[1] دَم که عیسی اَرفِیُ خِ مردم تمام شَ، وَ شَرِ کَفَرناحوم بیُمَ.
[2] اُنجا یک افسر رومی بو کِ خادِمِ اَزیزِ دِشت. خادِمیُ مَرِض بو نُ دِشت مِمَردَک.
[3] اُ افسَر دَم که درباره عیسی بیَشنی، چِند تا از شِخُنِ قومِ یهودَ پِش عیسی رایی کَ تَ از اُ ب خا اِ ب یَ یَ نُ خادِمِنَ شفا ب دیَ.
[4] اُشُ پِشِ عیسی ب یومَدِ نُ خِ التماس وَ اُ ب گُفتِ: «ای مرد لائِقَ که ای لطفَ دَر حقّیُ بکنی،
[5] وَخاطِرِکِ مِلَّتِ مَرَ دُس دارَ نُ ای مَرد اَمُ کَسیَ که عبادتگاهَ وَرما درُس کَردَ.»
[6] نَفَ عیسی خِشُ ب°رَ. نزدیکِ خُنَ کِ برَسی، اُ اَفسَر چِن تا از رَفیقُن خا پِشِ عیسی رایی کَ، تَ وَ اُ بُگِ: «آقا، خود خا زَمَت مده، وَخاطِرِکِ مِ لائِق نیُ، تو زِرِ سقف مِ ب یِ.
[7] وَر اَمی، اَتّی خود خا اَ لائِق ن دیدُ پِشِ تو ب یا. فقط اَرفِ بُ گَک کِ خادِمِمِ شفا پِدا مِ نَ.
[8] وَخاطِرِ کِ مِ خودمِ اَ مامورِ اَستُ که فرمُم بَرُ نُ سربازُنِ اَ دارُ که از مِ فرمُم بَرِ . وَ یکِّ مِ گُ، ”ب رُ“، مِ رَ؛ وَ د گَرِ مِ گُ، ”بیا“، م یا اَ. وَ خادِم خا مِ گُ، ”ای کارَ بُکنَک“، مِنَ.»
[9] عیسی دَم که ای اَرفا رَ بیَشنی، از اُ مرد تعجب کَ نُ رو کَ وَ جمعیتِ کِ وَرَدیُ م یومَدِ ب°گَ: «وَ ش°ما مِگُ، ایتُ ایمانِ رَ اَتّی دَر بِنِ قومِ خدا اَ ن دیدا.»
[10] دَم که اُشُن که اُ افسَر پِش عیسی رآیی کَردَه بو وَ خُنَ وَرگَشتِ، بدیدِه اُ خادِم سالِمُ سلامتَ.
[11] بعد از اُ رُزا، عیسی وَ شَرِ وَ اِسمِ نائین ب رَ. شاگردُنُ جماعَتِ زیادِ اَخِ اُ بودِ.
[12] وَ دروازِ شهر کِ نزدیک شَ، ب دی، دارِه یَک مَردِ‌ه رَ م بَرِکه تنها پ°سِ یَک بیوهَ زنِ بو. جمعیتِ زیادِ از مردم شهرَ خِ اُ زَ مِرَفتِ.
[13] دَم که خداوند عیسی اُ زَنَ ب دی، دِلیُ وَر اُ ب سُختَکُ وَ اُ ب°گَ: «گریَه مَکُ.»
[14] بَعد عیسی نزدیک ب°رَ نُ دَس خا رو تابوت بِشتَک. اُشُن کِ دِشتِ تابوتَ مِبَردِ، بِستادِ. عیسی ب°گَ: «ای جوان، وَتو مِگُ، پُ شُ!»
[15] مَردَ صاف بَشنَ نُ شروع کَ و اَرفِز دَ! عیسی اُ نَ وَ مُکِیُ وَرگَردُند.
[16] اَمِ مردم ب تَرسیدِ نُ اَمتو کِ خدا رَ ستایش مِکَردِ، مِ‌گفتِ: «پیغَمبرِ کَلُنِ بِنِ مُشما ظهور کردَ. خدا اُمدَ تَ وَ قوم خا کمک بُکنَ.»
[17] خ وَرِ ای کار عیسی دَر تمام ولایَتِ یهودیَّه اُ اَمِ مناطِقِ دورُوَریُ پِچیدَک.
[18] شاگردُنِ یحیی اُ نَ از اَمِّ ای اتفاقا خ وَر کَردِ. نَفَ اُ دوُتا از شاگِردُن خا صدا کَ،
[19] نُ اُشنَ خِ ای پِغُم پِشِ خداوند عیسی رآیی کَ تَ وَ اُ بُگِ: «تو اَمُ اَستی کِ با اَد ب یَ یَ، یا منتظر کَسِ د گِ بَ شِ؟»
[20] دَم که اُ دوُتا مرد پِشِ عیسی ب یُمَدِ، ب گُفتِ: «یحیی که تعمید مِدَ ما رَ پِش تو رآیی کَردَ که از تو پَرسِ تو اَمُ اَستی کِ بااَد ب یَ یَ، یا منتظر کَسِ د گِ بَ شِ؟»
[21] اَمُ دَم، عیسی، خِلِ آ رَ از مَرَضُ دردُ ارواح پلید، شفا ب°دا نُ وَ خِلِ از کُرُنَ بینا کَ.
[22] عیسی وَ اُ قاصِدُ ب گَ : «ب رَ نُ اَرچی کِ دیدَ نُ اَشنیدَ وَ یحیی بُگِ، کِ کورُ بینا مِ شَ، لَنگُ رَ مِ رَ، جذامیگُ شفا پِدا مِ نِ، کوُتُّ میَشنِ، مَردَگُ زنده مِ شَ نُ وَ فقِرُ خ وَرِ خوش دادَ مِشُ.
[23] خُش وَ حال کَسِ کِ وَ مِ شَک نَکنَ.»
[24] دَ م کِه قاصِدُنِ یحیی ب رَفتِ، عیسی درباره یحیی وَ جماعت ب°گَ: «وَر دیدن چِزِ وَ بیابُ ب رفتِ؟ وَر دیدن نِی اِ کِ از باد وَ تَکُنَ؟
[25] وَر دیدن چِزِ بیرو ب رَفتِ؟ وَردیدَنِ مردِ کِ جُلِّ نرمُ ج لاف بَرخا دارَ؟ اُشُ کِ جُلِّ اعیُنی م پُشِ نُ خِ دبدبَه اُ کبکبَه زندگی مِ نِ، دَر قصرِ پادشاهُنِ.
[26] نَفَ وَر دیدن چِ زِ بیرو برفتِ؟ وَر دیدن پیغمبرِ؟ بله، وَ ش°ما مِگُ اُ از یَک پیغمبرَ کَلُتَرَ.
[27] یحیی اَمُ مردیَ کِ در کتابِ ملاکیِ پیغمبر دربارِیُ ن ویشتَ ش تَ که: «”پِش از تو قاصد خا رآیی مِنُ، اُ رِت رَ وَر تُ آمادَه مِ نَ.“
[28] وَ ش°ما مِگُ کِ کَسِ کَلُتَر از یحیی از مادر زاییدَ نَشتَ؛ وَلِ دَر پادشایی خدا اُکِ از اَمَّ خوردتَرَ، از یحیی کَلُتَرَ.»
[29] دَم که اَمِّ مردُم اَتّی خراجگیرُ اَ اَرفِ عیسی رَ ب یَشنیدِ، اعلام کَردِ کِ خدا عادِلَ، وَرایکِ وَ دَس یحیی غسلِ تعمید گ رفتَ دِ.
[30] وَلِ عالِمُنِ فرقه فَریسیُ عالِمُنِ شریعت، خواستِ کِه خدا وَرشُ دِشت، رد کَردِ وَر ایکه قبولِ ن کَردِ وَ‌دَسِ یحیی تعمید ب گیره.
[31] وَعیسی ب°گَ: « مردم ای نسلَ خِ چِزِ مقایسَه بُکنُ؟ اُشُ مِثلِ چِ زِ اَستِ؟
[32] اُشُ مِثلِ گُچَگُنِ اَستِ کِ دَر بازار مِرشینِ نُ اَمِدگِ خا صدا مِنِ نُ مِگِ: «وَر ش°ما نی ب زَدِ، ن رَقصیدِ؛ نوحَه ب خُندِ، گریَه ن کَردِ.“
[33] وَخاطِرِکِ یحیی که تعمید مِدَ ب°یومَ، نه نُ مِخاردَکُ نَه شراب؛ ب گُفتِ، ”روحِ شیطانی دارَ.“
[34] پ سِ اِنسان اُمدَ کِ اَم م خارَ نُ اَم م شَمَ؛ ش ما مِ گِ، ”اینَ سِ کُ، اُ مردِ ش کَمیُ عرقخورَ نُ، رَفِقِ خراجگیرُ نُ گُنَه کارُ.“
[35] وَلِ د رُستی اَر اِکمَتِ رَ نتیجه یُ شونی مِدَ.»
[36] روزِ یکِّ از عالمُنِ فرقه فَریسی، عیسی رَ وَر خاردَن غذا دعوت کَ. نَفَ وَ خُنِ اُ فَریسی ب°رَ نُ سَر سفره بَشنَ.
[37] دَر اُ شهر، زنِ گُنَه کارِ زندگی مِکَ. دَم که اُ بیَشنی عیسی دَر خُنِ اُ فَریسی مِهمُنَ، ظرفِ مرمری، پَر از عطر، خِ خا ب یاوَ.
[38] اُ زَ خِ گِریَ پَشت سر عیسی، پِش پُ اِ اُ بِستادَک. بَعد قَطرَ اِ اشکیُ رو پُ اِ عیسی مِرِختَکُ خِ مواِ خا اُشنَ خشک کَ. بعد پُ اِ نَ بوسیدَکُ عطرب°زَ.
[39] دَم کِه فَریسی صاب مجلس این اَ ب دی، خِ خا ب°گَ: «اَگَ ای مرد وَراستی پیغمبر بو، م فَمی ای زَنِ کِ دارَه دَسخا وَ اُم زَنَ، کِ نَ نُ ش°تُ زنِیَ. اُ یَک زَنِ گُنَه کارَ.»
[40] عیسی وَ اُ ب°گَ: «ای شَمعون، م خآ اُ چیزِ وَ تو بُ گُ.» ب°گَ: «بفرما، اُستاد!»
[41] عیسی ب°گَ: «شخصِ از دوُ نَفَر ط لَب دِشت: از یکِّ پُنصد دینارکه مِشُ دَسمزدِ هیژدَه ماهِ یَک کارگَرُ از د گَرِ پِنجاه دینارکه مِشُ دَسمزدِ یَک ماهُ نیمِ یَک کارگَر.
[42] وَلِ وَخاطِرِکِ اُدوتان مِتنِستِ قرضِ خا پَس ب دَ، اُ ط لَبکار قرضِ اَر دوُتِّشنَ بَخشی. آلا وَ گمُنِ تو از اُدوتا کَ دَک اُ نَ بِشتَر دُس دارَ؟»
[43] شَمعون ب°گَ: «وَ گ مُنِمِ اُ کِ بدهی بِشترِ دِشت اُ بَخشیدَ شَ.» عیسی ب°گَ: «د°رُس ب گُفتی.»
[44] بَعد روخا وَ سونِ اُ زَب کَ نُ وَ شَمعون ب°گَ: «ای زنَ م بینی؟ مِ وَ خُنِتُ ب یُمَدُ، تو وَر ششتَنِ پُ اِ مِ او ن یاردی، وَلِ ای زَ خِ اشکِ خا پُ اِ م°نَ ب شُشتَکُ خِ موُاِ خا خشک کَ!
[45] تو م°نَ بوسِ ن کَردی، وَلِ از دَم که مِ دَر شتا، ای زَ دمِ از بوس کَردَنِ پُ اِ مِ دَس وَن دِشتَ.
[46] تو وَ سر مِ روغَ نَزدی، وَلِ اُ پُ اِم نَ عطر ب°زَ.
[47] نَفَ وَ تو مِگُ، محبت زیادِ اُ وَراینَ کِ گنااِ زیادیُ بَخشیدَ ش°تَ. وَلِ اُ کِ کمتر بَخشیدَ ب°شَ، کمترَ محبت مِ نَ.»
[48] وَ عیسی وَ اُ زَ ب°گَ: «گنا اِ تُ بَخشیدَ شَ!»
[49] اُشُن که سَر سفرَه ش نَستَدِ خِ یَکُدگِ خا مِگُفتِ: «ای کِ نَ کِ اَتی گنا آ رَم بَخشَ؟»
[50] عیسی وَ اُ زَ ب°گَ: «ایمانِتُ ت رَ نجات دادَ، وَ سلامت برُ!»