[1] ຈາກໂປໂລ ຜູ້ທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ເອີ້ນເອົາຕາມນໍ້າພຣະໄທ ໃຫ້ເປັນອັກຄະສາວົກຂອງ^ພຣະເຢຊູ^ຄຣິດເຈົ້າ ແລະຈາກໂຊຊະເຖນ ນ້ອງຊາຍຂອງ^ພວກເຮົາ
[2] ເຖິງ ຄຣິສຕະຈັກຂອງ^ພຣະເຈົ້າທີ່ຢູ່ເມືອງໂກຣິນໂທ ຜູ້ເປັນໄພ່ພົນຜູ້ບໍຣິສຸດຂອງ^ພຣະເຈົ້າທຸກຄົນ ຜູ້ທີ່ຖືກເອີ້ນໃຫ້ເປັນໄພ່ພົນດ້ວຍກັນໃນພຣະເຢຊູ^ຄຣິດເຈົ້າ ກັບຄົນທັງຫລາຍໃນທຸກແຫ່ງຫົນ ທີ່ຮ້ອງອອກພຣະນາມອົງພຣະເຢຊູ^ຄຣິດເຈົ້າຂອງ^ພວກເຮົາ ຄືອົງພຣະ^ຜູ້^ເປັນເຈົ້າຂອງ^ພວກເຂົາ ແລະຂອງ^ພວກເຮົາດ້ວຍ.
[3] ຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າ ພຣະບິດາເຈົ້າຂອງ^ພວກເຮົາ ກັບອົງພຣະເຢຊູ^ຄຣິດເຈົ້າ ໂຜດໃຫ້ພຣະຄຸນແລະສັນຕິສຸກແກ່ພວກເຈົ້າດ້ວຍເທີ້ນ.
[4] ເຮົາໂມທະນາຂອບພຣະຄຸນພຣະເຈົ້າຢູ່ສະເໝີ ສຳລັບພຣະຄຸນທີ່ພຣະອົງໄດ້ມອບໃຫ້ພວກເຈົ້າ ໂດຍທາງພຣະເຢຊູ^ຄຣິດເຈົ້າ.
[5] ດ້ວຍວ່າ, ໃນພຣະອົງນັ້ນ ພວກເຈົ້າຈຶ່ງກາຍເປັນຜູ້ຄົບ^ບໍຣິບູນໃນທຸກສິ່ງ ທັງວາຈາແລະຄວາມ^ຮູ້ທຸກຢ່າງ.
[6] ດ້ວຍຄຳພະຍານເລື່ອງພຣະຄຣິດ ໄດ້ເປັນທີ່ຍອມຮັບຢ່າງໝັ້ນຄົງໃນທ່າມກາງພວກເຈົ້າແລ້ວ
[7] ຈົນພວກເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຂາດເຂີນຂອງ^ພຣະຣາຊທານຈັກຢ່າງ ຂະນະທີ່ພວກເຈົ້າຄອງຄອຍຖ້າດ້ວຍຄວາມຫວັງ ໃນການສະເດັດມາປາກົດຂອງ^ອົງພຣະເຢຊູ^ຄຣິດເຈົ້າຂອງ^ພວກເຮົາ.
[8] ແມ່ນພຣະອົງນັ້ນແຫລະ ທີ່ຈະໂຜດຊ່ວຍພວກເຈົ້າໃຫ້ຕັ້ງໝັ້ນຄົງຈົນເຖິງທີ່ສຸດ ເພື່ອວ່າໃນວັນຂອງ^ອົງພຣະເຢຊູ^ຄຣິດເຈົ້າຂອງ^ພວກເຮົານັ້ນ ພວກເຈົ້າຈະບໍ່ຖືກຕຳໜິ.
[9] ພຣະເຈົ້າສັດຊື່ ພຣະອົງໄດ້ຊົງເອີ້ນພວກເຈົ້າໃຫ້ສຳພັນສະໜິດກັບພຣະບຸດຂອງ^ພຣະອົງ ຄືພຣະເຢຊູ^ຄຣິດເຈົ້າ ອົງພຣະ^ຜູ້^ເປັນເຈົ້າຂອງ^ພວກເຮົາ.
[10] ພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍ^ເອີຍ, ໂດຍສິດ^ອຳນາດຂອງ^ພຣະນາມອົງພຣະເຢຊູ^ຄຣິດເຈົ້າຂອງ^ພວກເຮົາ ເຮົາຂໍຮ້ອງພວກເຈົ້າທຸກຄົນໃຫ້ຖືກຕ້ອງປອງດອງກັນ ຢ່າຖືພັກ^ຖືພວກ ຈົ່ງຮ່ວມເຂົ້າກັນເປັນນໍ້າໜຶ່ງ^ໃຈດຽວ ແລະມີຈຸດປະສົງຢ່າງດຽວກັນ.
[11] ພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍ^ເອີຍ, ເພາະມີບາງຄົນ ຈາກກຸ່ມຂອງ^ນາງຂະໂລເອ ໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຮົາຟັງວ່າ, ໄດ້ເກີດມີການຜິດຂ້ອງ^ຕ້ອງຖຽງກັນໃນທ່າມກາງພວກເຈົ້າ.
[12] ເຮົາໝາຍຄວາມວ່າຢ່າງນີ້: ແຕ່ລະຄົນໃນພວກເຈົ້າເວົ້າບໍ່ຖືກຕ້ອງປອງດອງກັນ ຜູ້ໜຶ່ງເວົ້າວ່າ, “ຂ້ອຍຕິດຕາມໂປໂລ” ຜູ້ໜຶ່ງອີກເວົ້າວ່າ, “ຂ້ອຍຕິດຕາມອາໂປໂລ” ຜູ້ໜຶ່ງອີກເວົ້າວ່າ, “ຂ້ອຍຕິດຕາມເປໂຕ” ແລະຜູ້ອື່ນອີກເວົ້າວ່າ, “ຂ້ອຍຕິດຕາມພຣະຄຣິດ.”
[13] ພຣະຄຣິດແບ່ງເປັນຫລາຍອົງແລ້ວບໍ? ໂປໂລຖືກຄຶງທີ່ໄມ້ກາງແຂນເພື່ອພວກເຈົ້າຊັ້ນບໍ? ພວກເຈົ້າຮັບບັບຕິສະມາໃນນາມຂອງ^ໂປໂລຊັ້ນບໍ?
[14] ເຮົາໂມທະນາຂອບພຣະຄຸນພຣະເຈົ້າ ທີ່ເຮົາບໍ່ໄດ້ໃຫ້ຜູ້ໃດໃນພວກເຈົ້າຮັບບັບຕິສະມາ ນອກຈາກທ່ານກີສະໂປ ແລະ ທ່ານຄາໂຢ.
[15] ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງບໍ່ມີຜູ້ໃດເວົ້າໄດ້ວ່າ ພວກເຈົ້າໄດ້ຮັບບັບຕິສະມາໃນນາມຂອງເຮົາ. (
[16] ແມ່ນແທ້ ເຮົາໄດ້ໃຫ້ສະເຕຟານາ ແລະຄອບຄົວຂອງ^ລາວຮັບບັບຕິສະມາດ້ວຍ, ແຕ່ນອກຈາກຄົນເຫລົ່ານັ້ນແລ້ວ ເຮົາກໍບໍ່ຮູ້ວ່າ ເຮົາໄດ້ໃຫ້ຜູ້ໃດອີກແດ່ຮັບບັບຕິສະມາ).
[17] ພຣະຄຣິດບໍ່ໄດ້ໃຊ້ເຮົາໄປ ເພື່ອໃຫ້ເຮັດພິທີຮັບບັບຕິສະມາ, ແຕ່ພຣະອົງໃຊ້ເຮົາໄປເພື່ອໃຫ້ປະກາດຂ່າວປະເສີດ ແລະບໍ່ແມ່ນໃຊ້ຄຳເວົ້າແຫ່ງສະຕິປັນຍາມະນຸດ ເພື່ອວ່າໄມ້ກາງແຂນພຣະຄຣິດນັ້ນຈະບໍ່ເສຍປະໂຫຍດ.
[18] ເລື່ອງຄວາມ^ຕາຍຂອງ^ພຣະຄຣິດທີ່ໄມ້ກາງແຂນນັ້ນ ເປັນເລື່ອງໂງ່ສຳລັບພວກທີ່ກຳລັງຈິບຫາຍໄປ, ແຕ່ສຳລັບພວກເຮົາທີ່ກຳລັງຮັບຄວາມ^ພົ້ນນັ້ນ ຖືວ່າເປັນຣິດອຳນາດຂອງ^ພຣະເຈົ້າ.
[19] ເພາະມີຄຳຂຽນໄວ້ໃນພຣະຄຳພີວ່າ, “ເຮົາຈະທຳລາຍປັນຍາ ຂອງຄົນມີປັນຍາ ເຮົາຈະໃຫ້ຄວາມ^ສະຫລາດ ຂອງຄົນສະຫລາດສູນເສຍໄປ.”
[20] ຄົນມີປັນຍາຢູ່ໃສ? ຫລືຄົນສະຫລາດຢູ່ໃສ? ຫລືນັກໂຕ້ຕອບບັນຫາຂອງ^ໂລກນີ້ຢູ່ໃສ? ພຣະເຈົ້າກະທຳໃຫ້ເຫັນວ່າ ປັນຍາຂອງ^ຝ່າຍໂລກນີ້ເປັນຄວາມ^ໂງ່
[21] ເພາະຕາມພຣະສະຕິປັນຍາຂອງ^ພຣະເຈົ້າ ເຫັນວ່າ ມະນຸດບໍ່ສາມາດຮູ້ຈັກພຣະອົງໄດ້ດ້ວຍປັນຍາຂອງ^ເຂົາເອງ ແຕ່ພຣະອົງພໍໃຈໃຊ້ຂ່າວເລື່ອງທີ່ເຂົາຖືວ່າໂງ່ ຊຶ່ງພວກເຮົາປະກາດຢູ່ນັ້ນ ເພື່ອຊ່ວຍຜູ້ທີ່ເຊື່ອໃຫ້ພົ້ນ.
[22] ຝ່າຍພວກຢິວກໍຕ້ອງການເຫັນໝາຍສຳຄັນ ແລະພວກຕ່າງຊາດກໍຊອກສະແຫວງຫາປັນຍາ.
[23] ແຕ່ສຳລັບພວກເຮົາແລ້ວ ພວກເຮົາປະກາດເລື່ອງພຣະຄຣິດ ຜູ້ຖືກຄຶງໄວ້ທີ່ໄມ້ກາງແຂນນັ້ນ ອັນເປັນເລື່ອງທີ່ພວກຢິວຊຸນສະດຸດ ແລະເປັນເລື່ອງທີ່ພວກຕ່າງຊາດຖືວ່າໂງ່,
[24] ແຕ່ສຳລັບພວກທີ່ພຣະເຈົ້າເອີ້ນໄວ້ແລ້ວນັ້ນ ບໍ່ວ່າຄົນຢິວ ຫລືຄົນຕ່າງຊາດກໍຕາມ ເຂົາຖືວ່າພຣະຄຣິດເປັນຣິດອຳນາດ ແລະເປັນສະຕິປັນຍາຂອງ^ພຣະເຈົ້າ.
[25] ເພາະສິ່ງທີ່ເບິ່ງຄືວ່າ ເປັນຄວາມ^ໂງ່ຂອງ^ພຣະເຈົ້າ ກໍຍັງສະຫລາດກວ່າປັນຍາຂອງ^ມະນຸດ ແລະສິ່ງທີ່ເບິ່ງຄືວ່າ ເປັນຄວາມ^ອ່ອນແຮງຂອງ^ພຣະເຈົ້າ ກໍຍັງແຂງແຮງກວ່າກຳລັງຂອງ^ມະນຸດ.
[26] ພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍ^ເອີຍ, ຈົ່ງພິຈາລະນາເບິ່ງວ່າ ພວກເຈົ້າທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງໂຜດເອີ້ນມານັ້ນ ເປັນຄົນຢ່າງໃດ? ຄືຄົນທີ່ມະນຸດຖືວ່າສະຫລາດກໍມີໜ້ອຍຄົນ, ຄົນທີ່ມີອຳນາດກໍມີໜ້ອຍຄົນ ຄົນທີ່ມີຖານະສູງກໍມີໜ້ອຍຄົນ.
[27] ແຕ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງເລືອກເອົາສິ່ງທີ່ມະນຸດຖືວ່າໂງ່ ເພື່ອໃຫ້ຄົນສະຫລາດຖືກອັບອາຍ ແລະພຣະອົງໄດ້ຊົງເລືອກເອົາສິ່ງທີ່ມະນຸດຖືວ່າອ່ອນກຳລັງ ເພື່ອໃຫ້ຄົນທີ່ມີກຳລັງຖືກອັບອາຍ.
[28] ພຣະອົງໄດ້ເລືອກເອົາສິ່ງທີ່ມະນຸດຖືວ່າຕໍ່າຕ້ອຍ ແລະໜ້າດູໝິ່ນ ແລະບໍ່ສຳຄັນຫຍັງ ເພື່ອທຳລາຍສິ່ງທີ່ໂລກເຫັນວ່າສຳຄັນ.
[29] ເພື່ອວ່າ ບໍ່ໃຫ້ມະນຸດຄົນໃດອວດຕົວໄດ້ຊ້ອງໜ້າພຣະເຈົ້າ.
[30] ໂດຍພຣະອົງນັ້ນ, ເຈົ້າ^ທັງຫລາຍຈຶ່ງຢູ່ໃນພຣະເຢຊູ^ຄຣິດເຈົ້າ, ຜູ້ຊົງເປັນປັນຍາຈາກພຣະເຈົ້າ ແລະຊົງເປັນຜູ້ເຮັດໃຫ້ເຮົາຊອບທຳ ແລະຊົງຊຳລະເຮົາໃຫ້ເປັນໄພ່ພົນຜູ້ບໍຣິສຸດຂອງ^ພຣະເຈົ້າ ແລະຊົງໄຖ່ເຮົາໃຫ້ພົ້ນ.
[31] ເພື່ອໃຫ້ເປັນໄປຕາມທີ່ມີຄຳຂຽນໄວ້ໃນພຣະຄຳພີວ່າ, “ຜູ້ຢາກອວດອ້າງນັ້ນ ຈົ່ງເອົາອົງພຣະ^ຜູ້^ເປັນເຈົ້າມາອວດອ້າງ.”