[1] ເຈົ້າ^ທັງຫລາຍຈົ່ງປະຕິບັດຕາມແບບຢ່າງຂອງເຮົາ ເໝືອນເຮົາປະຕິບັດຕາມແບບຢ່າງຂອງ^ພຣະຄຣິດ.
[2] ເຮົາຊົມເຊີຍເຈົ້າ^ທັງຫລາຍ ເພາະພວກເຈົ້າລະນຶກເຖິງເຮົາໃນທຸກສິ່ງ ແລະຖືຮັກສາຂໍ້ຄວາມທີ່ສືບມານັ້ນ ຊຶ່ງເຮົາມອບໄວ້ແກ່ເຈົ້າ^ທັງຫລາຍແລ້ວ.
[3] ແຕ່ເຮົາຢາກໃຫ້ພວກເຈົ້າເຂົ້າໃຈວ່າ, ພຣະຄຣິດຊົງເປັນປະມຸກຂອງ^ຜູ້ຊາຍທຸກຄົນ ຜົວເປັນປະມຸກເມຍຂອງຕົນ ແລະປະມຸກຂອງ^ພຣະຄຣິດ ຄືພຣະເຈົ້າ.
[4] ດັ່ງນັ້ນ ຊາຍຄົນໃດທີ່ກຳລັງພາວັນນາ^ອະທິຖານ ຫລືປະກາດພຣະທຳໃນທີ່ຊຸມຊົນ ໂດຍມີຜ້າປົກຫົວຂອງຕົນ ກໍເຮັດໃຫ້ເສຍກຽດແກ່ປະມຸກຂອງຕົນ.
[5] ແລະຍິງຄົນໃດທີ່ພາວັນນາ^ອະທິຖານ ຫລືປະກາດພຣະທຳໃນທີ່ຊຸມຊົນໂດຍບໍ່ມີຜ້າປົກຫົວຂອງຕົນ ກໍເຮັດໃຫ້ຜົວຂອງຕົນເສຍກຽດ ການທີ່ນາງກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ ກໍບໍ່ຕ່າງຫຍັງກັບແມ່ຍິງທີ່ແຖຫົວ.
[6] ຖ້າແມ່ຍິງບໍ່ປົກຫົວຂອງຕົນ ນາງກໍຄວນຕັດຜົມຂອງຕົນເສຍ ແຕ່ຖ້າແມ່ຍິງແຖຫົວ ຫລືຕັດຜົມຂອງ^ນາງ ເປັນການເສຍກຽດແກ່ຕົນ ນາງກໍຄວນປົກຫົວຂອງຕົນ ຈົ່ງໃຫ້ນາງເອົາຜ້າປົກຫົວເສຍ.
[7] ຜູ້ຊາຍບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງປົກຫົວຂອງຕົນ ເພາະຜູ້ຊາຍເປັນແບບລັກສະນະ ແລະພຣະກຽດຕິຍົດຂອງ^ພຣະເຈົ້າ ແຕ່ແມ່ຍິງນັ້ນເປັນກຽດຕິຍົດຂອງ^ຜູ້ຊາຍ.
[8] ດ້ວຍວ່າ, ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ສ້າງຜູ້ຊາຍມາຈາກແມ່ຍິງ ແຕ່ພຣະອົງໄດ້ສ້າງແມ່ຍິງມາຈາກຜູ້ຊາຍ.
[9] ແລະພຣະອົງກໍບໍ່ໄດ້ສ້າງຜູ້ຊາຍໄວ້ສຳລັບແມ່ຍິງ ແຕ່ໄດ້ສ້າງແມ່ຍິງໄວ້ສຳລັບຜູ້ຊາຍ.
[10] ສະນັ້ນແຫລະ ເພື່ອເຫັນແກ່ພວກເທວະດາ ແມ່ຍິງຈຶ່ງຄວນມີຜ້າປົກຫົວຂອງຕົນ ເພື່ອສະແດງວ່າ ນາງຢູ່ໃຕ້ສິດອຳນາດຜົວຂອງຕົນ.
[11] ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ ສຳລັບຊີວິດຂອງ^ພວກເຮົາຢູ່ໃນອົງພຣະ^ຜູ້^ເປັນເຈົ້າແລ້ວ ແມ່ຍິງຕ້ອງເພິ່ງຜູ້ຊາຍ ແລະຜູ້ຊາຍກໍຕ້ອງເພິ່ງແມ່ຍິງ.
[12] ດ້ວຍວ່າ, ແມ່ຍິງນັ້ນພຣະເຈົ້າໄດ້ສ້າງມາຈາກຜູ້ຊາຍສັນໃດ ຕໍ່ມາ ຜູ້ຊາຍກໍເກີດມາຈາກແມ່ຍິງສັນນັ້ນ ແຕ່ທຸກໆສິ່ງທີ່ມີຢູ່ ກໍມາຈາກພຣະເຈົ້າ.
[13] ຝ່າຍພວກເຈົ້າ ຈົ່ງພິຈາລະນາເອົາເອງວ່າ ການທີ່ແມ່ຍິງພາວັນນາ^ອະທິຖານຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ໃນທີ່ຊຸມຊົນໂດຍບໍ່ມີຜ້າປົກຫົວນັ້ນ ເປັນການສົມຄວນຫລືບໍ່?
[14] ທຳມະຊາດເອງກໍສອນພວກເຮົາວ່າ ການທີ່ຜູ້ຊາຍໄວ້ຜົມຍາວນັ້ນກໍເປັນທີ່ອັບອາຍ,
[15] ແຕ່ການທີ່ແມ່ຍິງໄວ້ຜົມຍາວນັ້ນ ກໍເປັນສິ່ງຈົບງາມແກ່ຕົນ. ດ້ວຍວ່າ, ພຣະເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ນາງມີຜົມຍາວທີ່ໃຊ້ເປັນຜ້າປົກຫົວແລ້ວ.
[16] ແຕ່ຖ້າຜູ້ໃດຢາກຖົກຖຽງກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້ ກໍຂໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນເຂົ້າໃຈວ່າ ພວກເຮົາແລະຄຣິສຕະຈັກຂອງ^ພຣະເຈົ້າ ບໍ່ຮັບເອົາທຳນຽມຖຽງກັນຢ່າງນັ້ນ.
[17] ຢ່າງໃດກໍຕາມ ໃນຄຳແນະນຳດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້ ເຮົາບໍ່ໄດ້ຊົມເຊີຍພວກເຈົ້າດອກ ເພາະການປະຊຸມນະມັດສະການຂອງ^ພວກເຈົ້ານັ້ນ ເຮັດໃຫ້ພວກເຈົ້າບໍ່ຈະເລີນຂຶ້ນ ແຕ່ເຮັດໃຫ້ພວກເຈົ້າໄດ້ຮັບຜົນຮ້າຍ.
[18] ເປັນຕົ້ນເຮົາໄດ້ຍິນວ່າ ເມື່ອຄຣິສຕະຈັກມາປະຊຸມກັນ ກໍມີການແຕກເປັນພັກເປັນ^ພວກໃນທ່າມກາງພວກເຈົ້າ ເລື່ອງນີ້ ເຮົາກໍເຊື່ອວ່າຄົງມີຄວາມຈິງຢູ່ແດ່.
[19] ເພາະຈຳເປັນຕ້ອງມີການຂັດແຍ້ງກັນຢູ່ແດ່ ໃນທ່າມກາງພວກເຈົ້າ ເພື່ອພວກຝ່າຍຖືກໃນພວກເຈົ້ານັ້ນຈະໄດ້ປາກົດແຈ້ງຂຶ້ນ.
[20] ເມື່ອເຈົ້າ^ທັງຫລາຍປະຊຸມພ້ອມກັນນັ້ນ ຈຶ່ງບໍ່ແມ່ນການຮ່ວມໂຕະຂອງ^ອົງພຣະ^ຜູ້^ເປັນເຈົ້າ.
[21] ດ້ວຍວ່າ, ເມື່ອພວກເຈົ້າຮັບປະທານນັ້ນ ຕ່າງຄົນກໍຟ້າວຮັບກິນອາຫານຂອງຕົນກ່ອນ ບາງຄົນກໍບໍ່ອີ່ມ ບາງຄົນກໍເມົາ.
[22] ພວກເຈົ້າບໍ່ມີເຮືອນຂອງ^ພວກເຈົ້າເອງ ເພື່ອໃຊ້ເປັນບ່ອນກິນແລະດື່ມບໍ? ຫລືພວກເຈົ້າຢາກດູໝິ່ນຄຣິສຕະຈັກຂອງ^ພຣະເຈົ້າ ແລະດູຖູກຄົນທີ່ຂັດສົນຊັ້ນບໍ? ກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້ ຢາກໃຫ້ເຮົາເວົ້າຕໍ່ພວກເຈົ້າຢ່າງໃດ? ໃນການນີ້ ເຮົາບໍ່ຊົມເຊີຍພວກເຈົ້າດອກ.
[23] ດ້ວຍວ່ານີ້ແຫລະ ແມ່ນສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ຮັບຈາກອົງພຣະ^ຜູ້^ເປັນເຈົ້າ ແລະເຮົາກໍສົ່ງຕໍ່ສິ່ງນັ້ນໃຫ້ແກ່ພວກເຈົ້າ ຄືໃນຄືນທີ່ຢູດາໄດ້ມອບອົງພຣະເຢຊູເຈົ້າໄວ້ນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ຈັບເອົາເຂົ້າຈີ່ມາ.
[24] ເມື່ອໂມທະນາຂອບພຣະຄຸນ ແລ້ວກໍຫັກເຂົ້າຈີ່ນັ້ນ ແລະກ່າວວ່າ, “ນີ້ແຫລະ ແມ່ນກາຍຂອງເຮົາ ຊຶ່ງໃຫ້ສຳລັບພວກເຈົ້າ ຈົ່ງເຮັດຢ່າງນີ້ໃຫ້ເປັນທີ່ລະນຶກເຖິງເຮົາ.”
[25] ເມື່ອຮັບປະທານເຂົ້າແລງແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ຊົງຈັບເອົາຈອກດ້ວຍອາການຢ່າງດຽວກັນ ໂດຍຊົງກ່າວວ່າ, “ຈອກນີ້ ຄືພັນທະສັນຍາໃໝ່ໂດຍເລືອດຂອງເຮົາ ເມື່ອເຈົ້າດື່ມຈາກຈອກນີ້ເວລາໃດ ຈົ່ງດື່ມເປັນທີ່ລະນຶກເຖິງເຮົາ.”
[26] ດ້ວຍວ່າ, ທຸກເທື່ອທີ່ພວກເຈົ້າກິນເຂົ້າຈີ່ນີ້ ແລະດື່ມຈາກຈອກນີ້ເວລາໃດ ພວກເຈົ້າກໍປະກາດການວາຍ^ພຣະຊົນຂອງ^ອົງພຣະ^ຜູ້^ເປັນເຈົ້າ ຈົນກວ່າພຣະອົງຈະສະເດັດມາ.
[27] ເຫດສະນັ້ນ ຖ້າຜູ້ໃດກິນເຂົ້າຈີ່ ຫລືດື່ມຈາກຈອກຂອງ^ອົງພຣະ^ຜູ້^ເປັນເຈົ້າຢ່າງບໍ່ສົມຄວນ ຜູ້ນັ້ນກໍຜິດຕໍ່ພຣະກາຍ ແລະຕໍ່ພຣະ^ໂລຫິດຂອງ^ອົງພຣະ^ຜູ້^ເປັນເຈົ້າ.
[28] ດັ່ງນັ້ນ ທຸກຄົນຈຶ່ງຄວນພິຈາລະນາເບິ່ງໃຈຂອງ^ຕົນເອງກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງກິນເຂົ້າຈີ່ແລະດື່ມຈາກຈອກນີ້.
[29] ດ້ວຍວ່າ, ຜູ້ກິນແລະດື່ມ ໂດຍບໍ່ໄດ້ສັງເກດເຖິງພຣະກາຍ ກໍກິນແລະດື່ມເປັນເຫດໃຫ້ຕົນຖືກພິພາກສາລົງໂທດ.
[30] ດ້ວຍເຫດນີ້, ຈຶ່ງມີຫລາຍຄົນໃນພວກເຈົ້າອ່ອນແຮງແລະເຈັບປ່ວຍ ແລະບາງຄົນກໍໄດ້ຕາຍໄປ.
[31] ຖ້າພວກເຮົາພິຈາລະນາເບິ່ງໃຈຂອງ^ພວກເຮົາເອງກ່ອນ ແລ້ວພວກເຮົາກໍຈະບໍ່ຖືກພິພາກສາລົງໂທດ.
[32] ເມື່ອເຮົາທັງຫລາຍຖືກທຳໂທດ ໂດຍອົງພຣະ^ຜູ້^ເປັນເຈົ້ານັ້ນ ພວກເຮົາກໍຖືກພຣະອົງຊົງຕີສອນ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ເຮົາຖືກຊົງພິພາກສາລົງໂທດດ້ວຍກັນກັບໂລກ.
[33] ດັ່ງນັ້ນແຫລະ ພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍ^ເອີຍ ເມື່ອເຈົ້າ^ທັງຫລາຍມາຮ່ວມປະຊຸມກັນຮັບປະທານອາຫານນັ້ນ ຈົ່ງຄອຍຖ້າຊຶ່ງກັນແລະກັນ.
[34] ຖ້າມີຜູ້ໃດຫິວ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນກິນທີ່ເຮືອນຂອງຕົນເສຍ ເພື່ອເວລາມາປະຊຸມກັນ ເຈົ້າ^ທັງຫລາຍຈະບໍ່ຖືກການຊົງພິພາກສາລົງໂທດ. ສ່ວນເລື່ອງອື່ນໆນັ້ນ ເມື່ອເຮົາມາ ເຮົາຈະແນະນຳໃຫ້.