[1] Огълум, огреткенлеримни унутма, эмирлеримни юрегинъде сакъла.
[2] Олар омрюнънинъ куньлерини ве йылларыны узатаджакълар, санъа муаббетлик кетиреджеклер.
[3] Мерамет ве садыкълыкъ сени къалдырмасын: оларны бойнунъа сар, пиляки таш устюне киби, юрегинънинъ устюне яз.
[4] Сонъ Алланынъ ве адамларнынъ козьлери огюнде санъа хайыр ве акъыл-ферасет оладжакълар.
[5] РАББИге джан-юректен ишан, озь акъылынъа таянма.
[6] Эписи ёлларынъда РАББИни бильмеге тырыш, ве О, сенинъ ёлларынъны догъру япаджакъ.
[7] Озюнъни икметли сайма, амма РАББИден къоркъ ве яманлыкътан узакъ тур.
[8] Бу, беденинъе – сагълыкъ, кемиклеринъе де – къувет олур.
[9] Мал-мулькюнъден ве эр бир ишинънинъ биринджи берекетинъден РАББИге пай айырып, Оны урьмет эт.
[10] Сонъ анбарларынъны мал басар, фычыларынъ да яш шарапнен толып-ташар.
[11] Огълум, РАББИнинъ огютини ред этме ве опькесинден нефретленме.
[12] Баба севимли огълуны джезалагъаны киби, РАББИ де кимни севе, оны да джезалай.
[13] Икметке иришкен адам, анълайышкъа саип олгъан адам не бахтлыдыр!
[14] Оны къазангъаны кумюш къазангъанындан яхшыдыр, онынъ келири алтындан олгъан келирден берекетлидир,
[15] о, дегерли ташлардан паалыдыр, бутюн истегенлеринъден ич бир шей онъа тенъ олмаз.
[16] Онынъ онъ къолунда – узакъ омюр, сол къолунда исе – байлыкъ ве шурет.
[17] Онынъ ёллары – гузель ёллардыр, ве эписи ёлчыкълары – муаббетликтир.
[18] Икметни тапып алгъан адам ичюн, о – омюр терегидир, оны яхшы туткъан – бахтлыдыр!
[19] РАББИ ернинъ темелини икметнен къойды, усталыкънен коклерни ерлештирди.
[20] Онынъ бильгиси теренликлер яра ве булутлардан чыкъ тюшюре.
[21] Огълум, буны козь огюнъден къачырма, идракъ ве ферасетинъни даима сакъла.
[22] Олар джанынъ ичюн – омюр, бойнунъ ичюн – хайырлы ильван олур.
[23] О вакъыт ёлунъ хавфсыз олур, аягъынъ да абынмаз.
[24] Юкъламагъа къоркъусыз ятарсынъ, юкълап къалгъанынъдан сонъ да юкъунъ татлы олур.
[25] Апансыз белядан ве ярамайларгъа кельген къазадан къоркъма,
[26] чюнки РАББИ сенинъ ишанчынъ оладжакъ, аягъынъны къапкъандан О, сакълайджакъ.
[27] Элинъден кельсе, адамнынъ акъкъыны бермектен къачынма.
[28] Янынъда олып да, башкъа адамгъа: «Кет, ярын келирсинъ, о вакъыт берерим», – деме.
[29] Сенден хавф беклемеген къомшугъа къаршы бир яманлыкъ япмагъа тюшюнме.
[30] Санъа яманлыкъ этмеген адамнен бош ерде къавгъа этме.
[31] Зорбалыкъ эткен адамны пахыллама, онынъ ёлларындан ич бирини сайлама.
[32] РАББИ къара юрекли адамдан нефретлене, догъру адамларгъа исе О, ишана.
[33] Гунакярнынъ эвини РАББИ къаргъай, инсафлы адамларнынъ эвини исе багъышлай!
[34] Мыскъылджыларны О, мыскъыллайджакъ, алчакъгонъюллилерге исе эйилик япаджакъ.
[35] Икмет саиплери мирас оларакъ шурет аладжакълар, акъылсызлар исе – масхаралыкъ.