Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 3:05

[1] त्यसपछि मैले सिंहासनमा बस्‍नुहुनेको दाहिने हातमा एउटा चर्मपत्र देखें, जसको दुवैतिर लेखिएको थियो; र सातओटा मोहरहरूले बन्द गरिएको थियो।

[2] अनि मैले एउटा बलवान् स्वर्गदूतलाई देखें, जसले चर्को सोरले यसरी घोषणा गर्दैथिए, “यी मोहरहरू तोडेर चर्मपत्र खोल्ने योग्यको को छ?”

[3] तर स्वर्गमा अथवा पृथ्वीमा वा पृथ्वीमुनि भएका कसैले पनि त्यस चर्मपत्रलाई खोल्न र पढ्न सकेनन्।

[4] अनि म रोइरहें, किनकि त्यस चर्मपत्र खोल्ने र पढ्ने योग्यका कोही पनि पाइएन।

[5] तब धर्मगुरुहरूमध्ये एक जनाले मलाई भने, “नरोऊ! हेर, यहूदाको कुलको सिंह, दाविदको सिंहासनको उत्तराधिकारी यो चर्मपत्र र यी सातओटा मोहरहरू खोल्न विजयी हुनुभएको छ।”

[6] तब मैले काटिनुभएको थुमाजस्तो कसैलाई सिंहासनको बीचमा उभिरहनुभएको देखें, जसको चारैतिर चारओटा जीवित प्राणीहरू र धर्मगुरुहरू थिए। थुमाका सातओटा सिङहरू अनि सातओटा आँखाहरू थिए; जुनचाहिँ संसारभरि पठाइएका परमेश्‍वरका सात आत्माहरू हुन्।

[7] थुमाले सिंहासनमा बस्‍नुहुनेको दाहिने हातबाट त्यो चर्मपत्र लिनुभयो।

[8] अनि जब त्यो लिनुभयो, तब ती चारओटा जीवित प्राणीहरू अनि चौबीसजना प्रधानहरू त्यस थुमाको सामु घोप्टो परे। प्रत्येकसित एउटा वीणा थियो, अनि तिनीहरूले धूपले भरिएका सुनका धूपौराहरू पक्रेका थिए, जुन सन्तहरूका प्रार्थना हुन्।

[9] अनि तिनीहरूले एउटा नयाँ गीत गाए: “तपाईं यो चर्मपत्र लिने र त्यसका छापहरू खोल्ने योग्यको हुनुहुन्छ, किनकि तपाईं काटिनुभएको थियो, अनि तपाईंको रगतद्वारा तपाईंले मानिसहरूलाई प्रत्येक कुल र भाषाबाट अनि जातिहरूलाई र राष्ट्रहरूलाई परमेश्‍वरको निम्ति किन्‍नुभयो।

[10] तपाईंले तिनीहरूलाई हाम्रा परमेश्‍वरको सेवा गर्नलाई एक राज्य र पूजाहारीहरू बनाउनुभयो; अनि तिनीहरूले संसारमा राज्य गर्नेछन्।”

[11] तब मैले दर्शनमा, सिंहासन, जीवित प्राणीहरू र प्रधानहरूका वरिपरि मैले असंख्य स्वर्गदूतहरूका स्वर सुनें; अनि तिनीहरूका संख्या लाखौं र करोडौं थियो।

[12] अनि चर्को सोरमा तिनीहरूले यो गीत गाए: “काटिनुभएको थुमा, शक्‍ति, वैभव, बुद्धि, बल, आदर, महिमा र प्रशंसा पाउन योग्यका हुनुहुन्छ!”

[13] तब मैले स्वर्गमा, पृथ्वीमाथि, पृथ्वीमुनि अनि समुद्रमा भएका समस्त प्राणीहरूले यो गीत गाइरहेका सुनें: “सिंहासनमा विराजमान हुनुहुनेलाई, र थुमालाई प्रशंसा, आदर, महिमा र शक्‍ति, सदा-सर्वदा भइरहोस्!”

[14] चार जीवित प्राणीहरूले भने, “आमेन,” अनि प्रधानहरूले घोप्टो परेर उहाँलाई आराधना गरे।

प्रकाश — Chapters