[1] Dofir fuerderen ech iech op, Geschwëster, duerch d’Erbaarme vu Gott äre Kierper als liewegen an hellegen Affer, dee Gott gefält, him duerzebréngen. Dat ass äre verstännegen Déngscht.
[2] Passt iech net dësem Zäitalter un, mee loosst iech duerch d’Erneierung vun ärem Denke verwandelen, fir datt dir préiwen an erkenne kënnt, wat de gudden, agreabelen a perfekte Wëlle vu Gott ass.
[3] Duerch d’Gnod, déi mir gi gouf, soen ech jidderengem vun iech, net méi héich vu sech ze denken, wéi et sech gehéiert ze denken. Villméi soll säin Denke verstänneg sinn, esou wéi Gott u jiddereen eng Mooss vu Glawe verdeelt huet.
[4] Esou wéi mir an engem Kierper vill Glidder hunn an net all d’Glidder déi nämmlecht Fonktioun hunn,
[5] esou sinn och mir, déi mir zu vill sinn, ee Läif duerch Christus an als eenzel Glidder gehéiere mir een zum aneren.
[6] Mir hu verschidde Gowen, déi der Gnod entspriechen, déi eis gi gouf: Wann d’Gof Prophezeiung ass, da soll si dem Glawen entspriechend gebraucht ginn;
[7] wann d’Gof den Déngscht ass, da soll si gebraucht ginn, fir ze déngen; wann d’Gof d’Beléieren ass, da soll si gebraucht ginn, fir ze beléieren;
[8] wann d’Gof d’Berodung ass, da soll si gebraucht ginn, fir ze beroden an z’encouragéieren; wann d’Gof d’Deelen ass, da soll dat mat Generositéit sinn; wann d’Gof d’Leedung ass, da soll ee säi Bescht ginn; wann d’Gof ass, fir Baarmhäerzegkeet z’erweisen, da soll een dat mat Freed maachen.
[9] D’Léift soll net falsch sinn. Haasst dat Béist, haalt un deem Gudde fest.
[10] Hutt een deen anere mat bridderlecher Léift gär. Iwwertrefft iech am Respekt, deen dir iech een deem aneren erweist.
[11] Ären Äifer soll net noloossen, mee sidd äifreg am Geescht. Déngt dem Här.
[12] Freet iech an der Hoffnung. Sidd am Leed gedëlleg. Haalt am Gebiet duer.
[13] Deelt mat den Hellegen, déi an der Nout sinn. Sidd gaaschtfrëndlech.
[14] Seent déi, déi iech verfollegen; seent si a verflucht si net!
[15] Freet iech mat deenen, déi sech freeën. Kräischt mat deenen, déi kräischen.
[16] Sidd ënnertenee gläichgesënnt. Sidd net arrogant, mee associéiert iech mat den ënnerdéngege Leit. Haalt iech net selwer fir weis.
[17] Bezuelt kengem Béises mat Béisem zeréck. Gitt uecht, dat ze maachen, wat an all de Mënschen hiren Ae gutt ass. Sidd bereet, virun all Mënsch dat Gutt ze maachen.
[18] Wann et nëmme méiglech ass an esou wäit et vun iech ofhänkt, lieft mat all Mënsch am Fridden.
[19] Léif Leit, rächt iech net, mee loosst der Roserei vu Gott Plaz. Et steet nämlech geschriwwen: „Et ass u mir, fir mech ze rächen, an u mir, fir zeréckzebezuelen“, seet den Här. (5. Moses 32,35)
[20] Villméi, „wann däi Feind Honger huet, da gëff him z’iessen. Wann hien Duuscht huet, da gëff him ze drénken. Wann s du dat méchs, da kéips du gliddeg Kuelen op säi Kapp op.“ (Spréch 25,21-22)
[21] Looss net dat Béist Här iwwert dech ginn, mee iwwerwann dat Béist duerch dat Gutt.