Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 5:28

[1] Ул кѳннәрдә тагын күп кеше җыелды, ә аларныњ ашарларына ризыклары юк иде. Шәкертләрен чакырып, Гайсә әйтте:

[2] – Кешеләрне кызганам. Алар Минем белән инде ѳч кѳн буе, ә ашарларына ћич нәрсәләре юк.

[3] Әгәр Мин аларны ач килеш ѳйләренә кайтарып җибәрсәм, юлда хәлсезләнерләр, чѳнки аларныњ кайберләре ерактан килгәннәр.

[4] – Барысын да туендырыр ѳчен чүлдә шулкадәр икмәкне кайдан алыйк соњ? – дип сорадылар шәкертләре.

[5] – Сездә ничә икмәк бар? – дип сорады Гайсә. – Җиде, – диделәр алар.

[6] Шуннан соњ Гайсә халыкка утырырга кушты. Җиде икмәкне алып, Аллаћыга шѳкрана кылгач, икмәкне сындыргалады ћәм халыкка ѳләшү ѳчен шәкертләренә бирде. Алар икмәкне ѳләшеп чыктылар.

[7] Аларныњ берничә балыклары да бар иде. Гайсә, шѳкрана кылгач, аларны да ѳләшергә кушты.

[8] Кешеләр ашап туйдылар, ћәм шәкертләре, калган сыныкларны җыеп, җиде кәрзингә салдылар.

[9] Ашаучыларныњ саны дүрт мењгә якын иде. Гайсә аларны ѳйләренә кайтарып җибәрде,

[10] ә Үзе шунда ук шәкертләре белән кѳймәгә утырып, Далманута җирләренә китте.

[11] Фарисейләр килеп, Гайсә белән бәхәсләшә башладылар. Аны сынарга теләп, алар күктән илаћи билге күрсәтүен таләп иттеләр.

[12] Гайсә, авыр сулап, аларга әйтте: – Бу буын кешеләре ни ѳчен илаћи билге таләп итә икән? Сезгә хак сүз әйтәм: бу кешеләргә илаћи билге бирелмәячәк.

[13] Ул аларны калдырып, тагын кѳймәгә утырды ћәм икенче як ярга йѳзеп китте.

[14] Шәкертләре үзләре белән икмәк алырга оныткан булганнар, кѳймәдә аларныњ бер икмәкләре генә бар иде.

[15] Гайсә аларга кисәтеп әйтте: – Карагыз аны, фарисейләр ачыткысыннан ћәм Һируд ачыткысыннан сакланыгыз!

[16] Ә шәкертләре үзара: «Ул безнењ икмәгебез булмаганга шулай әйтә», – дип сѳйләнделәр.

[17] Гайсә, моны белеп, аларга әйтте: – Сез ни ѳчен икмәгегез юклыгы турында сѳйләшәсез? Сез берни дә ањламыйсызмыни? Сез ћичнәрсә тѳшенмисезмени? Йѳрәкләрегез катканмы?

[18] Күзләрегез бар, сез күрмисезме, колакларыгыз бар, сез ишетмисезме? Әллә хәтерләмисезме?

[19] Мин биш икмәкне биш мењгә бүлеп биргәндә, сез калган сыныкларны җыеп, ничә кәрзингә тутырдыгыз? – Унике, – дип җавап бирделәр.

[20] – Ә инде җиде икмәкне дүрт мењгә бүлгәндә, калган сыныкларны ничә кәрзин тутырып җыйдыгыз? – Җиде, – дип җавап бирделәр.

[21] – Әллә сез ћаман тѳшенмәдегезме? – диде Гайсә.

[22] Алар Бәйтсайдага килделәр. Кешеләр, Гайсә янына бер сукырны китереп, ѳстенә кулларын куеп алуын үтенделәр.

[23] Гайсә сукырны җитәкләп авылдан чыгарды. Аныњ күзләренә тѳкереп ћәм башына кулларын куеп сорады: – Берәр нәрсә күрәсењме?

[24] Ул карарга тырышты ћәм әйтте: – Мин кешеләрне күрәм. Алар агачлар булып күренәләр, ләкин алар йѳриләр.

[25] Гайсә аныњ күзләренә тагын кулларын тидергәч, ул текәлеп карады ћәм ачык итеп күрә башлады.

[26] – Авылга кире барма, – дип, Гайсә ања ѳенә кайтырга кушты.

[27] Гайсә Үзенењ шәкертләре белән Филип Кайсариясе шәћәре тирәсендә урнашкан авылларга китте. Юлда барганда, Ул шәкертләреннән сорады: – Кешеләр Мине кем дип белә?

[28] – Берәүләр Сине – Чумдыручы Яхъя, башкалары – Ильяс, ә кайберләре исә пәйгамбәрләрнењ берсе дип исәплиләр, – диделәр алар.

[29] – Ә сез, сез Мине кем дип беләсез? – дип сорады Ул алардан. – Син – Мәсих, – дип җавап бирде Петер.

[30] Гайсә аларга Үзе хакында беркемгә дә сѳйләмәскә кушты.

[31] Гайсә, Адәм Улыныњ күп газаплар чигәргә, аксакаллар, баш руханилар ћәм канунчылар тарафыннан кире кагылырга ћәм үтерелергә, әмма ѳч кѳннән соњ терелеп торырга тиешлеге турында шәкертләренә сѳйли башлады.

[32] Бу хакта Гайсә ачык итеп сѳйләде. Шунда Петер Аны читкәрәк чакырып, Ања каршы әйтә башлады.

[33] Ләкин Гайсә борылып шәкертләренә карады ћәм Петерне шелтәләде: – Кит янымнан, шайтан! Синдә Аллаћы уйлары түгел, ә кешенеке.

[34] Үзе янына шәкертләрен ћәм халыкны чакырып, Гайсә әйтте: – Кем Минем арттан барырга тели, үз-үзеннән баш тартсын, үзенењ хачын алып, Миња иярсен.

[35] Үзенењ тормышын саклап калырга теләүче тормышын югалтыр. Ә инде ул тормышын Минем хакка ћәм Яхшы хәбәр хакына югалтса, тормышын саклап калыр.

[36] Әгәр берәү бѳтен дѳнья милкен үзенә алып, җанын ћәлак итсә, моннан ања ни файда?

[37] Кеше нәрсә биреп үзенењ җанын кайтарып ала алыр икән?

[38] Кем бу иманы булмаган ћәм гѳнаћлы кешеләр арасында Миннән ћәм Минем сүзләремнән гарьләнә, Үзенењ изге фәрештәләре белән Атасыныњ балкып торган шѳћрәте белән килгән вакытта, Адәм Улы да ул кешедән гарьләнер.

Марк Бәян Иткән Яхшы Хәбәр — Chapters