[1] رُزِ اوّل هفتَه صُب پِگَ، زَنکُ عطرِ خُشبُ اِ کِ آمادَه کردَدِ، خِ خا وَردِشتِ نُ وَ مَقبرَه ب رَفتِ.
[2] اُشُ ب دیدِ سنگِ که دَنِ مَقبَرَه رَ پُشُندَه بو وَ یَک نیم غَلتُندَ ش°تَ.
[3] وَلِ دَم که دَر مَقبَرَ دَر شَدِ، جنازه خداوند عیسی رَ وَدی نکَردِه.
[4] اَنو زَنکُ اَز ای کار اِرُ بودِ که یَگ لِ دوُتا مرد که لِباسِشُ س فِدُ نورانی بو، بَغَلشُ بِستادِ.
[5] اَمتو که زَنکُ خِلِ ترسیدَدِ نُ سَرِ خا پایی پَرُندَدِ، اُ دوُتا مرد وَشُ ب گُفتِ: «وَرچِ دارِه وَرَد زندَه دَر بِنِ مَردَگُم گَردِه؟
[6] اُ اینجا نیّیَ، زندَ ش تَ! وَ یادِخا ب یَرِ دَم کِ اَنو دَر ولایَتِ جلیل بو، وَ ش°ما چِ زِ ب°گَ.
[7] ب°گَ پ سِ اِنسان، با اَد وَ‌دَسِ گُنَه کارُ تَویل دادَ شُ، وَ صلیب کَشیدَ شُ نُ دَر رُزِ سوّم زندَه شیَ.»
[8] بَعد زَنکُ اَرفِ عیسی رَ وَ‌یاد ب یاردِ.
[9] دَم که از مَقبَرَه وَرگَشتِ، اَمَّ چیزَ وَ اُ یازده شاگِردُ بَقیَّه، ب گُفتِ.
[10] اُ زنکُنِ کِ ای خ وَرَ وَ حواری گُ ب دادِ، ایشُ اَستِ: مریمِ مَجْدَلیّه، یوآنّا، مریم مُکِ یعقوب اُ چِندتا زنِ د گَ که خِشُ بودِ.
[11] وَلِ اَرفِ زَنکُ وَ ن ظَرِ حواریگُ بِمَعنِ بیُ مَ نُ اَرفِش نَ باور ن کَردِ.
[12] وَلِ پِطرُس پُ شَ، وَ سوُنِ مَقبَرَه ب داوی. اُ خَم شَ نُ دَر مَقبرَه رَ سِ کَ، وَلِ غِر از کفنِ کَتُنِ پیچیدَه ش تَ چیزِنَدی. نَفَ اِرُ از چیزِ کِ اتفاق اَفتیدَ بو، وَ خُنَ وَرگَشت.
[13] اَمُ رُز، دوُ نَفَر از اُشُ وَ دِه وَ اِسمِ عِمائوس مِرَفتِ، که دوُ فرسَخ از شَرِاورشلیم دورَ.
[14] اُشُ درباره تمامِ اتفاقِ کِ اَفتیدَ بو، خِ یَکُدگِ خا گَف مِزَدِ.
[15] اَمتو کِ دِشتِ خِ اَم گَف مِزَدِ نُ بَحث مِکَردِ، عیسی، خودیو، پِشِ شُ ب°یومَ نُ خِ شُ اَمرا شَ.
[16] وَلِ چَشِشُ بَستَ شَ، تَ اَمتو که دِشتِ عیسی رَن گا مِکَردِ اُنَ نَشناسِ.
[17] عیسی ازشُ پَرسی: «دَر رَ، درباره چِ زِ خِ اَم گَف مِزَدِ؟» اُشُ بِستادِ نُ غمُ غُصَّه از روشُم باری.
[18] یکِّ از شُ وَ اِسمِ کْلِئوپاس، دَر جواب ب°گَ: «مَگَ دَر بِنِ غَریبَگُنِ که وَ شَرِ اورشلیم م یآ اِ، تو یَکَ اَستی که از چیزِ کِ دَر ای چِن رُز اتفاق اَفتیدَ، بِ خوَری؟»
[19] عیسی پَرسی: «کَ اُ اتفاقا؟» اُشُ ب گُفتِ: «اتفاقِ کِ سَرِ عیسای ناصری اُمدَ. اُ مَردِ بو که در اَرفُ عمل اَم پِش خدا، اَم پِش اَمِ مَردُم، یَک پیغَمبرِ پَر قوت بو.
[20] وَلِ کَلُنُنِ کاهِنُ نُ کَلُنُنِ قومِ ما اُ نَ تَویل ب دادِ تا وَ مرگ مَکوم شیَ نُ وَ صلیب کَشیدَه شُ.
[21] وَلِ ما امید دِشتِ که ای اَمُ کَسیَ که قومِ خدا رَ آزاد مِنَ وَ اَم ایکه آلا اِمرُ سومین رُزیَ که ای اتفاقا اَفتیدَ.
[22] از ایکِ بَگذَرِه چِندتا از زَنکُنِ اَ کِ بِنِ ما اَستِ، ما رَ اِرُ کَردَ. اُشُ امرُز صبح پِگَ وَمَقبرَه ب رَفتِ،
[23] وَلِ دَم که جنازهِ نَ وَدی ن کَردِ، وَرگَشتِ نُ مِگُفتِ که اَتی چِندتا فرشتَه دَر رؤیا دیدَ کِ وَ شُ گُفتَ عیسی زندِیَ.
[24] چِن تا از ما وَمَقبرَه ب رَفتِ نُ اَمَ چی رَ اَمتو که زَنکُ گُفتَدِ بدیدِ، وَلِ عیسی رَن دیدِ.»
[25] عیسی وَ شُ ب°گَ: «ای نافَمُ کِ وَر باور کردنِ اَرفِ پِغَمبَرُ دلِ دِر فَمِ داره!
[26] مَگَ نبا اَد مسیح موعود پِش از ایکه وَ شکوه اُ جلالِ خاب رَس، ای زَجرا رَ بکَشَ؟»
[27] بعد، از نویشتَ اِ موسی اُ اَمِ پِغَمبَرُ شروع کَ نُ چیزِ کِ دَر اَمِ کلامِ خدا درباره خودیُ بو، وَرشُ توضیح ب°دا.
[28] دَم که وَ اُ دِه کِ مِخواستِ ب رَ نزدیک شَدِ، عیسی جورِ شونی بدا کِ م خا اَ دورتر ب°رییَ.
[29] اُشُ اصرار کَردِ نُ ب گُفتِ: «پِش ما مُنَک، وَخاطِرِکِ چیزِ ن مُندَ که رُز فُر شیَ نُ شُ نزدیکَ.» نَفَ عیسی وَ خُنِشُ ب°رَ تَ خِ شُ مُنَ.
[30] دَم که عیسی خِشُ سَر سفرَه ش نَسته بو، نُ نَ وَردِشتَکُ شُکر کَ، بعد اُنَ تَکَّ کَ نُ وَشُ ب°دا.
[31] اَمُ دَم، چَشِ شُ وا شَ نُ اُ نَ بَشناختِ، وَلِ در دم از ن ظَرشُ غِب شَ.
[32] اُشُ از یَکُدگِ خا پَرسیدِ: «بدیدی دَم کِ دَر رَ خِ ما اَرف مِزَ نُ کلامِ خدا رَ وَرما توضیح مِدا، شتُ قَلبِ ما مِزَ؟»
[33] نَفَ اَمدَم پُ شَدِ نُ وَ شَرِ اورشلیم وَرگَشتِ. اُنجا اُ یازده تا شاگِردَ ب دیدِ کِ خِ شاگِردُنِ د گَ دورِ اَم جَمع ش دَدِ
[34] نُ مِگُفتِ: «ای اَقِقَت دارَ کِ خداوند عیسی زندَه ش تَ نُ خودخا وَ شَمعون شونی دادَ.»
[35] بَعد، اُ دوُتا اَ ب گُفتِ کِ دَر رَ چِ اتفاقِ اَفتیدَنُ ش°تُ عیسی رَ دَم که نُنَ پارَم کَردَ ش ناختَ.
[36] شاگِردُ اَنو دِشتِ دربارِه ای چیزا گَف مِزَدِ کِ خود عیسی دَر بِنِشُ بِستادَکُ ب°گَ: «سلام وَر ش°ما!»
[37] وَلِ اُشُ وَشَت کَردِنُ ب تَرسیدِ، وَن ظَرشُ بیُ مَ که روحِم بینِ.
[38] اَزشُ پَرسی: «وَرچِ ایذقَر مضطربِ؟ وَرچِ وَ‌دلخا شک رَ مِدَ؟
[39] دس پُم نَ سِ کنِ. خود مِ اَستُ! دسخا وَ مِ ب زَنِ نُ بینِ؛ وَر ایکه روح، گُشتُ اُستُخُ ن دارَ، وَلِ اَمتو کِه م بینِ مِ دارُ!»
[40] عیسی ای نَ ب°گَ نُ دَس پُ خا وَ شُ شونی ب°دا.
[41] شاگِردُ که از خوشحالی اُ تعجب اَنو نِ تنِستَدِ ای چیزا رَ باور بُکنِ، عیسی وَ شُ ب°گَ: «چیزِ وَر خاردَ دارِ؟»
[42] تَکِّ مایی بَریُونِ وَ اُ ب دادِ.
[43] عیسی اَ اُ نَ وَ دِشتَکُ پِش چَش شُ ب خاردَک.
[44] بَعد وَ اُشُ ب°گَ: «دَم که اَنو خِ شما بودُ ای چیزا رَ وَش ما گُفتَ بودُ که ار چی که درباره مِ دَر توراتِ موسی اُ ن ویشتَ اِ پِغَمبَرُ نُ دَر کتابِ زَبور، ن ویشتَ ش°دَ، با اَد اتفاق ب یَفتَ.»
[45] بعد عیسی ذهنِ ش نَ رُشِ کَ تَ کلامِ خدا رَ فَمِ
[46] نُ وَشُ ب°گَ: «ن ویشتَ ش°د اَ کِ مسیح موعود با اَد زجر ب کَشَ نُ دَر رُزِ سوم از مَرگ زندَه شیَ،
[47] نُ وَ اَمِ قوما اعلام شُ کِ وَ نُمِ اُ توبه بُکنِ نُ گُنااِشُ بَخشیدَ شُ که شروعیُ از شَرِ اورشلیمَ.
[48] ش°ما شاهد ای چیزا اَستِ.
[49] مِ وَعدِه پدرِ آس مُنی خا وَر ش ما رآیی مِنُ؛ وَلِ دَر اورشلیم مُنِ تَ دَم که اُ قوَتِ که از آسمُ م یآ اَ ش ما رَ پَر کُنَ.»
[50] بعد عیسی اُشنَ بورو از شَر، تَ نزدیکِ دِاِ بِیت‌عَنْیا بَردَک اُ دَسِ خا ب لِ کَ نُ وَشُ برکَت ب°دا؛
[51] وَ اَمتو کِ اُشنَ برکَت مِدا ازشُ سِوا شَ نُ وَ آسمُ بَردَه شَ.
[52] اُشُ اُنَ پَرَستِش کَردِ نُ خِ شوقُ ذوقِ زیادِ وَ شَرِ اورشلیم وَرگَشتِ.
[53] اُشُ اَمِشَ دَر معبد خدا رَ ستایش مِکَردِ.