[1] Ut ergo cognovit Iesus quia audierunt pharisaei quia Iesus plures discipulos facit et baptizat quam Ioannes
[2] — quamquam Iesus ipse non baptizaret sed discipuli eius —
[3] reliquit Iudaeam et abiit iterum in Galilaeam.
[4] Oportebat autem eum transire per Samariam.
[5] Venit ergo in civitatem Samariae, quae dicitur Sichar, iuxta praedium, quod dedit Iacob Ioseph filio suo;
[6] erat autem ibi fons Iacob. Iesus ergo fatigatus ex itinere sedebat sic super fontem; hora erat quasi sexta.
[7] Venit mulier de Samaria haurire aquam. Dicit ei Iesus: “ Da mihi bibere ”;
[8] discipuli enim eius abierant in civitatem, ut cibos emerent.
[9] Dicit ergo ei mulier illa Samaritana: “ Quomodo tu, Iudaeus cum sis, bibere a me poscis, quae sum mulier Samaritana? ”. Non enim coutuntur Iudaei Samaritanis.
[10] Respondit Iesus et dixit ei: “ Si scires donum Dei, et quis est, qui dicit tibi: “Da mihi bibere”, tu forsitan petisses ab eo, et dedisset tibi aquam vivam ”.
[11] Dicit ei mulier: “ Domine, neque in quo haurias habes, et puteus altus est; unde ergo habes aquam vivam?
[12] Numquid tu maior es patre nostro Iacob, qui dedit nobis puteum, et ipse ex eo bibit et filii eius et pecora eius? ”.
[13] Respondit Iesus et dixit ei: “ Omnis, qui bibit ex aqua hac, sitiet iterum;
[14] qui autem biberit ex aqua, quam ego dabo ei, non sitiet in aeternum; sed aqua, quam dabo ei, fiet in eo fons aquae salientis in vitam aeternam ”.
[15] Dicit ad eum mulier: “ Domine, da mihi hanc aquam, ut non sitiam neque veniam huc haurire ”.
[16] Dicit ei: “ Vade, voca virum tuum et veni huc ”.
[17] Respondit mulier et dixit ei: “ Non habeo virum ”. Dicit ei Iesus: “ Bene dixisti: “Non habeo virum”;
[18] quinque enim viros habuisti, et nunc, quem habes, non est tuus vir. Hoc vere dixisti ”.
[19] Dicit ei mulier: “ Domine, video quia propheta es tu.
[20] Patres nostri in monte hoc adoraverunt, et vos dicitis quia in Hierosolymis est locus, ubi adorare oportet ”.
[21] Dicit ei Iesus: “ Crede mihi, mulier, quia venit hora, quando neque in monte hoc neque in Hierosolymis adorabitis Patrem.
[22] Vos adoratis, quod nescitis; nos adoramus, quod scimus, quia salus ex Iudaeis est.
[23] Sed venit hora, et nunc est, quando veri adoratores adorabunt Patrem in Spiritu et veritate; nam et Pater tales quaerit, qui adorent eum.
[24] Spiritus est Deus, et eos, qui adorant eum, in Spiritu et veritate oportet adorare ”.
[25] Dicit ei mulier: “ Scio quia Messias venit — qui dicitur Christus C; cum venerit ille, nobis annuntiabit omnia ”.
[26] Dicit ei Iesus: “ Ego sum, qui loquor tecum ”.
[27] Et continuo venerunt discipuli eius et mirabantur quia cum muliere loquebatur; nemo tamen dixit: “ Quid quaeris aut quid loqueris cum ea? ”.
[28] Reliquit ergo hydriam suam mulier et abiit in civitatem et dicit illis hominibus:
[29] “ Venite, videte hominem, qui dixit mihi omnia, quaecumque feci; numquid ipse est Christus? ”.
[30] Exierunt de civitate et veniebant ad eum.
[31] Interea rogabant eum discipuli dicentes: “ Rabbi, manduca ”.
[32] Ille autem dixit eis: “ Ego cibum habeo manducare, quem vos nescitis ”.
[33] Dicebant ergo discipuli ad invicem: “ Numquid aliquis attulit ei manducare? ”.
[34] Dicit eis Iesus: “ Meus cibus est, ut faciam voluntatem eius, qui misit me, et ut perficiam opus eius.
[35] Nonne vos dicitis: “Adhuc quattuor menses sunt, et messis venit”? Ecce dico vobis: Levate oculos vestros et videte regiones, quia albae sunt ad messem! Iam
[36] qui metit, mercedem accipit et congregat fructum in vitam aeternam, ut et qui seminat, simul gaudeat et qui metit.
[37] In hoc enim est verbum verum: Alius est qui seminat, et alius est qui metit.
[38] Ego misi vos metere, quod vos non laborastis; alii laboraverunt, et vos in laborem eorum introistis ”.
[39] Ex civitate autem illa multi crediderunt in eum Samaritanorum propter verbum mulieris testimonium perhibentis: “ Dixit mihi omnia, quaecumque feci! ”.
[40] Cum venissent ergo ad illum Samaritani, rogaverunt eum, ut apud ipsos maneret; et mansit ibi duos dies.
[41] Et multo plures crediderunt propter sermonem eius;
[42] et mulieri dicebant: “ Iam non propter tuam loquelam credimus; ipsi enim audivimus et scimus quia hic est vere Salvator mundi! ”.
[43] Post duos autem dies exiit inde in Galilaeam;
[44] ipse enim Iesus testimonium perhibuit, quia propheta in sua patria honorem non habet.
[45] Cum ergo venisset in Galilaeam, exceperunt eum Galilaei, cum omnia vidissent, quae fecerat Hierosolymis in die festo; et ipsi enim venerant in diem festum.
[46] Venit ergo iterum in Cana Galilaeae, ubi fecit aquam vinum. Et erat quidam regius, cuius filius infirmabatur Capharnaum;
[47] hic, cum audisset quia Iesus advenerit a Iudaea in Galilaeam, abiit ad eum et rogabat, ut descenderet et sanaret filium eius; incipiebat enim mori.
[48] Dixit ergo Iesus ad eum: “ Nisi signa et prodigia videritis, non credetis ”.
[49] Dicit ad eum regius: “ Domine, descende priusquam moriatur puer meus ”.
[50] Dicit ei Iesus: “ Vade. Filius tuus vivit ”. Credidit homo sermoni, quem dixit ei Iesus, et ibat.
[51] Iam autem eo descendente, servi eius occurrerunt ei dicentes quia puer eius vivit.
[52] Interrogabat ergo horam ab eis, in qua melius habuerit. Dixerunt ergo ei: “ Heri hora septima reliquit eum febris ”.
[53] Cognovit ergo pater quia illa hora erat, in qua dixit ei Iesus: “ Filius tuus vivit ”, et credidit ipse et domus eius tota.
[54] Hoc iterum secundum signum fecit Iesus, cum venisset a Iudaea in Galilaeam.