[1] Огълум! Эгер сен башкъа адам ичюн кефиль олсанъ, ябанджы адам ичюн «Келиштик!» деген олсанъ,
[2] озь агъзынъдан чыкъкъан лафларынъ къапкъангъа тюшюрди сени, озь айткъанларынъ сени якъалады.
[3] Башкъа адамнынъ къолуна тюштинъ сен, огълум! Озюнъни къуртармакъ ичюн, буны яп: бар да, о адамнынъ аякъларына сарылып, онъа ялвар.
[4] Козюнъе юкъу кирмесин, козь къапакъларынъ агъырлашмасын.
[5] Авджынынъ элинден гъазель киби, къушчунынъ къолундан къуш киби, озюнъни къуртар.
[6] Эй, дембель, бар да, къырмыскъагъа бакъ, онынъ ёлларыны корип, икметли ол.
[7] Онынъ не башлыгъы, не незаретчиси, не де укюмдары бар.
[8] Лякин о, ашыны язда азырлап къоя, ашлыкъны оракъ вакътында топлай.
[9] Эй, дембель! Сен не вакъыткъадже ятаджакъсынъ? Юкъунъдан не заман уянаджакъсынъ?
[10] Азачыкъ юкъласанъ, бир дирем юкъусырасанъ, бираз да къол къавуштырып ятсанъ, –
[11] санъа быралкъы киби ёкълукъ, силялы айдут киби – ёкъсуллыкъ келир.
[12] Ярамай адам – беля кетирген, ялан айткъан адамдыр.
[13] О козюни къыпа, аякъларынен бельгилей, пармакъларынен ишаретлер япа.
[14] Онынъ юрегинде хаинлик яшай, о эр вакъыт яманлыкъны тюшюне, къавгъа чыкъара.
[15] Бунынъ ичюн беля онъа апансыздан келир, оны бирден къырып ёкъ этер, – арткъа ёлу олмаз.
[16] РАББИ алты шейден нефрет эте, еди шей Онынъ козюнде пистир:
[17] гъурурлы бакъыш, ялан айткъан тиль, къабаатсыз къанны тёккен къоллар,
[18] къара фикир эткен юрек, яманлыкъкъа тез чапкъан аякълар,
[19] ялан айткъан яланджы шаат ве агъа-къардашларнынъ арасыны бозгъан адам.
[20] Огълум, бабанънынъ буюргъаныны тут, ананънынъ огреткенини ташлама.
[21] Оларны юрегинъе эбедиен багъла, такъ оларны бойнунъа.
[22] Ёлда олгъанда, олар санъа мукъайт олурлар, юкъламагъа яткъанда – къорчаларлар, уянгъанда исе – сеннен лакъырды этерлер.
[23] Эмирлер санъа – лампат, огретювлер – ярыкъ, ве опькели огют – яшайышкъа ёл.
[24] Олар сени яман къадындан, башкъасынынъ апайынынъ татлы тилинден къорчалайджакъ.
[25] Бойле апайларнынъ дюльберлиги сени ёлдан урмасын, бакъышлары сени тутмасынлар.
[26] Ороспу апайнынъ фияты – бир тилим отьмек, башкъасынынъ апайы исе къыйметли джанынъны авлай.
[27] Адам къойнуна атеш алып, урбасыны якъмазмы?
[28] Къорлар устюнде юрип, аякъларыны якъмазмы?
[29] Башкъасынынъ апайынен яткъан адамгъа тамам ойле олур – онъа токъунгъан бирев къабаатсыз къалмаз.
[30] Ач хырсыз къурсагъыны тойдурмакъ ичюн хырсызласа, оны къатты укюм этмезлер,
[31] лякин эгер оны тутсалар, еди къат тёлер, бутюн мал-мулькюни берер.
[32] Зина эткен адам акъылдан эксик, буны япкъан адам озь джаныны гъайып эте.
[33] Масхаралыкъ ве котек ашар, намуссызлыкъ – онынъ омюрбилля къысметидир.
[34] Куньджюлик акъайны якъып-куйдюрир, акътыманыны алгъанда о, аджымаз.
[35] Бир одемеге разы олмаз, дюньяны бахшыш этсенъ биле, гонълюни аламазсынъ.