[1] ပသခါပွဲတော်နှင့် တဆေးမဲ့မုန့်ပွဲတော်များ ကျရောက်ရန် နှစ်ရက်သာလိုတော့၏။ ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးအကဲများနှင့် ကျမ်းပြုဆရာများသည် ယေရှုကို ပရိယာယ်အားဖြင့် မည်ကဲ့သို့ဖမ်းဆီးသတ်ဖြတ်ရမည်ကို ရှာကြံနေကြ၏။
[2] သို့သော် သူတို့က “လူတို့ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်ရသည်ဖြစ်၍ ပွဲတော်အတွင်း မဖမ်းကြနှင့်”ဟု ပြောဆိုကြ၏။
[3] ယေရှုသည် ဗေသနိရွာတွင် အနာကြီးရောဂါသည်ရှိမုန်၏အိမ်ထဲ၌ထိုင် ၍ စားသောက်နေတော်မူစဉ် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် အလွန်တန်ဖိုးကြီးသော နာဒုဆီမွှေးအစစ်ထည့်ထားသည့် ကျောက်ဖြူဘူးကိုယူဆောင်လာ၍ ထိုကျောက်ဖြူဘူးကိုခွဲပြီးလျှင် ကိုယ်တော်၏ခေါင်းပေါ်၌ ဆီမွှေးကို သွန်းလောင်းလေ၏။
[4] ထိုအခါ လူအချို့တို့သည် စိတ်ဆိုးလျက် “အဘယ်ကြောင့် ဤဆီမွှေးကို ဖြုန်းတီးရသနည်း။
[5] ဤဆီမွှေးကို ဒေနာရိ သုံးရာကျော်နှင့်ရောင်း၍ ဆင်းရဲသားတို့ကို ပေးကမ်းနိုင်သည်”ဟု အချင်းချင်းပြောဆိုကာ ထိုအမျိုးသမီးကိုအပြစ်တင်ကြ၏။
[6] သို့သော် ယေရှုက“ သူ ပြု လို ရာ ပြု ပါစေ ။ သူ့ ကို အဘယ်ကြောင့် နှောင့်ယှက် ကြ သနည်း ။ သူ သည် ငါ ၌ ကောင်း သော အမှု ကို ပြု လေ ပြီ ။
[7] အကြောင်းမူကား ဆင်းရဲသား တို့ သည် သင် တို့ ၌ အစဉ် ရှိ ကြ သည် ဖြစ်၍ သင် တို့ အလိုရှိ သည့် အခါ သူ တို့ ကို ကျေးဇူးပြု နိုင် ၏ ။ ငါ မူကား သင် တို့ ၌ အစဉ် ရှိ သည် မ ဟုတ် ။
[8] သူ သည် တတ်နိုင် သမျှ ကို ပြု ခဲ့ ပြီ ။ သင်္ဂြိုဟ် ခြင်း အမှု အတွက် ငါ ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ ကို ကြိုတင် ၍ ဆီမွှေး လိမ်း ပြီ ။
[9] သင် တို့ အား ငါ အမှန် ဆို မည် ။ ကမ္ဘာ တစ်ဝန်းလုံး တွင် ကောင်းမြတ် သော သတင်း ကို ဟောပြော သည့် နေရာ တိုင်း ၌ ဤ အမျိုးသမီး ပြု ခဲ့ သော အမှုအရာ ကို လည်း သူ ၏ အမှတ်တရ အဖြစ် ပြောကြား ကြ လိမ့်မည် ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[10] ထို့နောက် တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးသောတပည့်တော်တို့ထဲမှတစ်ပါးဖြစ်သော ယုဒဣရှကာရုတ်သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးအကဲများလက်သို့ ကိုယ်တော်ကိုအပ်နှံရန် သူတို့ထံသို့သွားလေ၏။
[11] သူတို့သည်ကြားလျှင် ဝမ်းမြောက်၍ သူ့ကိုငွေပေးမည်ဟု ကတိပေးကြ၏။ သူသည်လည်း သင့်လျော်သောအချိန်၌ ကိုယ်တော်ကိုအပ်နှံနိုင်ရန် နည်းလမ်းကိုရှာကြံလျက်နေ၏။
[12] တဆေးမဲ့မုန့်ပွဲတော်၏ပထမနေ့တည်းဟူသော ပသခါပွဲတော်အတွက် သိုးသငယ်ကိုပူဇော်ရသောနေ့တွင် တပည့်တော်တို့က “ပသခါပွဲတော်ညစာကိုသုံးဆောင်ရန် အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သည့်နေရာသို့သွား၍ ပြင်ဆင်စေလိုပါသနည်း”ဟု ကိုယ်တော်အား မေးလျှောက်ကြ၏။
[13] ကိုယ်တော်ကလည်း တပည့်တော်နှစ်ပါးကိုစေလွှတ်၍“ မြို့ ထဲသို့ သွား ကြ လော့ ။ ထိုအခါ ရေ အိုး ထမ်း သော သူ တစ် ဦး ကို သင် တို့ တွေ့ ကြ လိမ့်မည် ။ ထို သူ ၏ နောက် သို့ လိုက် သွား ကြ ပြီး
[14] သူ ဝင် သွား သော အိမ် ၏ အိမ်ရှင် အား ‘ ဆရာ က ငါ ၏ တပည့် များ နှင့်အတူ ပသခါ ပွဲတော် ညစာ ကို စား မည့် ငါ့ အခန်း သည် အဘယ်မှာ ရှိ သနည်း ဟု မေး လိုက် ပါ ၏ ’ ဟူ၍ ပြော ကြ လော့ ။
[15] ထိုအခါ သူ သည် အသင့် ခင်းကျင်း ထား သော အပေါ်ထပ် ခန်းမ ကို သင် တို့ အား ပြ လိမ့်မည် ။ ထို နေရာ ၌ ငါ တို့ အတွက် ပြင်ဆင် ကြ လော့ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[16] တပည့်တော်တို့သည်လည်း ထွက်သွား၍ မြို့ထဲသို့ဝင်ကြရာ သူတို့အား ကိုယ်တော်မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်းတွေ့သဖြင့် ပသခါပွဲတော်ကို ပြင်ဆင်ကြ၏။
[17] ညနေချမ်းအချိန်ရောက်သောအခါ ကိုယ်တော်သည် တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးသောတပည့်တော်တို့နှင့်အတူ ကြွလာတော်မူ၏။
[18] ထို့နောက် သူတို့သည် စားပွဲ၌ထိုင်လျက် စားသောက်နေကြစဉ် ယေရှုက“ သင် တို့ အား ငါ အမှန် ဆို သည် ကား ငါ နှင့်အတူ စား နေ သော သင် တို့ အထဲမှ တစ် ဦး သည် ငါ့ ကို အပ်နှံ လိမ့်မည် ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[19] သူတို့သည် စိတ်မကောင်းဖြစ်လျက် “အကျွန်ုပ်လော” ဟု ကိုယ်တော်အား တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်မေးလျှောက်ကြ၏။
[20] ကိုယ်တော်ကလည်း“ တစ်ဆယ့်နှစ် ပါး သော သူ တို့ ထဲမှ တစ် ဦး ဖြစ် ပြီး ငါ နှင့်အတူ တစ် ပန်းကန် ထဲတွင် လက် နှိုက် သော သူ ဖြစ် ၏ ။
[21] လူ့သား သည် မိမိ နှင့် ပတ်သက်၍ ရေး ထား သည့် အတိုင်း သွား ရ မည် မှန် ၏ ။ သို့သော် လူ့သား ကို အပ်နှံ သော သူ သည် အမင်္ဂလာရှိ ၏ ။ ထို သူ သည် မ မွေးဖွား လာ ခဲ့ လျှင် သူ့ အတွက် သာ၍ ကောင်း ပေ လိမ့်မည် ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[22] ထို့နောက် သူတို့စားလျက်နေကြစဉ် ကိုယ်တော်သည် မုန့်ကိုယူ၍ ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းပြီးလျှင် မုန့်ကိုဖဲ့၍ သူတို့အားပေးလျက်“ ယူ ကြ လော့ ။ ဤ မုန့် ကား ငါ ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ ဖြစ် ၏ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[23] ခွက်ကိုလည်းယူ၍ ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းပြီးလျှင် သူတို့အား ပေးတော်မူရာ သူတို့အားလုံးသည် ထိုခွက်ကိုသောက်ကြ၏။
[24] ကိုယ်တော်ကလည်း“ ဤသည်ကား လူ များစွာ အဖို့ သွန်းလောင်း သည့် ပဋိညာဉ် နှင့်ဆိုင်သော ငါ ၏ သွေး ဖြစ် ၏ ။
[25] သင် တို့ အား ငါ အမှန် ဆို သည် ကား ဘုရားသခင် ၏ နိုင်ငံ တော် ၌ အသစ် ပြန် သောက် မည့် ထို နေ့ရက် တိုင်အောင် စပျစ် သီး မှ ဖြစ် သော အရည် ကို ငါ လုံးဝ သောက် တော့မည် မ ဟုတ် ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[26] ထို့နောက် သူတို့သည် ချီးမွမ်းသီချင်းသီဆိုပြီးမှ သံလွင်တောင်သို့ထွက်သွားကြ၏။
[27] ထိုအခါ ယေရှုက“ ‘ ငါ သည် သိုးထိန်း ကို ခုတ် သတ် သဖြင့် သိုး တို့ သည် ကွဲလွင့် သွား ကြ ရ လိမ့်မည် ’ ဟု ကျမ်းစာ ၌ ရေး ထား သည် ဖြစ်၍ သင် တို့ အားလုံး သည် စိတ်ပျက် ကြ လိမ့်မည် ။
[28] သို့သော် ငါ သည် ထမြောက် ပြီးနောက် ဂါလိလဲ နယ် သို့ သင် တို့ ထက် အလျင် ဦးစွာ သွား နှင့် မည် ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[29] ထိုအခါ ပေတရုက “အားလုံးစိတ်ပျက်ကြလျှင်လည်း အကျွန်ုပ်သည် စိတ်ပျက်မည်မဟုတ်ပါ”ဟု လျှောက်လေ၏။
[30] ယေရှုကလည်း“ သင့် အား ငါ အမှန် ဆို သည် ကား ယနေ့ ၊ ဤ ည တွင် ပင် ကြက် နှစ် ကြိမ် မ တွန် မီ သင် သည် ငါ့ ကို သုံး ကြိမ် တိုင်တိုင် ငြင်းပယ် လိမ့်မည် ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[31] သို့သော် ပေတရုက “အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်အတွက်သေရလျှင်ပင် ကိုယ်တော်ကိုလုံးဝမငြင်းပယ်ပါ”ဟု အခိုင်အမာ လျှောက်လေ၏။ တပည့်တော်အားလုံးတို့သည်လည်း ထိုနည်းတူလျှောက်ကြ၏။
[32] ထို့နောက် သူတို့သည် ဂေသရှေမန်အမည်ရှိသောအရပ်သို့ ရောက်ကြ၏။ ကိုယ်တော်က“ ငါ ဆုတောင်း စဉ် တွင် ဤ နေရာ ၌ ထိုင် နေ ကြ လော့ ” ဟု တပည့်တော်တို့အား မိန့်တော်မူပြီးလျှင်
[33] ပေတရု၊ ယာကုပ်နှင့် ယောဟန်တို့ကို မိမိနှင့်အတူခေါ်သွားတော်မူ၏။ ထိုအခါ ကိုယ်တော်သည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးခြင်းနှင့် စိတ်ပူပန်ခြင်းရှိသဖြင့်
[34] “ ငါ ၏ စိတ် ဝိညာဉ် သည် သေ လုမတတ် အလွန် ဝမ်းနည်း ခြင်း ရှိ ၏ ။ ဤ နေရာ ၌ နေ ၍ သတိ နှင့် စောင့် နေ ကြ လော့ ” ဟု သူတို့အား မိန့်တော်မူ၏။
[35] ထို့နောက် ရှေ့သို့အနည်းငယ်ကြွတော်မူပြီး မြေပေါ်၌ပျပ်ဝပ်လျက် ဖြစ်နိုင်လျှင် ဤအချိန်နာရီကို မိမိထံမှလွန်သွားစေမည့်အကြောင်း ဆုတောင်းကာ
[36] “ အို အဖ ခမည်းတော် ၊ ကိုယ်တော် အတွက် အရာ ခပ်သိမ်း သည် ဖြစ်နိုင် ပါ ၏ ။ ဤ ခွက် ကို အကျွန်ုပ် ထံမှ ဖယ်ရှား ပေး တော်မူ ပါ ။ သို့သော် အကျွန်ုပ် ၏ အလို အတိုင်း မ ဟုတ် ဘဲ ကိုယ်တော် ၏ အလို တော် အတိုင်း ဖြစ် စေ တော်မူ ပါ ” ဟု တောင်းလျှောက်တော်မူ၏။
[37] ထို့နောက် ပြန်လာ၍ သူတို့အိပ်ပျော်နေကြသည်ကိုတွေ့တော်မူလျှင် ပေတရုအား“ ရှိမုန် ၊ သင် သည် အိပ်ပျော် နေ သလော ။ တစ် နာရီ မျှ သတိ နှင့် မ စောင့် နိုင် သလော ။
[38] ဖြားယောင်း သွေးဆောင် ရာ ထဲသို့ မ ကျရောက် စေရန် သတိ နှင့် စောင့် နေ လျက် ဆုတောင်း ကြ လော့ ။ စိတ် ဝိညာဉ် သည် ထက်သန် သော်လည်း ကိုယ်ကာယ မူကား အားနည်း ၏ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[39] တစ်ဖန် ထွက်သွား၍ အထက်ကတောင်းလျှောက်ခဲ့သည့်အတိုင်း ဆုတောင်းပြီးမှ
[40] နောက်တစ်ဖန် ပြန်လာ၍ တပည့်တော်တို့သည် မျက်စိလေးလံသဖြင့် အိပ်ပျော်နေကြသည်ကိုတွေ့တော်မူ၏။ သူတို့သည်လည်း ကိုယ်တော်အား မည်သို့လျှောက်ရမည်ကိုမသိကြ။
[41] ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် တတိယအကြိမ်ပြန်လာ၍“ ယခု တိုင်အောင် အိပ်ပျော် လျက် အနားယူ နေ ကြ သလော ။ တော်လောက် ပေ ၏ ။ အချိန် ရောက်လာ ပြီ ။ ကြည့်ရှု လော့ ။ လူ့သား သည် အပြစ်သား တို့ ၏ လက် သို့ အပ်နှံ ခြင်း ခံရ တော့မည် ။
[42] ထ ကြ ။ သွား ကြ စို့ ။ ငါ့ ကို အပ်နှံ မည့် သူ ရောက်လာ ပြီ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[43] ထိုသို့ ကိုယ်တော်မိန့်တော်မူစဉ်၌ပင် တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးသောတပည့်တော်တို့ထဲမှ တစ်ပါးဖြစ်သောယုဒသည် ရောက်လာ၏။ ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးအကဲများ၊ ကျမ်းပြုဆရာများနှင့် သက်ကြီးဝါကြီးများကစေလွှတ်လိုက်သော လူအစုအဝေးတို့သည်လည်း တုတ်၊ ဓားများကိုင်ဆောင်လျက် သူနှင့်အတူပါလာ၏။
[44] ကိုယ်တော်ကိုအပ်နှံသောသူက “ငါနမ်းသောသူသည် ယေရှုဖြစ်၏။ သူ့ကိုဖမ်းဆီး၍ လုံခြုံစွာခေါ်ဆောင်သွားကြလော့”ဟု ဆိုလျက် အချက်ပြအမှတ်အသားကို သူတို့အားပေးထား၏။
[45] ထို့ကြောင့် သူသည် ရောက်လာသည်နှင့် ကိုယ်တော်ထံသို့ ချက်ချင်းချဉ်းကပ်၍ “ရဗ္ဗိ ”ဟု ဆိုလျက် ကိုယ်တော်ကိုနမ်းလေ၏။
[46] ထိုအခါ လူတို့သည် ကိုယ်တော်ကိုဖမ်းဆီးချုပ်ကိုင်ထားကြ၏။
[47] ထိုစဉ် အနီး၌ရပ်နေသောသူတို့ထဲမှ တစ်ဦးသည် ဓားကိုဆွဲထုတ်လျက် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏အစေအပါးတစ်ဦးကိုခုတ်သဖြင့် ထိုသူ၏နားရွက်ပြတ်သွားလေ၏။
[48] ယေရှုက ထိုသူတို့အား“ သင် တို့ သည် ဓားပြ ကို ဖမ်း သကဲ့သို့ တုတ် ၊ ဓား များ ကိုင်ဆောင် လျက် ငါ့ ကို ဖမ်းဆီး ရန် လာ ကြ သလော ။
[49] ငါ သည် နေ့တိုင်း သင် တို့ နှင့်အတူ ရှိ လျက် ဗိမာန် တော် ၌ သွန်သင် နေ ခဲ့ သော်လည်း သင် တို့ သည် ငါ့ ကို မ ဖမ်းဆီး ကြ ။ သို့သော် ဤသို့ဖြစ်ခြင်းမှာ ကျမ်းစာ ပြည့်စုံ ခြင်း သို့ ရောက် မည့် အကြောင်း တည်း ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[50] ထိုအခါ တပည့်တော်အားလုံးသည် ကိုယ်တော်ကိုထားခဲ့၍ ထွက်ပြေးကြ၏။
[51] လူငယ်တစ်ဦးသည် မိမိကိုယ်ပေါ်တွင် ပိတ်ချောထည်ကိုသာခြုံလျက် ကိုယ်တော်၏နောက်သို့လိုက်သွားရာ လူတို့သည် သူ့ကို ဖမ်းဆီးကြ၏။
[52] သို့သော် သူသည် ပိတ်ချောထည်ကိုထားခဲ့၍ အဝတ်မပါဘဲထွက်ပြေးသွားလေ၏။
[53] ထို့နောက် သူတို့သည် ယေရှုကို ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းထံသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြရာ ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးအကဲများ၊ သက်ကြီးဝါကြီးများနှင့်ကျမ်းပြုဆရာများအားလုံးသည် စုဝေးလာကြ၏။
[54] ပေတရုသည်လည်း ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏ခြံဝင်းအတွင်းထဲအထိ ကိုယ်တော့်နောက်သို့ မလှမ်းမကမ်းမှလိုက်သွားကာ အစောင့်တပ်သားများနှင့်အတူထိုင်လျက် မီးလှုံနေ၏။
[55] ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးအကဲများနှင့် တရားလွှတ်တော်အဖွဲ့ဝင်အားလုံးသည် ယေရှုကိုသေဒဏ်ချမှတ်နိုင်ရန် ကိုယ်တော်ကိုဆန့်ကျင်ထွက်ဆိုမည့်သက်သေကို ရှာကြသော်လည်း မတွေ့ကြ။
[56] အကြောင်းမူကား လူများစွာတို့သည် ကိုယ်တော်၏တစ်ဖက်၌ မမှန်သောသက်သေထွက်ဆိုကြသော်လည်း သူတို့၏သက်သေခံချက်များသည် ကိုက်ညီမှုမရှိကြပေ။
[57] ထိုအခါ လူအချို့တို့သည်ထ၍ ကိုယ်တော်၏တစ်ဖက်၌ မမှန်သောသက်သေထွက်ဆိုလျက်
[58] “ဤသူက ‘ငါသည် လူ့လက်ဖြင့်တည်ဆောက်သော ဤဗိမာန်တော်ကိုဖြိုဖျက်၍ လူ့လက်ဖြင့်မတည်ဆောက်သော အခြားဗိမာန်တော်ကို သုံးရက်အတွင်းတည်ဆောက်မည်’ဟု ပြောဆိုသည်ကို အကျွန်ုပ်တို့ကြားရပါသည်”ဟု ဆိုကြ၏။
[59] သို့သော် သူတို့၏သက်သေခံချက်သည်လည်း အလားတူပင်ကိုက်ညီမှုမရှိပေ။
[60] ထိုအခါ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသည် သူတို့ရှေ့၌ထ၍ “သင်သည် တစ်ခွန်းမျှမဖြေဘဲနေသလော။ ဤသူတို့သည် သင့်တစ်ဖက်၌ သက်သေခံကြသည်မှာ မည်သို့နည်း”ဟု ယေရှုအားမေးလေ၏။
[61] သို့သော် ကိုယ်တော်သည် တစ်ခွန်းမျှမဖြေကြားဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာနေတော်မူ၏။ တစ်ဖန် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းက “သင်သည် မင်္ဂလာရှိသောအရှင်၏သားတော်တည်းဟူသော ခရစ်တော်ဖြစ်သလော”ဟု မေးလေ၏။
[62] ယေရှုကလည်း“ ငါ ဖြစ် ၏ ။ လူ့သား သည် တန်ခိုး တော် ၏ လက်ယာ ဘက် ၌ ထိုင် လျက် ကောင်းကင် မိုးတိမ် များ ဖြင့် ကြွလာ သည် ကို သင် တို့ မြင် ရ ကြ လိမ့်မည် ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[63] ထိုအခါ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသည် မိမိ၏အဝတ်ကိုဆုတ်ဖြဲလျက် “နောက်ထပ် မည်သည့်သက်သေများလိုသေးသနည်း။
[64] ဘုရားသခင်အားစော်ကားပြောဆိုသောစကားကို သင်တို့ကြားရကြပြီ။ သင်တို့မည်သို့ထင်မြင်ကြသနည်း”ဟု ဆိုသော် သူတို့အားလုံးသည် ကိုယ်တော်ကို သေဒဏ်ခံထိုက်သည်ဟု စီရင်ကြ၏။
[65] ထို့နောက် အချို့တို့သည် ကိုယ်တော်ကိုတံတွေးနှင့်ထွေးလျက် မျက်နှာတော်ကိုဖုံးအုပ်ပြီးလျှင် ကိုယ်တော်ကိုထိုးနှက်ကာ “ဟောကြည့်ပါ”ဟု ဆိုကြ၏။ အစောင့်တပ်သားများသည်လည်း ကိုယ်တော်ကိုခေါ်သွား၍ ရိုက်ပုတ်ကြ၏။
[66] ပေတရုသည် ခြံဝင်းအောက်ဘက်၌ရှိစဉ် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏အစေခံမိန်းမတစ်ဦးသည်လာ၍
[67] မီးလှုံနေသောပေတရုကိုတွေ့လျှင် သူ့ကိုစူးစိုက်ကြည့်လျက် “သင်သည်လည်း နာဇရက်မြို့သားယေရှုနှင့်အတူရှိခဲ့သည်”ဟု ဆို၏။
[68] သို့သော် ပေတရုသည် “သင်ပြောနေသည့်အရာကို ငါမသိ၊ နားလည်းမလည်”ဟု ငြင်းဆိုလျက် ခြံအဝင်ဝဘက်သို့ထွက်သွားရာ ကြက်တွန်လေ၏။
[69] ထို့နောက် ထိုအစေခံမိန်းမသည် ပေတရုကို နောက်တစ်ဖန်တွေ့သဖြင့် အနီး၌ရပ်နေသောသူတို့အား “ဤသူသည် သူတို့ထဲကတစ်ဦးဖြစ်သည်”ဟု ဆို၏။
[70] သို့သော် ပေတရုသည် တစ်ဖန်ငြင်းဆိုလေ၏။ ထို့နောက် ခဏကြာလျှင် အနီး၌ရပ်နေသောသူတို့က “သင်သည် အမှန်ပင် သူတို့အထဲမှတစ်ဦးဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား သင်သည်လည်း ဂါလိလဲနယ်သားဖြစ်၏ ”ဟု ထပ်၍ ပေတရုအားဆိုကြ၏။
[71] ပေတရုကလည်း “သင်တို့ပြောနေသည့်လူကို ငါမသိ”ဟု တိုင်တည်၍ကျိန်ဆိုလေ၏။
[72] ထိုခဏချင်းတွင် ဒုတိယအကြိမ် ကြက်တွန်လေ၏။ ထိုအခါ ပေတရုသည်“ ကြက် နှစ် ကြိမ် မ တွန် မီ သင် သည် ငါ့ ကို သုံး ကြိမ် တိုင်တိုင် ငြင်းပယ် လိမ့်မည် ” ဟု ယေရှုမိန့်တော်မူခဲ့သောစကားကို သတိရသဖြင့် ချုံးပွဲချငိုကြွေးလေ၏။