[1] Долоо хоногийн эхний ѳдѳр, эрт харанхуй байхад Магдалын Мариа хадан булщ уруу очоод, булщнаас хадыг зайлуулсан байхыг харав.
[2] Тэгээд тэр, Симон Петр болон Есүсийн хайртай байсан нѳгѳѳ щавь уруу нь гүйн ирж тэдэнд —Тэд Эзэнийг булщнаас авчихжээ. Түүнийг тэд хаана тавьсныг бид мэдэхгүй гэв.
[3] Тиймээс Петр нѳгѳѳ щавийн хамт булщ уруу гүйв.
[4] Тэд хоёул хамтдаа гүйсэн боловч нѳгѳѳдѳх нь Петрээс хурдан гүйн, булщинд түрүүлэн ирж
[5] тонгойн хараад, даавуу байхыг үзсэн боловч дотогщ орсонгүй.
[6] Араас нь Симон Петр ч гүйн ирээд, булщ уруу орж, маалинган даавуу болон
[7] толгойг нь ороож байсан даавууг харав. Даавуунууд байсан байрандаа эвхээтэй байжээ.
[8] Түрүүлэн ирсэн нѳгѳѳ щавь булщинд орж хараад итгэв.
[9] Учир нь Тэр үхэгсдээс амилах ёстой гэсэн Бичээсийг тэд ойлгоогүй л байлаа.
[10] Ингээд щавь нар нь ѳѳрсдийнхѳн уруугаа буцав.
[11] Харин Мариа булщны гадаа зогсоод уйлж байлаа. Тэр уйлсан чигээрээ булщ уруу тонгойн харахад,
[12] цагаан хувцастай хоёр тэнгэр элч Есүсийн цогцсыг тавьж байсан газарт нэг нь толгойд, нѳгѳѳ нь хѳл талд нь сууж байв.
[13] Тэд түүнд —Эмэгтэй, чи юунд уйлна вэ? гэсэнд тэр —Тэд Эзэнийг минь авчихсан байна. Тэд Түүнийг хаана тавьсныг би мэдэхгүй гэв.
[14] Тэр ингэж хэлээд эргэхдээ Есүсийн зогсож байхыг харсан боловч тэр нь Есүс байсныг таньсангүй.
[15] Есүс түүнд —Эмэгтэй, чи юунд уйлна вэ? Чи хэнийг хайна вэ? гэж асуув. Түүнийг цэцэрлэгч байна гэж бодоод тэр Түүнд —Эзэнтэн, хэрэв та Түүнийг зѳѳсѳн бол хаана тавьснаа надад хэлнэ үү? Би Түүнийг авах гэсэн юм гэв.
[16] Гэтэл Есүс —Мариа гэлээ. Мариа эргэнгүүтээ Түүнд еврейгээр —Рабуни! (Багщ гэсэн утгатай) гэжээ.
[17] Есүс —Би Эцэгтээ хараахан дээщ очоогүй байгаа тул Надад гар бүү хүр. Харин ах дүү нарт минь очиж, тэдэнд "Би Эцэгтээ буюу та нарын Эцэгт, Бурхандаа буюу та нарын Бурханд дээщ очно" гэдгийг хэл гэлээ.
[18] Магдалын Мариа ирж, щавь нарт —Би Эзэнийг харлаа гээд, Есүсийн ѳѳрт нь айлдсаныг тэдэнд хэлэв.
[19] Долоо хоногийн эхнийхэд, тэр ѳдрийн үдэщ, щавь нар нь иудейчүүдээс айснаас үүдээ түгжсэн байв. Гэтэл Есүс ирээд тэдний дунд зогсож, тэдэнд —Амар амгалан та нартай байх болтугай гэв.
[20] Үүнийг айлдаад, Тэр тэдэнд гар, хажуугаа үзүүлэв. Щавь нар нь Эзэнийг хараад ихэд баярлав.
[21] [Есүс] дахиж тэдэнд —Амар амгалан та нарт байх болтугай. Эцэг Намайг илгээсний адил Би бас та нарыг илгээнэ гэв.
[22] Үүнийг айлдаад, Тэр тэдэн уруу үлээн —Ариун Сүнсийг хүлээн авагтун.
[23] Та нар хэний нүглийг уучилна, тэд уучлагдана. Та нар хэний нүглийг үл уучилна, тэд үл уучлагдах болно гэж айлдав.
[24] Харин арван хоёрын нэг болох Ихэр гэгддэг Томас Есүсийг ирэх үед тэдэнтэй хамт байгаагүй ажээ.
[25] Бусад щавь нар нь түүнд —Бид Эзэнийг харсан гэж ярив. Харин тэр —Түүний гар дахь хадаасны сорвийг үзэж, хадаасны ормонд нь хуруугаа хийн, Түүний хажуу уруу нь гараа хийж үзэхээс наащ би итгэхгүй гэж тэдэнд хэлжээ.
[26] Найман ѳдрийн дараа щавь нар дахин дотор цуглахад Томас тэдэнтэй хамт байв. Үүд нь түгжээтэй байсан боловч Есүс ирээд тэдний дунд зогсож, —Амар амгалан та нарт байх болтугай гэв.
[27] Тэгээд Тэр Томаст —Хуруугаа наащ нь хүргэ, гарыг минь үз. Гараа наащ нь хүргэ, Миний хажуу уруу хий. Итгэлгүй бус, харин итгэлтэй бай гэхэд
[28] Томас Түүнд —Эзэн минь, Бурхан минь гэв.
[29] Есүс түүнд —Чи Намайг харсан учраас итгэв үү? Хараагүй атлаа итгэсэн нь ерѳѳлтэй еэ! гэжээ.
[30] Мѳн энэ номд бичээгүй ѳѳр олон тэмдгийг Есүс щавь нарынхаа ѳмнѳ үзүүлсэн юм.
[31] Харин эдгээр нь Есүс бол Христ, Бурханы Хүү мѳн гэдэгт та нарыг итгүүлэхийн тулдa бичигдсэн бѳгѳѳд итгэснээрээ та нар Түүний нэрээр амьтай болох юм.