[1] یَک رُ کِ عیسی دُوِ دریاچه جِنیسارِت س°تادَه بو نُ مردم از اَرسو وَر اُ فشار مِآردِ، تَ کلام خدا رَ ب یَشنِ،
[2] دُوِ دریاچَه دوُتا قائِق ب دی کِ صَ آدُ ازشُ بیرو اُمدَ دِ، نُ مشغول ششتن دُمِخا بودِ.
[3] عیسی رو یکِّ از اُقائِقا کِ مالِ شَمعون بو سوار شَ نُ از اُ ب خواستَک قائِق اَ کَم کِ از ساحل دور بُکنَ. بعد عیسی رو قائِق بَشنَ نُ از اَمجا وَ مردم تعلیم مِدا.
[4] دَم کَه اَرفِیُ تمام شَ، وَ شَمعون ب°گَ: «قائِقَ وَ جا اِ رُوِ بَرَکُ، دُومآ رَ وَر صید ماهی دَر او پَرنِ.»
[5] شَمعون ب گَ: «اُستاد، تَمامِ شُ وَ خِلِ زَمَت کَشیدَنُ چیزِ نگرفتَ. وَلِ وَر خاطِرِکِ تو مِگی، دُومآ رَ دَر اوم پَرنُ.»
[6] دَم که ایکارَ ب کَردِ، اِذقَر ماهی بَگرَفتِ کِ چیزِ ن مُندَ بو دُمِشُ پارَ شیَ!
[7] وَر اَمی، خِ اشارَه از رَفیقُن خا دَر قائِق د°گِ ب خاستِ تَ وَ کمَک شُ ب یَ اِ. اُشُ ب یومَدِ نُ اَر دوُتا قائِقَ اِذقَر از ماهی پَر کَردِ کِ چیزِ ن مُندَ بو دَر اُکَ تَ ب رَ.
[8] دَم کِ شَمعون پِطرُس این اَ ب دی، وَ پُ اِ عیسی بیَفتی نُ ب°گَ: «ای خداوند، از مِ دور شو، وَخاطِرِکِ مِ مردِ گُنَه کارِ اَستُ!»
[9] شمعونُ اَمِ اَمرا اُنیُ از ای صید مایی اِرُ مُندَدِ.
[10] یعقوب اُ یوحنا، پ سَرُنِ زِبِدیَ کِ اَمکارِ شَمعون بودِ، اَمی حالَ دِشتِ. عیسی وَ شَمعون ب°گَ: «مترس، از ای وَبعد مردمَ صید مِ نی.»
[11] نَفَ اُشُ قااِقِ خا وَ ساحل بَردِ نُ اَمَّ چی رَ بِشتِ نُ، وَرَدِ عیسی ب رَفتِ.
[12] دَم کِ عیسی دَر یکِّ از شَرا بو، مردِ ب°یومَ کِ جذام تمام بدنَّ گ رفتَ بو. دَم کِه عیسی رَ ب دی، رو خا روخاک بِشتَکُ خِ التماس ب°گَ: «آقا، اَگَ بخواهی مِتنی م نَ شفا ب دِ.»
[13] عیسی دس خا دراز کَ نُ رویُ بِشتَکُ ب°گَ: «م خآ اُ؛ شفا پِدا کُ!» دَر اَمُ دم، جذامْیُ خوب شَ.
[14] عیسی وَ اُ امر کَ کِ: وَ کَسِ چیزِ نَگَ، وَلِ وَ اُب گَ: «برُ نُ خودخا وَ کاهِنِ معبَد شوُنی ب دِ نُ وَر پاک شدَن خا اَمُ قربُنی کِ موسی پیغَمبَر، امر کردَ، پِشکَش کُ تَ وَرشُ گوا اِ بَشَ.»
[15] وَلِ، خ وَرِ کارِ اُ اَتی بِشترَ پخش مِشَ، جورِ کِه جماعتِ زیادِ اُنَ دورَه مَکَردِ تَ اَرفِنَ ب یَشنِ نُ از مَرَضِ خا شفا پِدا بُکنِ.
[16] وَلِ عیسی وَ جا اِ خِلوَت مِ‌رفتَکُ یَکَّ دعا مِکَ.
[17] یَکِ از اُ رُزا که عیسی تعلیم مِدادَک، عالِمُنِ فرقه فَریسیُ معلمُنِ تورات از اَمِّ دِهاتِ ولایَتِ جلیلُ یهودیَّه اُ از شَرِاورشلیم اُمدَدِ نُ اُنجا ش نَستَدِ. قدرت خداوند خِ عیسی بو تَ مَرِضُنَ شفاب دیَ.
[18] اِم دَم چِندتا مرد، مفلوجِ رَ رو نالینیُ ب یآردِ نُ مِخواستِ اُنَ داخل ب یَرِ نُ پِش عیسی بِلِّ.
[19] وَلِ وَخاطِرِ شُ لُغی جمعیت رَ اِ پِدان کَردِ. اُشُ رو سَر خُنَ ب رَفتِ نُ اُ فَلَجَ از بِنِ سفال سَقف خِ نالینیُ پایی رآیی کَردِ نُ وسط جمعیت، پِش عیسی بِشتِ.
[20] دَم که عیسی ایمانِش نَ ب دی، ب°گَ: «ای مرد، گنا اِ تُ بخشیدَ شَ!»
[21] وَلِ عالِمُنِ فرقه فَریسیُ معلِمُنِ تورات خِ خا مِگُفتِ: «ای مرد کِ نَ کِ دارَه کفر مِ گَ؟ چه کَسِ غِر از خدا مِ ت نَ گناآ رَ بَخشَ؟»
[22] عیسی فِکرِشنَ فَمیُ وَ شُ بگَ: «وَرچِ دَر دلخا ای تُ فِک مِنِ؟
[23] گُفتَنِ کَ دَک آسُ تَرَ: "گُنا اِتُ بَخشیدَ شَ“ یا ایکه ”پُ شُ نُ رَ برُ“؟
[24] وَلِ وَر ایکِ فَ مِ کِ پ سِ اِنسان رو زمی اقتدار آمرزش گناآ رَ دارَ» - وَ مرد مفلوج ب°گَ - «وَ تو مِگُ: پُ شُ، نالینِ خا وَدا نُ، خُنَ برُ!»
[25] دَر دم، اُ مرد پِش شُ بِستادَکُ نالینِ کِ رویُ دراز کَشیدَ بو وَردِشتَک اُ اَمتو که خدا رَ ستایش مِکَ، خُنَ ب°رَ.
[26] اَمَّ از ای اتفاق اِرُ مُندَدِ، خدا رَ ستایش مِکَردِ نُ اَمتو کِ ترس اَمِ وجودِش نَ گ رفتَ بو، مِ‌گفتِ: «امرُز چیزِ خِلِ عجیبِ ب دیدِ.»
[27] بعد عیسی از اُ خُنَ بیرو ب°یومَ نُ خراجگیرِ رَ ب دی، وَ اِسمِ لاوی، کِ دَر دَکِّه که خراج مِگرَفتِ، ش نَستَ بو. عیسی وَ اُ ب°گَ: «وَرَد مِ بیا.»
[28] لاوی پُ شَ، اَمَّ چیزَ بِشتَکُ وَرَد عیسی ب رَ.
[29] اُ دَر خُنِ خا وَ خاطِرِ عیسی مِمونی کَلُنِ بَگرَ نُ جمعِ کَلُنِ از خراجگیرُ نُ بَقیه مردم، خِ اُشُ سَر سفره بَشنَستِ.
[30] وَلِ فَریسیگُنُ معلِمُنِ توراتِشُ، وَ شاگردُنِ عیسی خِ غُرغُر ب گُفتِ: «وَرچِ ش ما خِ خراجگیرُ نُ گُنَه کارُ م خارِ نُ م شَمِ؟»
[31] عیسی ب°گَ: «مِرِضُ استِ کِ وَ طبیب نیاز دارِ، نه سالِمُ.
[32] مِ ن یُمدا تَ صالِحُنَ وَ توبَه دعوت بُکنُ، مِ اُمدا تَ گُنَه کارُنَ وَ توبَه دعوت بُکنُ.»
[33] وَ عیسی ب گُفتِ: «شاگردُنِ یحیی بِشتَرِ وَقتا رُزَ م گیرِ نُ دعا مِ نِ؛ شاگردُنِ فَریسی گُ اَ اَمتُ اَستِ، وَلِ شاگردُنِ تو اَمِشَ دارِم خارِنُم شَمِ.»
[34] عیسی وَشُ ب°گَ: «مَگَ مِشُ مِمُنُنِ عروسی رَ تَ دَم کِ دُماد خِشنَ، بُگِ رُزَ ب گیره؟
[35] وَلِ رُزِم م رَسَ کِ دُماد ازشُ گ رفتَ مِ شُ. دَر اُ رُزآ، رُزَ م گیرِ.»
[36] عیسی ای مَثَلَ وَرشُ ب یاوَ: «ایچ‌کَ تَکِّ از لباس نُوَ ن مِ‌بُرَّ تَ اُ نَ وَ لباسِ کُنَ وَصلَ بُکنَ. اَگَ ای کارَ بُکنَ، اَم لباسِ نُوَ پارَ کردَ نُ اَم پارچِه نو، وَر لباس کُنَ وصلِ ناجُرِ مِشُ.
[37] کَسِ شراب نُوَ دَر مَشکِ کُنَ ن مِ‌رِزَ. اَگَ ای کارَ بُکنَ، شراب نو مَشکا رَ مِترَکُنَ نُ شراب م رِزَ نُ مَشکا اَ از بِن مِرَ.
[38] وَجایُ شراب نُوَ دَر مَشکِ نو با اَد ب رِزِ.
[39] و ایچ کَ بعد از خاردَنِ شراب کُنَ ن مِخآ اَ شراب نو ب خَرَ، وَر ایکِ مِگَ: ”شراب کُنَ بهترَ.“»