Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 3:22

[1] Яман адамнынъ пешинден кимсе къуваламаса биле, чапар, инсафлы адам исе арслан киби тынчтыр.

[2] Исьян толу мемлекетте чокъ башлыкъ олур, лякин анълагъан, бильгили акимдарнен мемлекет чокъ вакъыт турар.

[3] Фукъарелерни хорлагъан ёкъсул адам – ашлыкъны хараплагъан сагъанакъ ягъмур кибидир.

[4] Къанундан четке чыкъкъан адамлар яманларны макътар, къанунны туткъан адамлар исе оларгъа къаршы чыкъар.

[5] Яман адамлар адалетни анъламаз, РАББИни къыдыргъанлар исе оны бутюнлей анълар.

[6] Къусурсыз яшагъан фукъаре къыйыш ёлда юрген зенгин адамдан яхшыдыр.

[7] Къанунны кутькен огъул акъыллыдыр, ярамай адамларнен достлукъ эткен исе бабасыны утандырыр.

[8] Фаиз ичюн акъча берген ве бойле байлыгъыны арттыргъан адам зенгинлигини фукъарелерни аджыгъан адам ичюн топлар.

[9] Къанунгъа къулакъ асмагъан адамнынъ дувасы да пистир.

[10] Догъру адамларны яман ёлгъа ургъанлар къазгъан чукъурларына озю тюшер, къусурсыз адамлар исе яхшы мирас алыр.

[11] Зенгин адам озюни икметли саяр, лякин акъыллы ёкъсул оны не олгъаныны корер.

[12] Инсафлы адамлар байрам япкъанда, эр кес къуваныр, яман адамлар юксельгенде исе, эр кес сакъланыр.

[13] Гуналарыны гизлеген адам хайырыны корьмез, тёвбе этип оларны ташлагъангъа исе мерамет этерлер.

[14] Эр бир заман РАББИден къоркъкъан адам бахтлыдыр, инатлангъан адамнынъ башына исе беля тюшер.

[15] Заваллы халкънынъ яман акимдары – окюрген арслан, адамгъа атылгъан аюв кибидир.

[16] Анълайыштан эксик акимдар халкъны чокъ къыйнар, намуссыз келирден нефретленген исе яшайышны узатыр.

[17] Адам къаныны тёккен адам ольгендже къачып юреджектир, онъа кимсе ярдым этмесин.

[18] Къусурсыз яшагъан къуртарылыр, къыйыш ёллардан юрген исе бир ёлунда йыкъылыр.

[19] Топрагъыны ишлеген адамнынъ ашы бол олур, бошлукъны къувалагъан исе ёкъсуллыкъкъа тояр.

[20] Садыкъ адам чокъ бахшыш алыр, бай олмагъа ашыкъкъан исе белядан къуртулмаз.

[21] Экиюзьлю олмакъ – яхшы дегиль, адам бир тилим отьмек ичюн адалетсизлик япар.

[22] Ачкозь адам байлыкъкъа ашыкъып, фукъаре оладжагъындан хабери ёкъ.

[23] Башкъасыны опькелеген адам сонъунда тильнен ялтакълангъан адамдан буюк разылыкъ тапар.

[24] Ана-бабасыны союндырып, «Бу – гуна дегиль», – деген адам – айдутларнынъ достудыр.

[25] Нефисхор адам къавгъа чыкъарыр, РАББИге ишангъан исе онъар.

[26] Озюне ишангъан – акъылсыздыр, икмет ёлунда юрген исе къуртурылыр.

[27] Фукъареге берген ёкъсул олмаз, козьлерини юмгъан исе къаргъышларыны арттырыр.

[28] Яман адамлар юксельгенде, эр кес сакъланыр, олар ёкъ олгъан сонъ исе, инсафлы адамлар чокълашыр.

Икметли сёзлер — Chapters