[1] Массанынъ падишасы Лемуэлнинъ сёзлери, онъа анасы берген огютлер.
[2] «Не, огълум? Не, къарным огълу? Не, адакъларымнынъ огълу?
[3] Кучюнъни къадынларгъа берме, падишаларны ольдюрген къадынларгъа ёлларынъны ачма.
[4] Падишаларгъа ярашмаз, эй, Лемуэл! Шарап ичмек падишаларгъа ярашмаз! Башлыкъларгъа да ички къыдырмакъ келишмез.
[5] Ёкъса ичип-сархошланып, олар къанунны унутырлар да, эписи ёкъсулларнынъ акъларыны ашарлар.
[6] Ичкини харап олаяткъан адамгъа беринъиз, шарапны – юреги агълагъангъа.
[7] Ичсин де, фукъарелигини унутсын, чеккен азабы да акъылына кельмесин.
[8] Айтып оламагъан адамны ве эписи бичарелерни къорчаламакъ ичюн сен айт!
[9] Акъикъатны къорумакъ ве заваллынен фукъаренинъ акъларыны къорчаламакъ ичюн айт!»
[10] Яхшы апайны ким тапып олур? Онынъ фияты къыйметли ташлардан чокъ паалыдыр.
[11] Акъайы онъа чокъ ишана, онен берабер о, къытлыкъны бильмез.
[12] Омюрбилля шу апай акъайына яманлыкънен дегиль де, яхшылыкънен къайтара.
[13] Юнь ве кетен тапып, оларны къолларынен усталыкънен ишлей.
[14] О, базиргянларнынъ гемилери киби, озь ашыны узакътан кетире.
[15] Танъ атмагъанындан эвель тура, эвдекилерине аш азырлай, хызметчи къызларына да буйрукълар бере.
[16] Тарланы алмагъа тюшюнип, оны сатын ала, озь эллеринен ишлеп-къазанып чаресини тапып, юзюм багъыны осьтюре.
[17] Онынъ аякълары къудретлидир, къоллары да кучьке толудыр.
[18] Иши яхшы келир кетиргенини корер де, чырагъыны геджеде сёндюрмез.
[19] Къолларынен орекени тутар, пармакълары да урчукъны йибермез.
[20] Заваллы ичюн эли ачыкъ, фукъареге де къол узатыр.
[21] Къыш сувугъында о, эвдекилери ичюн къоркъмаз, чюнки эписининъ эки къат урбасы бардыр.
[22] О, тёшек устюне орьтюлер токъуй, озю исе индже ишленген кетенден ве мор юньден урбалар кийип юре.
[23] Шеэрнинъ араба къапусы янында отургъан топракънынъ акъсакъаллары арасында онынъ акъайы белли адамдыр.
[24] О, кетен урбалар япып сатар, Ханаан базиргянларына да къушакълар ясар.
[25] Кучь ве шереф – онынъ урбасыдыр, келеджекке де къуванчнен бакъар.
[26] Онынъ айткъан лафы икметлидир, огреткенлери де ишанчлы.
[27] О, эв халкъынынъ ишини козетир, тенбеллик де не олгъаныны бильмез.
[28] Балалары онынъ огюнде турып, оны шуретлер, акъайы да даима оны макътар:
[29] «Яхшы апай чокъ, лякин санъа еткен ёкъ!»
[30] Гузеллик яланджыдыр, дюльберлик де боштыр, лякин РАББИден къоркъкъан апай макътавгъа ляйыкътыр!
[31] Онынъ акъкъыны бер онъа, шеэрнинъ араба къапусы янында онынъ ишлери оны макътасын.