[1] Ике кѳннән соњ Коткарылу ћәм Тѳче күмәч бәйрәме буласы иде. Баш руханилар ћәм канунчылар Гайсәне хәйлә белән кулга алып, үтерү әмәлен эзләделәр.
[2] «Халык арасында фетнә килеп чыкмасын ѳчен, бәйрәм вакытында булмасын», – диделәр алар.
[3] Гайсә Бәйтәниядә махаулы Шимунныњ ѳендә ашап утырган чакта, бер хатын алебастр савытка салынган бик кыйммәтле саф хуш исле нард мае алып килеп, савытын ватып, майны Аныњ башына койды.
[4] Кайберләре ачуланып, үзара әйтештеләр: – Бу майны нигә алай әрәм итәргә?
[5] Аны ѳч йѳздән артык динарга сатып, акчасын фәкыйрьләргә ѳләшергә була иде бит! Һәм алар аны шелтәләделәр.
[6] Әмма Гайсә әйтте: – Калдырыгыз аны, ник аны борчыйсыз? Ул Минем ѳчен яхшы эш эшләде.
[7] Фәкыйрьләр ћәрвакыт сезнењ белән бар ћәм сез аларга теләгән вакытыгызда яхшылык күрсәтә алырсыз, ә Мин сезнењ белән ћәрвакыт булмам.
[8] Ул хәленнән килгәнен эшләде: Минем тәнемне алдан майлап, күмәргә әзерләде.
[9] Сезгә хак сүз әйтәм: Яхшы хәбәр дѳньяныњ кайсы гына почмагында таратылмасын, бу хатынны искә алып, аныњ нәрсә эшләгәне хакында сѳйләячәкләр.
[10] Шунда Яћүд Искариот, унике шәкертнењ берсе, Гайсәгә хыянәт итәргә ниятләп, баш руханилар янына барды.
[11] Алар аны тыњлагач, шатланышып, ања акча бирергә сүз куештылар. Һәм ул Гайсәне аларныњ кулына тапшырырга уњай очрак эзли башлады.
[12] Тѳче күмәч бәйрәменењ беренче кѳнендә, Коткарылу бәрәнен чала торган кѳндә Гайсәдән шәкертләре сорадылар: – Коткарылу бәйрәме ашын Синењ ѳчен кая барып әзерләвебезне телисењ?
[13] Ул, ике шәкертен җибәреп, аларга әйтте: – Шәћәргә барыгыз. Сезгә су чүлмәге күтәреп кайтучы кеше очрар. Аныњ артыннан барыгыз
[14] ћәм ул кергән ѳйнењ хуҗасына: «Остаз синнән: „Шәкертләрем белән Коткарылу бәйрәме ашын кайсы бүлмәдә ашыйк?“ – дип сорый», – дип әйтегез.
[15] Ул сезгә ѳске катта бәйрәм ѳчен җићазланган әзер бүлмәне күрсәтер. Шунда безнењ ѳчен ашарга әзерләгез.
[16] Шәкертләре, шәћәргә килеп, барын да Гайсә әйткәнчә дип таптылар ћәм бәйрәм ашын әзерләделәр.
[17] Кич җиткәч, Гайсә унике шәкерте белән бергә килде.
[18] Алар ашап утырганда, Гайсә әйтте: – Мин сезгә хак сүз әйтәм: сезнењ арагыздан берәү – Минем белән ашап утыручыларныњ берсе – Миња хыянәт итәчәк.
[19] Шәкертләре хафага тѳшеп, берсе артыннан берсе сорый башладылар: – Мин түгелдер бит?
[20] Ул аларга җавап бирде: – Ул – Минем белән бергә бер савытта икмәк манучы унике шәкертнењ берсе.
[21] Әйе, Изге язмада язылганча, Адәм Улы китә. Әмма Адәм Улына хыянәт итүчегә кайгы! Ул кеше бѳтенләй дә тумаган булса, аныњ ѳчен яхшырак булыр иде!
[22] Алар ашаган чакта, Гайсә, икмәк алып, Аллаћыга шѳкрана итте ћәм аны, сындырып, шәкертләренә бирде. – Алыгыз, бу – Минем тәнем, – диде Ул.
[23] Касәне алып, Ул Аллаћыга шѳкрана итте ћәм аларга бирде. Барысы да аннан эчтеләр.
[24] Ул аларга әйтте: – Бу – күпләр ѳчен түгелә торган Минем каным. Ул – Аллаћы килешүен раслый торган кан.
[25] Сезгә хак сүз әйтәм: Аллаћы Патшалыгында яња шәраб эчәчәк кѳн җитми торып, Мин инде йѳзем җимеше шәрабын эчмәячәкмен.
[26] Алар, мәдхия җырлаганнан соњ, Зәйтүн тавына киттеләр.
[27] Гайсә аларга әйтте: – Сез барыгыз да, Изге язмада: «Кѳтүчене ћәлак итәрмен ћәм сарыклар таралышырлар», – дип язылганча, ышанычыгызны югалтачаксыз.
[28] Әмма Мине үледән терелтеп торгызылганнан соњ, сез Гәлиләягә килгәнче, Мин анда булырмын.
[29] – Барысы ышанычларын югалтсалар да, мин югалтмам, – дип каршы тѳште Петер.
[30] – Сиња хак сүз әйтәм: бүген тѳнлә белән әтәч ике тапкыр кычкырганчы, син Миннән ѳч тапкыр ваз кичәчәксењ, – диде ања Гайсә.
[31] Петер тагын раслап әйтте: – Синењ белән үләргә туры килсә дә Синнән ћичкайчан ваз кичмәячәкмен! Башкалары да шулай диделәр.
[32] Алар Гетсимәни дип аталган урынга килделәр. Гайсә шәкертләренә әйтте: – Мин дога кылган вакытта монда утырып торыгыз.
[33] Ул Үзе белән Петерне, Ягъкубны, Яхъяны алды. Гайсәне авыр кичереш ћәм тойгылар биләп алды.
[34] Гайсә аларга әйтте: – Минем җаным чиктән тыш газап кичерә, монда кѳтегез ћәм уяу булыгыз!
[35] Ул читкәрәк китте ћәм, җиргә егылып, мѳмкин булса, газаплар сәгате Үзеннән үтеп китсен иде дип, дога кылды.
[36] – Абба, Әти! Сиња бар нәрсә мѳмкин! Миннән бу газаплар касәсен кире алчы! Әмма Мин теләгәнчә түгел, ә Синењ ихтыярыњ буенча булсын!
[37] Гайсә әйләнеп килгәндә, ѳч шәкерте йоклый иде. – Шимун, син йоклап ятасыњмы? Йокламыйча бер сәгать тә тора алмадыњмы? – диде Ул Петергә. –
[38] Вәсвәсәгә дучар булмас ѳчен, дога кылыгыз. Рух кѳчле, ә тән хәлсез!
[39] Гайсә тагын читкә китеп ћәм шул ук сүзләрне әйтеп дога кылды.
[40] Әйләнеп килгәч, аларныњ тагын йоклауларын күрде: аларныњ күзләрен йокы баскан иде. Алар Гайсәгә нәрсә әйтергә дә белмәделәр.
[41] Өченче тапкыр әйләнеп килеп, Ул әйтте: – Сез ћаман йоклыйсызмы, ял итәсезме? Җиткәндер! Вакыт җитте: менә Адәм Улы гѳнаћлылар кулына тапшырыла.
[42] Торыгыз, киттек! Карагыз, Миња хыянәт итүче килә.
[43] Ул әле әйтеп тә бетермәде, унике шәкертнењ берсе – Яћүд килеп чыкты. Аныњ белән бергә баш руханилар, канунчылар ћәм аксакаллар җибәргән халык тѳркеме кылычлар ћәм чукмарлар күтәреп килде.
[44] Хыянәтче: «Мин кемне үпсәм, шул Гайсә булыр. Аны кулга алып, ышанычлы сак астында алып китегез», – дип, алар белән алдан ук сүз куешкан иде.
[45] Яћүд шунда ук Гайсә янына килде. – Остаз! – диде ул ћәм Гайсәне үбеп алды.
[46] Гайсәне шунда ук кулга алып, сак астына куйдылар.
[47] Янәшә торучыларныњ берсе, кылычын чыгарып, ињ баш рухани хезмәтчесенә селтәнеп, аныњ колагын чабып ѳзде.
[48] Гайсә әйтте: – Юлбасар тотарга чыккан кебек, сез Мине тотарга кылычлар ћәм чукмарлар күтәреп килгәнсез!
[49] Мин ћәр кѳнне Аллаћы Йортында ѳйрәткәндә сез дә анда идегез, ћәм сез Мине кулга алмадыгыз. Әмма Изге язмаларда язылганнар тормышка ашсын!
[50] Шул вакыт барлык шәкертләре Гайсәне калдырып, качып киттеләр.
[51] Ниндидер бер егет, шәрә тәненә җитен япма бѳркәнгән килеш, алар артыннан барды. Аны тотып алдылар,
[52] әмма ул, киемен тегеләрнењ кулларында калдырып, шәрә килеш качып китте.
[53] Гайсәне ињ баш рухани янына алып килделәр. Анда барлык баш руханилар, аксакаллар ћәм канунчылар җыелдылар.
[54] Петер исә, алардан арттарак калып, ињ баш руханиныњ ишегалдына кадәр Гайсә артыннан барды. Ул анда учак янында хезмәтчеләр белән бергә җылынып утырды.
[55] Ә баш руханилар ћәм бѳтен Югары кињәшмә, Гайсәне үлемгә тапшыру ѳчен, Ања каршы шаћитлек эзләделәр, әмма таба алмадылар.
[56] Күпләр Ања каршы ялган шаћитлек бирделәр, әмма аларныњ күрсәтмәләре туры килмәде.
[57] Шул вакытта мондый ялган шаћитлек бирүчеләр табылды:
[58] – Аныњ: «Мин кеше кулы белән салынган бу Аллаћы Йортын җимерәчәкмен ћәм ѳч кѳндә кеше кулы белән эшләнмәгән башкасын тѳзиячәкмен», – дип әйткәнен без ишеттек.
[59] Әмма аларныњ бу күрсәтмәләре дә расланмады.
[60] Шуннан соњ ињ баш рухани, алга чыгып, Гайсәдән сорады: – Үзењә каршы шаћитлеккә Син берничек тә җавап бирмисењме?
[61] Әмма Гайсә эндәшмәде, бернәрсә җавап бирмәде. Ињ баш рухани Аннан тагын сорады: – Син – Мәсихме, мѳбарәк Аллаћыныњ Улымы?
[62] – Әйе, Мин, – дип җавап кайтарды Гайсә, – ћәм сез Адәм Улыныњ Кодрәт Иясенењ уњ ягында утыруын ћәм күк болытлары белән килүен күрерсез.
[63] Шунда ињ баш рухани киемнәрен ертып әйтте: – Нигә безгә тагын шаћитләр кирәк?
[64] Кѳфер сүз сѳйләвен сез үзегез ишеттегез! Сез бу хакта ничек уйлыйсыз? Барысы да, Ул гаепле ћәм үләргә тиеш, дигән хѳкем карары чыгардылар.
[65] Аларныњ кайберләре Аны тѳкерә башладылар, битен каплап, Аны кыйнарга тотындылар. – Пәйгамбәрлек ит! – диделәр алар. Шулай ук сакчылар да Аны кыйнады.
[66] Бу вакыт Петер аста, ишегалдында иде. Ињ баш руханиныњ хезмәтче кызларыннан берсе килеп,
[67] учак янында җылынып утырган Петерне күреп алды ћәм ања текәлеп карап: – Син дә бит бу насаралы Гайсә белән бергә булдыњ, – диде.
[68] Әмма Петер ваз кичеп әйтте: – Мин бернәрсә дә белмим, синењ нәрсә хакында сѳйләгәнењне ањламыйм! Һәм тышка, алгы ишегалдына чыгып китте. [Шул вакытта әтәч кычкырды.]
[69] Хезмәтче кыз исә, аны анда күреп алды ћәм ишегалдында булган кешеләргә икенче тапкыр әйтте: – Бу кеше – аларныњ берсе.
[70] Петер тагын ваз кичте. Бераздан ишегалдында торучылар әйттеләр: – Ә син чыннан да аларныњ берсе. Син дә бит Гәлиләядән.
[71] Ул: – Мин Аны, сез әйткән Кешене, белмим! Әгәр сүзләрем дѳрес булмаса, мине каћәр суксын! – дип ант итә башлады.
[72] Нәкъ шул вакыт әтәч икенче тапкыр кычкырды. Петер исә Гайсәнењ: «Әтәч ике тапкыр кычкырганчы, син Миннән ѳч тапкыр ваз кичәчәксењ», – дигән сүзләрен исенә тѳшереп, елый башлады.