[1] Массадан олгъан Яке огълу Агъурнынъ сёзлери. Агъур оларны Итиэлге, Итиэлге ве Укъалгъа айтты.
[2] Керчектен де, мен эписи адамлардан будалам, менде адам акъылы ёкъ.
[3] Икметке де огренмедим, мукъаддес бильгиге де малик олмадым.
[4] Ким коклерге чыкъып, андан энди? Ким ельни авучларына топлады? Сувларны урбасына ким сарып алды? Ернинъ сынъырларыны ким къойды? Ады недир? Огълунынъ ады недир? Билесинъми?
[5] Алланынъ эр сёзю темиз, онъа ишангъан адамлар ичюн О – къалкъандыр.
[6] Онынъ сёзлерине бир сёз къошма, ёкъса О сени утандырыр, яланджы чыкъарсынъ.
[7] Сенден сорагъаным эки шейдир, сагъ олгъанымда, манъа «ёкъ» деме.
[8] Бош шейлерни ве яланны менден узакълаштыр, мени не фукъаре, не де зенгин эт, тек керек олгъан ашны бер манъа.
[9] Ёкъса боллукъ корип, мен: «Кимдир о РАББИ?» – айтарым да, Сенден ред этерим, я да фукъарелешип, хырсызлыкъкъа урулырым ве Алламнынъ Адыны лекелерим.
[10] Къулны эфендисининъ огюнде яманлама, ёкъса о сени къаргъар да, сен къабаатлы чыкъарсынъ.
[11] Ойле несиль бар ки, бабасыны къаргъар, озь анасына да яхшылыкъ тилемез.
[12] Ойле несиль бар ки, озюни тер-темиз саяр, лякин озь арамлыгъындан элялланмагъан.
[13] Ойле несиль бар ки, озьлерини эр кестен устюн тутар, эр кеске тёпеден бакъар.
[14] Ойле несиль бар ки, тишлери – къылыч, ченгелери – пычакътыр, олар ер юзюндеки заваллы ве адамларнынъ фукъарелерини ютып ёкъ этерлер.
[15] Нефисхорлыкънынъ эки къызы бар, адлары «Бер!» ве «Бер!». Учь шей ич тоймаз, дёрт шей: «Етер!» – айтмаз:
[16] о бир дюнья, бала тапып оламагъан къурсакъ, сувгъа тойып оламагъан топракъ ве ич бир вакъыт «Етер!» демеген атеш.
[17] Бабасыны мыскъыллагъан ве анасынынъ сёзюни динълемеген адамнынъ козюни вадийдеки къаргъалар чокъуп чыкъараджакъ, о, къартал балаларына аш олур.
[18] Учь шейге акъылым етмей, дёрт шейни анъламайым:
[19] къарталнынъ кокте учкъан ёлуны, йыланнынъ къая устюнде сюйрекленип юрген ёлуны, гемининъ денъизде къалдыргъан ёлуны ве акъайнынъ къызгъа туткъан ёлуны.
[20] Фаише апайнынъ ёлу бойледир: ашар, агъзыны сюртер, сонъундан да: «Ич бир яман шей япмадым», – дер.
[21] Учь шейден ер юзю сарсылыр, чыдап оламагъан дёрт шейи бардыр:
[22] падиша олгъан къул, тойгъандже ашагъан будала,
[23] акъайгъа чыкъкъан ороспу, эфенди-ханымнынъ ерине кечкен хызметчи къызы.
[24] Ер юзюнде дёрт уфакъ махлюкъ бардыр, лякин олар икметлилерден де икметлидир:
[25] къырмыскъалар – кучьлю олмагъан бир халкътыр, лякин ашларыны яздан башлап азырлайлар;
[26] къая къоянлар да – кучьсюз бир халкътыр, лякин яшагъан ерлерини къая чатлакъларында япалар;
[27] сарынчкъанынъ падишасы олмаса да, лякин сыра-сыра адымлайлар;
[28] кесерткини къолнен тутмакъ мумкюн, лякин о, падиша сарайларында булуна.
[29] Мына учевининъ юрюши гузель, дёртю де дюльбер адымлагъан сою:
[30] айванларнынъ падишасы олгъан, кимсеге ёл бермеген арслан,
[31] хораз, теке ве ордусынынъ башында кеткен падиша.
[32] Эгер сен акъылсызланып, озюнъни юксельткен олсанъ я да яманлыкъ тюшюнген олсанъ, къолнен агъзынъны къапат!
[33] Сютни атлагъанда ягъ ола, бурунгъа яндыргъанда къан чыкъа, гъазап къозгъагъанда къавгъа чыкъа.