[1] တစ်ဖန် ကိုယ်တော်သည် ပင်လယ်ကမ်းနားတွင် သွန်သင်တော်မူရာ အလွန်များပြားသောလူထုပရိသတ်သည် အထံတော်သို့စုဝေးလာကြသဖြင့် ကိုယ်တော်သည် ပင်လယ်ကမ်းစပ်ရှိလှေပေါ်သို့တက်၍ ထိုင်တော်မူ၏။ လူထုပရိသတ်အပေါင်းတို့မူကား ပင်လယ်ကမ်းပေါ်တွင်ရှိနေကြ၏။
[2] ထိုအခါ ကိုယ်တော်သည် များစွာသောအကြောင်းအရာတို့ကို ပုံဥပမာတို့ဖြင့် သူတို့အား သွန်သင်တော်မူ၏။ ထိုသို့သွန်သင်ရာတွင် ကိုယ်တော်က
[3] “ နားထောင် ကြ လော့ ။ မျိုးကြဲ သော သူ သည် မျိုးကြဲ ရန် ထွက်သွား လေ ၏ ။
[4] ထို သူ မျိုးကြဲ စဉ် တွင် အချို့ သော မျိုးစေ့ သည် လမ်း ဘေး တွင် ကျ သဖြင့် ငှက် တို့ သည် လာ ၍ ၎င်း ကို ကောက်စား ကြ ၏ ။
[5] အချို့ မူကား မြေ နည်း ၍ ကျောက် ပေါများ သော နေရာ တွင် ကျ သဖြင့် မြေသား ပါး သောကြောင့် ချက်ချင်း အပင် ပေါက်လာ ၏ ။
[6] သို့သော် နေ ထွက်လာ ၍ နေလောင် ဒဏ် ခံရ သောအခါ အမြစ် မ စွဲ သောကြောင့် ညှိုးနွမ်း ခြောက်သွေ့ သွား လေ ၏ ။
[7] အချို့ မူကား ဆူးပင် တို့ တွင် ကျ သဖြင့် ဆူးပင် တို့ ကြီးထွား လာ ၍ ၎င်း ကို ကာဆီး ပိတ်ဆို့ ကြ သောကြောင့် အသီး မ သီး ချေ ။
[8] အချို့ တို့ မူကား ကောင်း သော မြေ ၌ ကျ သဖြင့် အပင် ပေါက် ၍ ကြီးထွား ကာ အဆ သုံးဆယ် ၊ အဆ ခြောက်ဆယ် ၊ အဆ တစ်ရာ အသီး သီး လေ ၏ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[9] ထို့နောက်“ ကြား စရာ နား ရှိ သော သူ သည် ကြား ပါစေ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[10] ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းရှိတော်မူသောအခါ ကိုယ်တော်၏နောက်လိုက်နောက်ပါတို့နှင့် တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးသောတပည့်တော်တို့သည် ထိုပုံဥပမာများအကြောင်းကို မေးလျှောက်ကြ၏။
[11] ကိုယ်တော်ကလည်း“ သင် တို့ အား ဘုရားသခင် ၏ နိုင်ငံ တော် နှင့် ဆိုင် သည့် လျှို့ဝှက် နက်နဲ သော အရာ ကို သိ ခွင့် ပေး ထား ၏ ။ အပြင် လူ တို့ အတွက် မူကား အရာရာ ကို ပုံ ဥပမာ များ ဖြင့် ဖော်ပြ ရ ၏ ။
[12] ဤသည်ကား သူ တို့ သည် မြင် လျက် ပင် သတိ မ မူ ဘဲ မြင် ၍ ကြား လျက် ပင် နား မ လည် ဘဲ ကြား ကြ စေရန် ဖြစ် ၏ ။ သို့မဟုတ်လျှင် သူ တို့ သည် ပြောင်းလဲ ၍ ခွင့်လွှတ် ခြင်း ခံရ ကြ လိမ့်မည် ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[13] ထို့နောက် ကိုယ်တော်က“ ဤ ပုံ ဥပမာ ကို နား မ လည် ကြ သလော ။ သို့ဖြစ်လျှင် သင် တို့ သည် ပုံ ဥပမာ အားလုံး ကို မည်ကဲ့သို့ နားလည် ကြ မည်နည်း ။
[14] မျိုးကြဲ သော သူ သည် တရား စကား ကို ကြဲ ၏ ။
[15] တရား စကား ကို ကြဲ သောအခါ လမ်း ဘေး တွင် ကြဲ ခြင်း ခံရ သည် ဆိုသည်မှာ ဤသို့သော သူ တို့ ကို ဆို လို ၏ ။ တရား စကား ကို သူ တို့ ကြား သောအခါ စာတန် သည် ချက်ချင်း လာ ၍ သူ တို့ ၌ ကြဲ ထား သော တရား စကား ကို နုတ်ယူ လေ ၏ ။
[16] ကျောက် ပေါများ သော နေရာ တွင် ကြဲ ခြင်း ခံရ သည် ဆိုသည်မှာ တရား စကား ကို ကြား သောအခါ ဝမ်းမြောက် စွာ ဖြင့် ချက်ချင်း လက်ခံ သော သူ တို့ ကို ဆို လို ၏ ။
[17] သို့သော် သူ တို့ ၌ အမြစ် မ စွဲ သဖြင့် ခဏ သာ ခံ ၏ ။ တရား စကား ကြောင့် ဆင်းရဲ ဒုက္ခ ၊ သို့မဟုတ် ညှဉ်းဆဲ ခြင်း ရောက်လာ သောအခါ ချက်ချင်း စိတ်ပျက် သွား ကြ ၏ ။
[18] အချို့ တို့ မူကား ဆူးပင် တို့ တွင် ကြဲ ခြင်း ခံရ ကြ ၏ ။ ဤ သည် ကား တရား စကား ကို ကြား သော်လည်း
[19] လောကီရေးရာ ၌ စိုးရိမ် ပူပန် ခြင်း ၊ စည်းစိမ် ၏ လှည့်ဖြား ခြင်း နှင့် အခြား သော တပ်မက် ခြင်း များ ဝင်လာ ၍ တရား စကား ကို ကာဆီး ပိတ်ဆို့ သဖြင့် အသီး မ သီး သော သူ တို့ ကို ဆို လို ၏ ။
[20] ကောင်း သော မြေ ပေါ်၌ ကြဲ ခြင်း ခံရ သည် ဆိုသည်မှာ တရား စကား ကို ကြား ၍ လက်ခံ သဖြင့် အဆ သုံးဆယ် ၊ အဆ ခြောက်ဆယ် ၊ အဆ တစ်ရာ အသီး သီး သော သူ တို့ ကို ဆို လို ၏ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[21] တစ်ဖန် ကိုယ်တော်က“ ဆီမီး ကို တောင်း အောက် ၊ သို့မဟုတ် ခုတင် အောက်၌ ထား ရန် ယူလာ တတ် သလော ။ ဆီမီးခုံ ပေါ်၌ ထား ရန် ယူလာ သည် မ ဟုတ် လော ။
[22] အကြောင်းမူကား ကွယ်ဝှက် ထား သော အရာ များ တွင် မ ထင်ရှား လာ မည့် အရာ ဟူ၍ မ ရှိ ။ ဖုံးကွယ် ထား သော အရာ များ တွင် လည်း မ ထင်ရှား လာ မည့် အရာ ဟူ၍ မ ရှိ ။
[23] ကြား စရာ နား ရှိ သော သူ သည် ကြား ပါစေ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[24] ထို့နောက် ကိုယ်တော်က“ သင် တို့ ကြား ရ သည့် အရာ ကို သတိပြု ကြ လော့ ။ သင် တို့ တိုင်းတာ ခြင်တွယ် သည့် စံနှုန်း အတိုင်း သင် တို့ အတွက် တိုင်းတာ ခြင်တွယ် ပေး ကြ လိမ့်မည် ။ ထို့ပြင် သင် တို့ အတွက် ထပ်၍ ဖြည့် ပေး ကြ လိမ့်မည် ။
[25] အကြောင်းမှာ ရှိ သော သူ အား ထပ်၍ ပေး ဦး မည် ။ မ ရှိ သော သူ ထံမှ မူကား သူ ၌ ရှိ သော အရာ ကို ပင် သိမ်းယူ လိမ့်မည် ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[26] တစ်ဖန် ကိုယ်တော်က“ ဘုရားသခင် ၏ နိုင်ငံ တော် သည် မြေ ပေါ်၌ လူ တစ် ဦး မျိုးစေ့ ကြဲ သည် နှင့်တူ ၏ ။
[27] သူ သည် ည အချိန် နှင့် နေ့ အချိန် ၌ အိပ် လျက် ၊ ထ လျက် နေ စဉ် မျိုးစေ့ သည် အညှောက် ထွက် ၍ ကြီးထွား လာ ၏ ။ ၎င်း သည် မည်ကဲ့သို့ ကြီးထွား လာ သည် ကို ထို သူ မ သိ ။
[28] မြေကြီး သည် အလိုအလျောက် အသီး သီး စေ လျက် ဦးစွာ အပင် ၊ ထို့နောက် အနှံ ၊ ထိုမှတစ်ဆင့် အနှံ ထဲတွင် အောင် သော အဆန် ကို ဖြစ် စေ ၏ ။
[29] အသီး မှည့် သောအခါ ရိတ်သိမ်း ချိန် ရောက်လာ သည် ဖြစ်၍ သူ သည် ချက်ချင်း တံစဉ် ဖြင့် ရိတ် လေ ၏ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[30] တစ်ဖန် ကိုယ်တော်က“ ဘုရားသခင် ၏ နိုင်ငံ တော် ကို မည်သည့် အရာ နှင့် ခိုင်းနှိုင်း ရ မည်နည်း ၊ သို့မဟုတ် မည်သည့် ပုံ ဥပမာ ဖြင့် ဖော်ပြ ရ မည်နည်း ။
[31] ၎င်း သည် မုန်ညင်းနက် စေ့ နှင့် တူ ၏ ။ ထို အစေ့ သည် မြေ ၌ စိုက် သောအခါ မြေကြီး ပေါ် ရှိ အစေ့ တကာ တို့ ထက် သေးငယ် ၏ ။
[32] စိုက် ပြီး ကြီးထွား လာ သောအခါ တွင် မူ ဟင်းသီးဟင်းရွက် ပင် အားလုံး ထက် ကြီး ၍ ၎င်း ၏ အရိပ် အောက် တွင် မိုး ကောင်းကင် ငှက် တို့ သည် အသိုက်ဖွဲ့ နေ နိုင် လောက် သော ကြီးမား သည့် အကိုင်း များ ထွက်လာ ၏ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[33] ကိုယ်တော်သည် ထိုသို့သောပုံဥပမာများစွာတို့ဖြင့် လူတို့ကြားနာနိုင်သည့်အတိုင်း တရားစကားကို သူတို့အား ဟောပြောတော်မူ၏။
[34] ပုံဥပမာမပါဘဲ သူတို့အား ဟောပြောတော်မမူ။ သို့သော် မိမိတပည့်တော်တို့ကိုမူကား အကြောင်းအရာအားလုံးကို သီးသန့်ရှင်းပြတော်မူ၏။
[35] ထိုနေ့ ညနေချမ်းအချိန်ရောက်သောအခါ ကိုယ်တော်က“ တစ်ဖက်ကမ်း သို့ ကူး ကြ စို့ ” ဟု တပည့်တော်တို့အား မိန့်တော်မူ၏။
[36] ထို့ကြောင့် သူတို့သည် လူထုပရိသတ်ကိုချန်ထားခဲ့၍ လှေပေါ်၌ရှိနေသောကိုယ်တော်ကို ခေါ်ဆောင်သွားကြ၏။ အခြားသောလှေများသည်လည်း ကိုယ်တော်နှင့်အတူလိုက်ပါကြ၏။
[37] ထိုအခါ ပြင်းထန်သောလေမုန်တိုင်းကျရောက်လာ၍ လှိုင်းများသည် လှေကိုရိုက်ခတ်သဖြင့် လှေသည် ရေနှင့်ပြည့်လုနီးပါးဖြစ်လေ၏။
[38] သို့သော် ကိုယ်တော်သည် လှေပဲ့ပိုင်းတွင် ခေါင်းအုံးအုံးလျက် အိပ်စက်နေတော်မူ၏။ တပည့်တော်တို့သည် ကိုယ်တော်ကိုနှိုးလျက် “ဆရာ၊ အကျွန်ုပ်တို့သေရတော့မည်ကို ကိုယ်တော်ဂရုမစိုက်ဘဲနေတော်မူသလော”ဟု လျှောက်ကြ၏။
[39] ထိုအခါ ကိုယ်တော်သည်ထ၍ လေကိုဆုံးမကာ ပင်လယ်အား“ တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက် လော့ ” ဟု မိန့်တော်မူရာ လေသည်ငြိမ်သဖြင့် အလွန်ငြိမ်သက်သာယာသွားလေ၏။
[40] ထို့နောက် ကိုယ်တော်က“ အဘယ်ကြောင့် ကြောက် တတ် သနည်း ။ ယခု ထိ ယုံကြည် ခြင်း မ ရှိ ကြ သေး သလော ” ဟု သူတို့အား မိန့်တော်မူ၏။
[41] သူတို့သည် အလွန်ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်လျက် “ဤသူကား မည်သူဖြစ်သနည်း။ လေနှင့်ပင်လယ်တို့ပင်လျှင် သူ့ကိုနာခံကြပါသည်တကား”ဟု အချင်းချင်းပြောဆိုကြ၏။