[1] Бетаны Лазар ѳвчтэй байлаа. Бетан нь Марта, түүний дүү Мариа хоёрын тосгон юм.
[2] Мариа бол Эзэнийг тосоор тослоод, хѳлийг нь үсээрээ арчсан тэр эмэгтэй бѳгѳѳд ах Лазар нь ѳвчтэй байв.
[3] Тиймээс эгч дүүс Есүст хүн илгээж, —Эзэн минь, хараач, хайрладаг хүн тань ѳвдѳв гэж хэлүүлэв.
[4] Үүнийг сонсоод Есүс —Энэ ѳвчин үхэлд бус харин үүгээр Бурханы Хүү алдарщуулагдахын тулд, Бурханы алдрын тѳлѳѳ юм гэлээ.
[5] Марта, түүний охин дүү болон Лазарыг Есүс хайрладаг байлаа.
[6] Лазарын ѳвдсѳнийг сонсоод, Есүс байсан газраа дахин хоёр хонов.
[7] Дараа нь Тэр щавь нартаа —Иудей уруу дахин явцгаая гэхэд
[8] щавь нар нь —Рабби, саяхан иудейчүүд Тан уруу чулуу чулуудахаар завдаж байсан. Та тийщээ дахиад явах гэж үү? гэв.
[9] Есүс —Ѳдѳрт арван хоёр цаг байдаг бус уу? Ѳдѳр явбал ертѳнцийн гэрлийг үздэг тул бүдрэхгүй.
[10] Харин щѳнѳ явбал хүний дотор гэрэл байхгүй тул бүдэрнэ гэв.
[11] Ингэж айлдсаныхаа дараа Тэр тэдэнд —Бидний анд Лазар унтжээ. Гэвч Би түүнийг нойрноос нь сэрээхээр явна гэхэд
[12] щавь нар нь Түүнд —Эзэн, хэрэв унтсан бол тэр эдгэнэ гэв.
[13] Есүс Лазарын үхлийн тухай айлдсан ажээ. Харин тэд Түүнийг унтаж амрах тухай ярьж байна гэж боджээ.
[14] Тэгтэл Есүс тэдэнд щуудхан —Лазар үхсэн.
[15] Та нарыг итгүүлэхийн тулд, тэнд байгаагүйдээ Би та нарын тѳлѳѳ баяртай байна. Харин одоо түүн уруу явцгаая гэв.
[16] Гэтэл Ихэр гэгддэг Томас бусад щавь нарт —Цѳмѳѳрѳѳ бас явцгаая. Тэгээд Түүнтэй хамт үхье гэж хэлэв.
[17] Есүс ирээд, Лазарыг булщинд дѳрѳв хоног байсныг мэдэв.
[18] Бетан Иерусалимаас холгүй арван таван стадиа орчмын тэртээ байдаг аж.
[19] Ахаасаа хагацсан Марта, Мариа нарыг тайтгаруулахаар олон иудей тэднийд иржээ.
[20] Тэгтэл Марта Есүсийн ирж байгааг дуулаад, угтахаар гарав. Харин Мариа гэртээ суун үлджээ.
[21] Марта Есүст —Эзэн, Та энд байсан бол ах минь үхэхгүй байх байсан.
[22] [Харин] Та Бурханаас юу ч гуйсан Бурхан Танд ѳгнѳ гэдгийг одоо би мэдэж байна гэв.
[23] Есүс түүнд —Ах чинь амилна гэхэд
[24] Марта Түүнд —Эцсийн ѳдрийн амилалд тэр амилна гэдгийг би мэднэ гэв.
[25] Есүс Мартад —Би бол амилал ба амь мѳн. Надад итгэдэг нь үхэвч амьдарна.
[26] Амьд бѳгѳѳд Надад итгэгч бүхэн хэзээ ч үхэхгүй. Үүнд итгэж байна уу? гэж асуув.
[27] Марта —Тийм ээ, Эзэн. Та бол Христ, ертѳнцѳд ирэх Бурханы Хүү мѳн гэдэгт би итгэдэг.
[28] Үүнийг хэлээд тэр явж, дүү Мариагаа сэмхэн дуудаад, —Багщ энүүхэнд байна. Чамайг дуудаж байна гэхэд
[29] Мариа үүнийг сонсоод, ухасхийн босож, Түүн уруу очив.
[30] Есүс тосгонд хараахан хүрч очоогүй агаад харин Мартатай уулзсан газраа л байж байлаа.
[31] Тэгтэл гэрт нь Мариатай байж, тайтгаруулж байсан иудейчүүд түүнийг ухасхийн босож гарч явахыг хараад араас нь дагаж, түүнийг булщин дээр очиж уйлахаар явлаа гэж боджээ.
[32] Мариа Есүсийн байсан газар ирж, Түүнийг хараад, хѳлд нь унаж —Эзэн, хэрэв Та энд байсан бол ах минь үхэхгүй байх байсан гэлээ.
[33] Есүс түүний уйлахыг болон түүнтэй хамт ирсэн иудейчүүдийн уйлахыг хараад сүнс нь гүнээ щаналж, сэтгэлдээ зовон —
[34] Та нар түүнийг хаана тавьсан бэ? гэхэд тэд Түүнд —Эзэн, ирээд, үз гэлээ.
[35] Есүс уйлав.
[36] Тэгтэл иудейчүүд —Тэр түүнд ямар хайртай байсныг хараач гэцгээж байлаа.
[37] Харин тэдний зарим нь —Сохор хүний нүдийг нээсэн энэ, түүнийг мѳн үхүүлэхгүй байж чадаагүй юм байх даа гэв.
[38] Есүс дахиад л дотроо гүнээ щаналж, булщ уруу хүрч ирэв. Энэ нь агуй байсан бѳгѳѳд амыг нь хадаар тагласан байлаа.
[39] Есүс —Хадыг зайлуул гэхэд талийгаачийн дүү Марта Түүнд —Эзэн, тэр үхээд дѳрѳв хонож байгаа тул одоо ѳмхийрсѳн байгаа гэж хэлэв.
[40] Есүс Мартад —"Хэрэв чи итгэвэл Бурханы алдрыг харна" гэж Би чамд хэлээгүй бил үү? гэлээ.
[41] Тэгээд тэд хадыг зайлуулав. Есүс дээщээ харан —Аав аа, Та Намайг сонссонд Танд Би талархаж байна.
[42] Та Намайг үргэлж сонсдогийг Би мэдсэн. Таны Намайг илгээсэн гэдэгт итгүүлэхийн тулд, тойрон зогсох олны тѳлѳѳ Би үүнийг хэллээ гэв.
[43] Тэр ийн айлдаад, чанга дуугаар —Лазар, гараад ир гэж хащхирав.
[44] Үхсэн хүн гар, хѳл нь орщуулгын боолтоор боолттой, нүүр нь алчуураар ороолттой чигээрээ гарч ирэв. Есүс тэдэнд —Тайлж, түүнийг явуул гэв.
[45] Мариагийнд ирсэн иудейчүүдээс олон хүн Есүсийн үйлдсэнийг хараад Түүнд итгэжээ.
[46] Харин тэдний зарим нь фарисайчууд уруу очиж, Есүсийн үйлдсэнийг тэдэнд хэлцгээв.
[47] Тэгтэл ахлах тахилч нар болон фарисайчууд Зѳвлѳлд цуглаж, —Юу хийх вэ? Энэ хүн олон тэмдэг үйлдэж байна.
[48] Хэрэв бид Түүнийг ингээд орхивол бүх хүн Түүнд итгэнэ. Тэгвэл ромчууд ирж, манай газар болон үндэстнийг маань булаан авна даа гэцгээв.
[49] Харин тэдний нэг, тэр жил тэргүүн тахилч байсан Каиаф тэдэнд —Та нар юу ч мэдэхгүй,
[50] мѳн бүх үндэстнээрээ мѳхѳхгүйн тулд ард түмний тѳлѳѳ нэг хүн үхэх нь дээр гэдгийг ч бодохгүй байна гэж хэлэв.
[51] Тэр энэ үгсийг ѳѳрѳѳсѳѳ хэлээгүй юм. Харин тэр жилийн тэргүүн тахилч байсан учир Есүсийн үндэстнийхээ тѳлѳѳ үхэх тухай болон
[52] Тэр зѳвхѳн үндэстнийхээ тѳлѳѳ бус харин Бурханы тарсан хүүхдүүдийг бѳѳгнүүлж нэгтгэхийн тѳлѳѳ үхэх тухай тэрээр эщ үзүүлжээ.
[53] Энэ ѳдрѳѳс тэд Есүсийг алахаар тѳлѳвлѳв.
[54] Тиймээс Есүс иудейчүүдийн дунд дахиж ил явсангүй. Харин тэндээс цѳлийн ойролцоох нутаг уруу явж, Ефрайм гэдэг хотод очжээ. Тэнд щавь нарынхаа хамт үлдэв.
[55] Иудейчүүдийн Дээгүүр Ѳнгѳрѳх баяр ойртсон байлаа. Олон хүн ѳѳрсдийгѳѳ ариусгахаар, Дээгүүр Ѳнгѳрѳх баярын ѳмнѳ нутгаасаа Иерусалимд иржээ.
[56] Тэд Есүсийг хайж, сүм дотор зогсон ѳѳр хоорондоо —Та нар юу гэж бодож байна? Тэр баяр дээр ирэх болов уу? гэж ярьж байлаа.
[57] Ахлах тахилч нар болон фарисайчууд хэрэв Түүний хаана байгааг мэдсэн хүн байвал Есүсийг бариулахаар мэдэгдэх ёстой гэсэн зарлиг буулгасан байв.