[1] Гайсә Аллаћы Йортыннан чыгып барганда, шәкертләренењ берсе Ања әйтте: – Остаз! Кара әле, нинди зур ташлар, нинди матур биналар!
[2] – Син бу зур биналарны күреп, тањ калдыњмы? – диде Гайсә. – Монда таш ѳстендә таш калмаячак, барысы да җимереләчәк!
[3] Гайсә Зәйтүн тавында Аллаћы Йорты каршында утырган чакта, Петер, Ягъкуб, Яхъя, Әндри Аныњ белән берүзләре калгач, сорадылар:
[4] – Безгә әйтче, бу хәлләр кайчан булачак? Боларныњ тиздән гамәлгә ашачагын нинди билге аша беләчәкбез?
[5] Гайсә әйтте: – Сак булыгыз, сезне алдамасыннар!
[6] Күпләр, Минем исемем белән килеп: «Мин – Ул», – дип әйтерләр ћәм күпләрне алдарлар.
[7] Сез якындагы сугышлар тавышын ћәм ерактагы сугышлар хакында хәбәрләр ишеткәндә, курыкмагыз! Шулай булырга тиеш тә. Әмма бу әле ахыры түгел.
[8] Халык халыкка, патшалык патшалыкка каршы чыгар, урыны-урыны белән җир тетрәүләр, ачлык булыр. Болар – тулгак тоту газапларыныњ башлануы гына.
[9] Сез исә әзер торыгыз: сезне, мәхкәмәләргә тапшырып, хѳкем итәрләр ћәм гыйбадәтханәләрдә кыйнарлар. Сез Минем аркада, Минем хакта шаћитлек бирү ѳчен, патшалар ћәм идарәчеләр каршына басарсыз.
[10] Әмма ахыры килеп җиткәнче, бѳтен халыкларга да Яхшы хәбәр таратылырга тиеш.
[11] Сезне хѳкемгә тапшыру ѳчен алып барганда исә, нәрсә әйтербез, дип хафаланмагыз: шул сәгатьтә сезгә нәрсә бирелсә, шуны сѳйләгез. Сез үзегез түгел, ә Аллаћы Рухы сѳйләр.
[12] Туган туганны, ата үзенењ баласын үлемгә тапшырыр, ә балалар, ата-аналарына каршы чыгып, аларны үтертерләр.
[13] Минем ѳчен барысы да сезне нәфрәт итәр. Әмма ахырга тикле чыдаган кеше котылыр.
[14] Әмма сез «ташландык хәлдә калдыручы чирканыч нәрсәнењ» торырга тиеш түгел урында булуын күргәч (бу сүзләрне укыган кеше ањласын), Яћүдия җирендә булганнар тауга качсыннар.
[15] Өй түбәсендә булганнар, әйберләрен алырга дип, ѳйгә тѳшеп тормасын,
[16] кырда булганнар ѳс киемнәрен алырга ѳйләренә кайтмасыннар.
[17] Ул кѳннәрдә йѳкле хатыннарга ћәм бала имезүчеләргә кайгы!
[18] Болар кышка туры килмәсен иде дип, дога кылыгыз.
[19] Ул кѳннәрдә ињ баштан ук, Аллаћы дѳньяны булдырган кѳннән алып, бүгенге кѳнгә кадәр булмаган ћәм булмаячак афәт килер.
[20] Әгәр Раббы ул кѳннәрне кыскартмаса, ћичкем исән кала алмас иде. Әмма Үзе сайлаган кешеләре хакына Раббы ул кѳннәрне кыскартты.
[21] Әгәр сезгә шул вакытта: «Кара, Мәсих менә монда!» яки «Ул анда!» – дип әйтсәләр, ышанмагыз!
[22] Чѳнки ялган мәсихләр ћәм ялган пәйгамбәрләр килерләр, әгәр килеп чыкса, сайланганнарны алдау ѳчен, галәмәтләр ћәм могҗизалар күрсәтерләр.
[23] Әмма сез сак булыгыз – барысы хакында Мин сезгә алдан әйттем.
[24] Ләкин ул кѳннәрдә, афәттән соњ, «Кояш каралыр, ай яктыртмас,
[25] Күкләрдән йолдызлар коелыр ћәм күк кодрәтләре селкетелер»,
[26] шунда бѳек кодрәт ћәм балкып торган дан белән болытларда килүче Адәм Улын күрерләр.
[27] Шул вакыт Ул, фәрештәләрне җибәреп, җирнењ дүрт почмагыннан, җир читеннән алып күккә кадәр Үзе сайлаганнарны җыяр.
[28] Инҗир агачыннан гыйбрәт алыгыз. Аныњ ботаклары, бѳреләнеп, яфрак ярган чакта, сез тиздән җәйнењ җитәчәген беләсез.
[29] Монда да нәкъ шулай: боларныњ гамәлгә ашуын күргәндә, шуны белерсез: ул вакыт якын, инде ишек тѳбендә!
[30] Сезгә хак сүз әйтәм: бу буын алышынырга ѳлгермәс, болар ћәммәсе дә гамәлгә ашыр.
[31] Күк ћәм җир юкка чыгачак, әмма Минем сүзләрем ћичкайчан юкка чыкмаячак.
[32] Ул кѳннењ ћәм сәгатьнењ кайчан булуы хакында ћичкем белми: күктәге фәрештәләр дә, Угыл да. Бу турыда бары тик Ата гына белә.
[33] Карагыз аны, уяу булыгыз! Вакыты кайчан җитәчәген сез белмисез.
[34] Юлга чыккан кеше үзенењ йортын хезмәтчеләренә калдырып, аларныњ ћәркайсына аерым эш кушып, капка сакчысына уяу торырга боера.
[35] Шуња күрә сез уяу булыгыз! Йорт хуҗасыныњ кайчан әйләнеп кайтуын белмисез бит: кич беләнме, тѳн уртасындамы, тәүге әтәч кычкыргандамы, яисә иртәгесенме.
[36] Кѳтмәгәндә кайтып, ул сезне йоклаган килеш тапмасын!
[37] Мин сезгә әйткәннәремне кешеләрнењ барысына да әйтәм: уяу булыгыз!