[1] Мына Сулейманнынъ башкъа икметли сёзлери. Оларны Ехуда падишасы Хизкиянынъ адамлары топлады.
[2] Шейлерни гизлеген Аллагъа шан-шурет! Гизли шейлерни ачкъан падишаларгъа да шан-шурет!
[3] Кокнинъ юксеклиги, ернинъ теренлиги, падишанынъ юрегинде не олгъаны да билинмез.
[4] Кумюшке къошулгъаныны айыр, ве къуюмджы бир савут япар.
[5] Падишанынъ янындан яманларны узакълаштыр, ве падишанынъ тахты акъикъатта темеллешир.
[6] Падишанынъ огюнде озюнъни юксек тутма, буюк адамларнынъ еринде де турма.
[7] Сен корьген мырзаларнынъ огюнде ашаланмакътан, санъа: «Якъынджа келип отур», – дегенлери яхшыдыр.
[8] Судгъа даванъны еткизмеге ашыкъма. Сонъунда башкъасы сени масхара этсе, не япаджакъсынъ?
[9] Башкъа адамнен даванъны юзьме-юзь чез ве башкъасынынъ сырларыны ачма.
[10] Ёкъса буны эшиткен сени утандырыр, ве яман намдан къуртулып оламазсынъ.
[11] Еринде айтылгъан сёз кумюш оймаларында алтын алма кибидир.
[12] Динълеген къулакъ ичюн икметли адамнынъ опькеси – алтын купе, темиз алтындан япылгъан ильван кибидир.
[13] Ишанчлы эльчи оны ёллагъан саиби ичюн – оракъ вакътында къар салкъыны киби, эфендисининъ джанына о, кучь-къувет къайтара.
[14] Ягъмурсыз булутнен ель насыл олса, «бахшыш берерим» деп макътангъан, амма бермеген адам да ойледир.
[15] Сабырнен укюмдарны да къандырмакъ мумкюн, йымшакъ тиль кемикни де сындырыр.
[16] Бал тапсанъ, къарарынен аша, арткъач ашасанъ, къусарсынъ.
[17] Достунънынъ эвине сыкъ-сыкъ барма, ёкъса сенден безер ве сени кореджек козю олмаз.
[18] Башкъа адамгъа къаршы ялан шаатлыкъ эткен адам чокъмар, къылыч ве сюйрю окъ кибидир.
[19] Агъыр кунюнъде ишанчсыз адамгъа ишанч – чюрюк тиш я да сакъат аякъ кибидир.
[20] Юреги агълагъан адамгъа тюркю айтмагъа – сувукъ авада урбаны чыкъармакъ, я да содагъа сирке къоймакъ кибидир.
[21] Душманынъ ач олса, онъа аш бер, сувсагъан олса, сув бер.
[22] Бойле япып, башына янгъан куллер киби топларсынъ, РАББИ исе санъа къайтарыр.
[23] Шимальден эскен ель ягъмур кетиргени киби, ошекчининъ тили де ачувлы бакъышларгъа ёл ачар.
[24] Таваннынъ бир кошечигинде отурмакъ къавгъаджы апайнен эвде яшамакътан яхшыдыр.
[25] Узакъ мемлекеттен кельген яхшы хабер – пек сувсагъан джан ичюн салкъын сув кибидир.
[26] Яман адамнынъ огюнде къалтырагъан инсафлы адам – суву булангъан чокъракъ, кирленген чешме кибидир.
[27] Пек чокъ бал ашамакъ – яхшы дегиль, шанлы адамларнынъ шуретини къыдырмакъ да ойледир.
[28] Озюни тутып оламагъан адам – диварсыз, йыкътырылгъан шеэр кибидир.