اَ، غَزومِ دَر دَسیُ بِلَّ؟
[13] آلا اَگَ ش°ما خِ هَمِّ بدیِ خا م فَمِ کِ با اَد وَ گُچَگُن خا چیزِ خوب ب دَ اِ، چِندِ بِشتر پدر آسمُنی ش°ما روح‌القدسَ وَ اَر که از اُ ب خوا اَ، م بَخشَ.»
[14] عیسی یَک روحِ شیطانی که باعث گُنگَی مَردِش تَ بو، ازاُ بیرو مِکَ. دَم که روح شیطانی بیرو ب°رَ، اُ گُنگ شروع کَ وَ اَرفِ ز دَ نُ اَمِّ مردم تعجب کَردِ.
[15] وَلِ بَضیا ب گُفتِ: «عیسی ارواحِ شیطانی رَ خِ کمکِ بِعِلزِبول که رئیس ارواح شیطانیَ، بیرو مِ نَ.»
[16] بَقیَه اَ وَر امتحان کَردَنِ عیسی، هِی از عیسی مِخواستِ، ن شُنِ آسمُنی وَشُ شونی ب دیَ.
[17] وَلِ عیسی که از فکرِشُ خ وَ دِشت وَ شُ ب°گَ: «اَر مَملِکَتِ کِ وَرضدِّ خا تقسیم شیَ، وِرُ مِ شُ نُ اَر خُنِ کِ وَرضدِّ خا تقسیم شیَ، م لَمَّ.
[18] اَگَ شِطُنَ وَرضد خود خا تقسیم شیَ، نَفَ ش°تُ پادشاییُ وَرقرارمِ مُنَ؟ وَر ایکه ش ما مِگِ مِ خِ کمکِ بِعِلزِبول که رییسِ ارواحِ شیطانیَ، ارواح شیطانی رَ بیرو مِنُ.
[19] اَگَ مِ خِ کمکِ بِعِلزِبول که رییسِ ارواحِ شیطانیَ، ارواح شیطانی رَ بیرو مِنُ، شاگردُن ش°ما خِ کمکِ کِ اُش نَ بیرو مِ نِ؟ نَفَ شاگِردُنِ خودِشما، ش°ما رَ قضاوَت مِ نِ.
[20] وَلِ اَگَ مِ خِ قدرت خدا ارواحِ شیطانی رَ بیرو مِنُ، مطمئِن بَشِ کِ پادشایی خدا وَر ش°ما اُمدَ.
[21] دَم که مردِ پَرزُرِ که کامِل مُسلّحَ از خُنِ خا نگَبانی مِدَ، مالُ منالیُ دَر امانَ.
[22] وَلِ دَم که یَکِّ قویتَر از اُ وَ اُ اَملَ بُکنَ، اُنَ شکست مِدَ، سلاحِ کِ اُ مرد وَاُ توکل کَردَ از اُمِستُنَ نُ غَنیمَتا رَ قسمَت مِنَ.
[23] اَرکَ خِ مِ نیّیَ، وَرضدِّم نَ نُ اَرکَ خِ مِ جمع نَکنَ، ت نوُک مِنَ.
[24] «دَم کِ روح پلید از کَسِ بیرو م یااَ، وَ جاِ خُشکُ بِ اُ مِ رَ تَ جا اِ وَر استراحت پِدا کُنَ. وَلِ دَم که پِدا ن مِنَ خِ خا مِ گَ: ” وَ خُنِ کِ از اُ اُمدا، وَرِم گَردُ.“
[25] دَم که وَرِم گَردَ، خُنَ رَ تمیزُ مرتب م بینَ.
[26] نَفَ مِ رَ نُ هفت روح بدتر از خودخا اَ م یارَ نُ اَمَّگی دَر مِ شَ نُ دَر اُ خُنَ جاگیرمِشَ. بعد آخِرُ عاقِبَتِ اُ شخص از اولیُ اَ بدتر مِشُ.»
[27] دَم کِ عیسی ای اَرفا رَ مِزَ، اُرتینِه از بِنِ جمعیت خِ صدا بلند ب°گَ: «خوش وَ آلِ زنِ کِ ت رَ ب زایی نُ وَ تو شیر ب°دا.»
[28] وَلِ عیسی ب°گَ: «وَرعَکس، خوش وَ حال اُشُ کِ کلام خدا رَ م یَشنِ نُ وَاُ عمل مِنِ.»
[29] دَم که جمعیت دورِ عیسی جَم مِشَدِ، عیسی ب°گَ: «ای نسل چِ نسلِ بَدیَ! اُشُ اَمَش ن شوُنی م خآ اِ، وَلِ ن شونی وَ شُ دادَ ن مِ شُ غِر از ن شونی یونسِ پیغمبَر.
[30] وَرخاطِرِکِ اَمتو کِ یونس وَر مردمِ شَرِ نینوا ن شونی ب شَ، اَمتو اَ پ سِ اِنسان وَر ای نسل، ن شونی مِشُ.
[31] دَر رُزِ داوری، ملکۀ صبا، خِ مَردُمِ ای نسل زندَه مِ شُ نُ اُشنَ مَکوم مِ نَ. وَخاطِرِ کِ اُ از اُسَرِ دنیا ب°یومَ تَ اِکمتِ سلیمان ب یَشنَ، وَ آلا سِ کُنِ، کَسِ کَلُتَر از سلیمان اینجیَ.
[32] دَر رُزِ داوری مردُمِ نینوا خِ مَردُمِ ای نسل زندَه مِ شَ نُ اُشنَ مَکوم مِ نِ، وَرایکه مردُمِ نینوا بعدِ اشنیدَنِ اَرفِ یونس، توبه کَردِ، وَ آلا سِ کُنِ، کَسِ کَلُتَر از یونس اینجیَ.
[33] «ایچ‌کَ چراغَ رُشِن مِنَ تا اُ نَ زِر بُکنَ یا زِرِ سوَدِ بِلَّ، وَجایُ چراغَ رو چراغدُ مِلِّ تا اَر کَ دَر شِیَ نورِ نَ بینَ.
[34] چَش تو، چراغ بدن تواَستَ. اَگَ چَش تو سالم بَشَ، اَمِ وجودِتُ پَرِ نور مِشُ. وَلِ اَگَ چَش تو فاسِد بَشَ، اَمِ وجودِتُ پَرِ تاریکی مِشُ.
[35] نَفَ وَهُش باش نَوَدا نورِ کِ دَر تواَستَ، تاریکی بَشَ.
[36] اَگَ تمام وجودِتُ پَرِ نور بَشَ نُ ایچ گُشِ از اُ تاریک ن بَشَ، وجودِتُ اذقَر نورانی مِشُ که مِگی وَلکه چراغِ دارَ وَ تو نور مِدَ.»
[37] دَم که عیسی اَرفِ خا تمام کَ، یکِّ از عالِمُنِ فرقه فَریسی، عیسی رَ وَر غذا خاردَ دعوت کَ. نَفَ عیسی اَ وَ خُنِیُ ب°رَ نُ سَر سفرَه بَشنَ.
[38] وَلِ دَم که اُ فَریسی ب دی کِ عیسی وَ رَسمِ یَهودیگُ، دَسِ خا پِش از غذا خاردَ، ن شُست، تعجب کَ.
[39] وَلِ خداوند عیسی، وَ اُ ب°گَ: «ش°ما فَریسی گُ بورونِ پیاله اُ دورَی رَ تمیز مِ نِ، وَلِ دَرِخودِش ما از ط مَعُ بدی پَرَ!
[40] اِ نافَمُ، مَگَ اُ کِ بیرونَ د رُس کَردَ، دَرِنَ د رُس ن کَردَ؟
[41] وَلِ از اُچیزِ کِ دَرِ خا دارِ، صَدَقَ ب دَ، تَ اَمَّ چی وَرشما پاک بَشَ.
[42] «وای وَ حالِ ش°ما ای فَریسیگُ! ش°ما اُکمِ دَه یک دادَنَ وَر نعناع اُ پونَه اُ اَر جُر سبزی انجام مِدَ، وَلِ عدالتَ نَدید م گیرِه نُ از دوس دِشتَنِ خدا کُتَ ایی مِنِ. واجِبَ که اُکمِ ده یک دادَنَ وَجا ب یَره نُ در عدالت اُ دوس دِشتَنِ خدا اَ، کُتَ ایی نَکنِ.
[43] وای وَر ش°ما ای فَریسیگُ! وَخاطِرِکِ دُس دارِ دَر بِترین جا عبادتگاه آ بَرشینِ نُ مردم دَر کوچه اُ بازار وَش°ما سلام بُکنِ.
[44] وای وَر ش°ما! وَخاطِرِ کِ ش ما مثلِ قَبرِ مِمُنِ که معلوم نیَّ نُ مردمَ بِ اُکه فَمِ از روشُ گرآ مِشَ نُ نجس مِشَ.»
[45] یکِّ از عالِمُنِ شریعَت دَرجواب عیسی ب°گَ: استاد! تو خِ ای اَرفا وَ ما اَ توهین مِنی.»
[46] عیسی ب گَ: «وای وَر ش°ما اَ، ای عالِمُنِ شریعَت، کِ بارِ سِنگی رو پَشتِ مردم مِلِّ، وَلِ خُدِش ما حاضر نیِّ وَر کمک کَردَ اَتّی چُنگُل خا تَکُ ب دَ.
[47] وای وَر ش°ما کِ وَر پیغمبرُنِ کِ اجدادِش ما اُشنَ بکُشتِ، مَقَبرَه د رُس مِنِ!
[48] نَفَ ایطُ ش ما شاهِدِ کارِ اجدادِخا اَستِ نُ کارِشنَ تأیید مِنِ. اُشُ پیغمبَرُ نَ ب کُشتِ نُ ش°ما اَ مَقَبرَ اِشنَ درُس مِنِ.
[49] وَر اَمی حکمتِ خدا مِ گَ ”مِ وَر شُ پیغمبَرُ رَسوُل رآیی مِنُ. وَلِ بعضِ رَ مِ ک شِ نُ بعضِ رَ اذیت مِنِ.“
[50] تَ، خونِ هَمِّ پیغمبرُنِ کِ خونشُ از بنایِ عالَم تَ آلا رِختَ ش°تَ، وَر گردن ای نسل بَشَ.
[51] از خونِ هابیل گ رَفتَ تَ خونِ زکریا کِ بین قُربُنگاه اُ جا اِ مقدس رِختَ شَ. وَ ش°ما مِگُ کِ مردُمِ ای نسل، اِساب تمامِ ای کارا رَ پس مِ دَ.
[52] وای وَ حالِ ش°ما ای عالِمُنِ شریعَت! ش ما ک لیدِ دَرِمعرفتَ وَردِشتَ. نه خود ش ما دَر مِشَ نُ نه مِلِّ اُشُن که مخوآ اِ، دَر شَ.»
[53] دَم که عیسی از اُنجا بیرو ب°رَ، معلِمُنِ توراتُ فَریسی گُ خِ غضَّب دوریُ جَم شَدِنُ وَر شِرَک کَردَنِ عیسی، اُنَ سؤال پِچ کَردِ.
[54] اُشُ منتظر بودِ تَ از اَرفِیُ، چیزِ پِدا بُکنِ نُ اُنَ گیر پَرنِ.