[1] Падишанынъ юреги РАББИнинъ элиндедир, акъымдаки сув киби, оны истегени киби чевирир.
[2] Адам озюнинъ эр алгъан ёлуны догъру саяр, амма РАББИ адамларнынъ юреклерини сынар.
[3] Инсафлы ве адалетли шейлерни япмакъ РАББИнинъ огюнде къурбандан яхшыдыр.
[4] Козьлернинъ кибирлилиги, юрекнинъ магърурлыгъы, яманларнынъ нуру – гунадыр.
[5] Ишкир адамнынъ тюшюнгени оны боллукъкъа алып кетирир, эр бир ашыкъыш исе адамны ёкъсул этер.
[6] Ялан тильнен къазанылгъан байлыкъ – тез гъайып олгъан думан, олюм тузагъыдыр.
[7] Яман адамларнынъ зорбалыгъы оларны гъайып этер, чюнки олар адалетни ред эттилер.
[8] Къабаатлы адамнынъ ёлу къыйыш, къабаатсызнынъ япкъанлары исе дос-догърудыр.
[9] Таваннынъ бир кошечигинде отурмакъ къавгъаджы апайнен эвде яшамакътан яхшыдыр.
[10] Яман адамнынъ джан истеги – яманлыкътыр, досту биле онынъ козюнде мерамет тапамаз.
[11] Мыскъылджыны джезаласалар, саде адам икмет топлар, акъыл-ферасетли адамгъа бир шей анълатсалар, о, бильгини джыяр.
[12] Инсафлы адам яманларнынъ эвине анълайышнен бакъа ве оларнынъ белягъа тюшкенини коре.
[13] Фукъаренинъ къыяметине къулакъ къапаткъан, бир кунь ола озю къыямет къопарыр, лякин онъа кимсе джевап бермез.
[14] Гизли берильген бахшыш – гъазапны, къоюнгъа сокъулгъан къапар исе – къызгъын ачувны ятыштыра.
[15] Адалет ерине кельсе – инсафлы адам къуваныр, яман адам исе дешет тюбюне къалыр.
[16] Акъыл-ферасет ёлундан узакълашкъан адам олюлернинъ топлашувында тынчлыкъ тапар.
[17] Шенълик севген ёкъсуллыкъ корер, шарапнен зейтюн ягъыны севген зенгин олмаз.
[18] Догъру адам ичюн одеме – яман адам, догърусыны айткъан адам ичюн одеме – къара юрекли адам.
[19] Сахрада отурмакъ джарис ве къавгъаджы апайнен яшамакътан яхшыдыр.
[20] Икметли адамнынъ эви паалы шейлерге ве зейтюн ягъына толудыр, акъылсыз исе бутюн малыны тез юта.
[21] Инсафлыкъкъа ве садыкълыкъкъа ынтылгъан адам яшайыш, инсафлыкъ ве шурет тапар.
[22] Икметли адам къараманларнынъ шеэрине кире, олар ишангъан къалени йыкъа.
[23] Агъзыны ве тилини туткъан адам башыны белядан къуртара.
[24] Кибирли ве магърур адамнынъ ады – мыскъылджы, къызгъын къопайлыгъында арекет эте.
[25] Тенбельнинъ нефисхорлыгъы оны ольдюрир, чюнки къоллары чалышмагъа истемез.
[26] Кунь-куньден истеклеринден джаны яна, инсафлы адам исе аджымайып бере.
[27] Яман адамларнынъ чалгъан къурбаны пистир, къара ниетнен чалынгъан къурбан ондан бетердир.
[28] Ялан айткъан шаат ёкъ олур, дикъкъатнен динълеген адамнынъ исе айткъаны олур.
[29] Яман адам озюни кибирли тута, догъру адам исе озь ёлунда къатты тура.
[30] Адамларнынъ икмети, анълайышы, насиаты – РАББИнинъ огюнде бош шей.
[31] Атны дженк ичюн азырларлар, гъалебе исе РАББИдендир.