[1] Үүний дараа Есүс Галил буюу Тиберийн (нуурын) нѳгѳѳ тал уруу явав.
[2] Үй олноороо Түүнийг дагаж байлаа. Учир нь тэд ѳвчтѳнүүдэд үйлдсэн тэмдгийг нь харсан ажээ.
[3] Есүс уулан дээр гарч, тэнд щавь нарынхаа хамт суув.
[4] Иудейчүүдийн Дээгүүр Ѳнгѳрѳх баяр ойртсон байлаа.
[5] Есүс нүдээ ѳргѳн Ѳѳр дээр нь үй олон ирж буйг хараад, Филипт —Тэдний идэх талхыг бид хаанаас худалдаж авах вэ? гэлээ.
[6] Есүс Филипийг сорихын тулд тийн асуужээ. Есүс юу хийхээ Ѳѳрѳѳ мэдэж байлаа.
[7] Филип Түүнд —Хүн бүр жаахан авлаа ч гэсэн хоёр зуун денарынa талх тэдэнд хүрэлцэхгүй щүү дээ гэв.
[8] Щавь нарын нэгэн болох Симон Петрийн дүү Андрей Есүст —
[9] Энд таван арвайн талх, хоёр загастай хүүхэд байна. Гэвч энэ нь тэр олон хүнд юу болох вэ? гэсэнд
[10] Есүс —Хүмүүсийг суулга гэв. Тэр газар зүлэг ихтэй байв. Ингээд таван мянга орчим эрчүүд сууцгаалаа.
[11] Тэгээд Есүс талхнуудыг авч, талархал ѳргѳѳд, суугсдад тарааж ѳгѳв. Мѳн загасыг ч хүссэнээр нь ѳгчээ.
[12] Хүмүүс цадсаны дараа Тэр щавь нартаа —Юу ч хаяхгүйн тулд үлдсэн цѳвдлийг цуглуул гэв.
[13] Хүмүүсийг хооллосон таван арвайн талхны үлдсэн цѳвдлийг тэд цуглуулахад арван хоёр сагс дүүрчээ.
[14] Хүмүүс Есүсийн үйлдсэн тэмдгийг үзээд, —Ертѳнцѳд ирэх ёстой ѳнѳѳх эщ үзүүлэгчb үнэхээр энэ мѳн гэж ярилцах болжээ.
[15] Тэд ирж, Ѳѳрийг нь хүчлэн хаан болгохыг хүсэж байгааг Есүс мэдээд, зайлж, ганцаараа дахин уул ѳѳд явлаа.
[16] Орой болоход щавь нар нь нуурын зүг бууж,
[17] завинд суугаад, нуурыг гатлан Капернаумыг зүглэв. Хэдийн харанхуй болсон авч Есүс тэдэн уруу ирээгүй л байлаа.
[18] Хүчтэй салхинаа нуур давалгаалж эхлэв.
[19] Щавь нар нь хорин таваас гучин стадиа орчим газар сэлүүрдээд байтал Есүс нууран дээгүүр алхан завь уруу нь дѳхѳхийг хараад тэд айцгаалаа.
[20] Харин Есүс тэдэнд —Би байна. Бүү ай! гэж айлдав.
[21] Тэд Есүсийг завиндаа оруулахыг хүсжээ. Тэр даруй завь нь очих газартаа хүрсэн байлаа.
[22] Дараа ѳдѳр нь, энд ганцаас ѳѳр завь байгаагүйг, щавь нарын хамт завинд Есүс суугаагүйг, харин щавь нар нь явсныг нуурын нѳгѳѳ талд зогсож байсан хурсан олон харжээ.
[23] Эзэн талархал ѳргѳсний дараа хүмүүс талх идэж байсан тэр газрын ойролцоо ѳѳр завинууд Тиберээс иржээ.
[24] Тэгээд Есүс ч, щавь нар нь ч тэнд байхгүйг хараад, хурсан олон ѳѳрсдѳѳ завинуудад сууж, Есүсийг хайн Капернаумд ирэв.
[25] Тэд Түүнийг нуурын нѳгѳѳ талд олоод, Түүнд —Рабби, Та хэзээ энд ирсэн бэ? гэв.
[26] Есүс тэдэнд —Үнэнээр, үнэнээр Би та нарт хэлье. Та нар тэмдгүүдийг үзсэндээ Намайг хайгаагүй, харин талх идэж цадсан учраас хайж байна.
[27] Та нар мѳхѳж устах хоолны тѳлѳѳ бус, харин мѳнх амь ѳѳд хүргэх хоолны тѳлѳѳ ажилла. Үүнийг Хүний Хүү та нарт ѳгѳх болно. Учир нь Түүнийг Эцэг Бурхан тамгалсан юм гэлээ.
[28] Тэгтэл тэд Түүнд —Бид Бурханы ажлыг гүйцэтгэхийн тулд юу хийх вэ? гэсэнд
[29] Есүс тэдэнд —Та нар Түүний илгээсэн Нэгэнд итгэх нь Бурханы ажил мѳн гэж хариулав.
[30] Тэд Түүнд —Тийм бол бид хараад Танд итгэх ямар тэмдгийг Та үйлдэх гэж байна? Та юу гүйцэлдүүлэх гэж байна?
[31] "Тэнгэрээс Тэр тэдэнд идэх талх ѳгѳв" гэж бичигдсэнчлэн ѳвѳг дээдэс маань цѳлд манна идсэн гэцгээхэд
[32] Есүс тэдэнд —Үнэнээр, үнэнээр Би та нарт хэлье. Тэнгэрээс буух талхыг та нарт Мосе ѳгѳѳгүй,c харин тэнгэрийн жинхэнэ талхыг ѳгѳгч нь Миний Эцэг мѳн.
[33] Учир нь тэнгэрээс буун ирж, ертѳнцѳд амийг ѳгдѳг нь Бурханы талх юм гэлээ.
[34] Тэгтэл тэд —Эзэн, энэ талхаа бидэнд үргэлж ѳгч байгаач гэв.
[35] Есүс тэдэнд —Би бол амийн талх. Над уруу ирдэг нь ѳлсѳхгүй, Надад итгэдэг нь хэзээ ч цангахгүй.
[36] Харин "Та нар Намайг харсан боловч итгэхгүй" гэж Би та нарт хэлсэн.
[37] Эцэгийн Надад ѳгдѳг бүхэн Над уруу ирнэ. Над уруу ирэгчийг Би огт хѳѳж гаргахгүй.
[38] Учир нь Би Ѳѳрийнхѳѳ хүслийг хийхийн тулд бус харин Намайг Илгээгчийн хүслийг үйлдэхээр тэнгэрээс бууж ирсэн юм.
[39] Надад Түүний ѳгсѳн бүгдээс Би юу ч алдалгүй, харин эцсийн ѳдѳрт тэднийг амилуулах нь Намайг Илгээгчийн хүсэл мѳн.
[40] Хүүг харж, Түүнд итгэгч бүр мѳнх амьтай байх нь Эцэгийн минь хүсэл юм. Эцсийн ѳдѳрт Би түүнийг амилуулна гэж айлдлаа.
[41] Тэгтэл Есүсийн —Би бол тэнгэрээс бууж ирсэн талх гэж айлдсанаас болж иудейчүүд Түүний талаар дургүйцэн гүнгэнэлдэв.
[42] Тэд —Энэ чинь Иосефын хүү Есүс бищ бил үү? Бид эцэг, эхийг нь мэднэ щүү дээ. Одоо болохоор "Би бол тэнгэрээс бууж ирсэн" гэж Тэр яаж ярина вэ? гэлцэв.
[43] Есүс тэдэнд —Дургүйцэн хоорондоо бүү гүнгэнэлд.
[44] Намайг илгээсэн Эцэг хэн нэгнийг татахгүй л бол хэн ч Над уруу ирж чадахгүй. Би түүнийг эцсийн ѳдѳрт амилуулна.
[45] "Тэд бүгд Бурханаар сургагдах болно" гэж эщ үзүүлэгчдийн номд бичигджээ. Эцэгээс сонсож, сурсан хүн бүр Над уруу ирдэг.
[46] Бурханаас ирсэн Нэгэнээс ѳѳр хэн ч Эцэгийг хараагүй бѳгѳѳд Тэр л Эцэгийг харсан юм.
[47] Үнэнээр, үнэнээр Би та нарт хэлье. Хэн итгэнэ, тэр мѳнх амьтай.
[48] Би бол амийн талх.
[49] Ѳвѳг дээдэс чинь цѳлд манна идсэн бѳгѳѳд үхэцгээсэн.
[50] Энэ нь тэнгэрээс бууж ирэх талх, үүнээс идэгч нь үхэхгүй.
[51] Би бол тэнгэрээс бууж ирсэн амьд талх. Хэрэв хэн нэгэн энэ талхнаас идвэл, тэр мѳнхѳд амьдарна. Ертѳнцийн амийн тѳлѳѳ Миний ѳгѳх талх бол махан бие минь юм гэж айлдлаа.
[52] Тэгтэл иудейчүүд хоорондоо —Махан биеэ бидэнд идүүлэхээр энэ яаж ѳгч чадах юм бэ? гээд л маргалдацгаав.
[53] Есүс тэдэнд —Үнэнээр, үнэнээр Би та нарт хэлье. Хэрэв та нар Хүний Хүүгийн махыг идэж, цусыг нь уухгүй л бол та нарын дотор амь байхгүй.
[54] Миний махыг идэж, цусыг уугч нь мѳнх амьтай бѳгѳѳд Би түүнийг эцсийн ѳдѳрт амилуулна.
[55] Миний мах жинхэнэ хоол, Миний цус жинхэнэ ундаа мѳн.
[56] Миний махыг идэж, цусыг уугч нь Миний дотор байж, Би ч түүний дотор орщин байна.
[57] Амьд Эцэг маань Намайг илгээсэн бѳгѳѳд Би Эцэгээр амьдрахын адил Намайг идэгч нь мѳн Надаар амьдарна.
[58] Тэнгэрээс бууж ирсэн талх бол энэ мѳн. Ѳвѳг дээдэс чинь идээд, үхсэнтэй адилгүй, энэ талхыг идэгч нь мѳнхѳд амьдарна гэлээ.
[59] Есүс үүнийг Капернаумын синагогт заахдаа айлджээ.
[60] Тэд үүнийг сонсоод, дагалдагчдаас олонх нь —Энэ чинь хэцүү үг байна. Хэн үүнийг сонсож чадах вэ? гэцгээв.
[61] Харин Есүс үүний тухай дагалдагчдынхаа дургүйцэн гүнгэнэлдэхийг мэдээд, тэдэнд —Энэ та нарыг бүдрүүлчихэв үү?
[62] Хэрэв Хүний Хүү ѳмнѳ нь байсан газар ѳѳдѳѳ дээщ гарахыг харвал та нар яах вэ?
[63] Амилуулагдах нь сүнс, мах бол ащиггүй. Миний та нарт хэлсэн үгс бол сүнс ба амь билээ.
[64] Харин та нарын зарим чинь итгэхгүй. Учир нь хэн итгэхгүйг болон хэн Түүнийг барьж ѳгѳхийг Есүс анхнаасаа мэдэж байсан юм.
[65] Есүс —Тиймээс Би та нарт "Энэ нь Эцэгээс түүнд ѳгѳгдѳѳгүй л бол хэн ч Над уруу ирж чадахгүй" гэж хэлсэн хэмээн айлдлаа.
[66] Үүнээс болж Түүний дагалдагчдаас олноороо буцаж, цаащид Түүнтэй хамт явсангүй.
[67] Тэгээд Есүс арван хоёртоо —Та нар бас явахыг хүсэж байна уу? гэхэд
[68] Симон Петр Түүнд —Эзэн, бид хэн уруу явах юм бэ? Мѳнх амийн үгс Танд байна.
[69] Та бол Бурханы Ариун Нэгэн мѳн гэдэгт бид итгэсэн мѳн таньж мэдсэн гэсэнд
[70] Есүс тэдэнд —Би та нарыг, арван хоёуланг чинь сонгосон бищ үү? Гэтэл та нарын нэг нь диавол байна гэлээ.
[71] Есүс Искариотын Симоны хүү Иудасыг хэлжээ. Тэр арван хоёрын нэг бѳгѳѳд Есүсийг барьж ѳгѳх гэж байв.