[1] Sectamini caritatem, aemu lamini spiritalia, magis au tem, ut prophetetis.
[2] Qui enim loquitur lingua, non hominibus loquitur sed Deo; nemo enim audit, spiritu autem loquitur mysteria.
[3] Qui autem prophetat, hominibus loquitur aedificationem et exhortationem et consolationes.
[4] Qui loquitur lingua, semetipsum aedificat; qui autem prophetat, ecclesiam aedificat.
[5] Volo autem omnes vos loqui linguis, magis autem prophetare; maior autem est qui prophetat, quam qui loquitur linguis, nisi forte interpretetur, ut ecclesia aedificationem accipiat.
[6] Nunc autem, fratres, si venero ad vos linguis loquens, quid vobis prodero, nisi vobis loquar aut in revelatione aut in scientia aut in prophetia aut in doctrina?
[7] Tamen, quae sine anima sunt vocem dantia, sive tibia sive cithara, nisi distinctionem sonituum dederint, quomodo scietur quod tibia canitur, aut quod citharizatur?
[8] Etenim si incertam vocem det tuba, quis parabit se ad bellum?
[9] Ita et vos per linguam nisi manifestum sermonem dederitis, quomodo scietur id, quod dicitur? Eritis enim in aera loquentes.
[10] Tam multa, ut puta, genera linguarum sunt in mundo, et nihil sine voce est.
[11] Si ergo nesciero virtutem vocis, ero ei, qui loquitur, barbarus; et, qui loquitur, mihi barbarus.
[12] Sic et vos, quoniam aemulatores estis spirituum, ad aedificationem ecclesiae quaerite, ut abundetis.
[13] Et ideo, qui loquitur lingua, oret, ut interpretetur.
[14] Nam si orem lingua, spiritus meus orat, mens autem mea sine fructu est.
[15] Quid ergo est? Orabo spiritu, orabo et mente; psallam spiritu, psallam et mente.
[16] Ceterum si benedixeris in spiritu, qui supplet locum idiotae, quomodo dicet “ Amen! ” super tuam benedictionem, quoniam quid dicas nescit?
[17] Nam tu quidem bene gratias agis, sed alter non aedificatur.
[18] Gratias ago Deo, quod omnium vestrum magis linguis loquor;
[19] sed in ecclesia volo quinque verba sensu meo loqui, ut et alios instruam, quam decem milia verborum in lingua.
[20] Fratres, nolite pueri effici sensibus, sed malitia parvuli estote; sensibus autem perfecti estote.
[21] In lege scriptum est: “ In aliis linguis et in labiis aliorum loquar populo huic, et nec sic exaudient me ”, dicit Dominus.
[22] Itaque linguae in signum sunt non fidelibus sed infidelibus, prophetia autem non infidelibus sed fidelibus.
[23] Si ergo conveniat universa ecclesia in unum, et omnes linguis loquantur, intrent autem idiotae aut infideles, nonne dicent quod insanitis?
[24] Si autem omnes prophetent, intret autem quis infidelis vel idiota, convincitur ab omnibus, diiudicatur ab omnibus,
[25] occulta cordis eius manifesta fiunt; et ita cadens in faciem adorabit Deum pronuntians: “ Vere Deus in vobis est! ”.
[26] Quid ergo est, fratres? Cum convenitis, unusquisque psalmum habet, doctrinam habet, apocalypsim habet, linguam habet, interpretationem habet: omnia ad aedificationem fiant.
[27] Sive lingua quis loquitur, secundum duos aut ut multum tres, et per partes, et unus interpretetur;
[28] si autem non fuerit interpres, taceat in ecclesia, sibi autem loquatur et Deo.
[29] Prophetae duo aut tres dicant, et ceteri diiudicent;
[30] quod si alii revelatum fuerit sedenti, prior taceat.
[31] Potestis enim omnes per singulos prophetare, ut omnes discant, et omnes exhortentur;
[32] et spiritus prophetarum prophetis subiecti sunt;
[33] non enim est dissensionis Deus sed pacis. Sicut in omnibus ecclesiis sanctorum,
[34] mulieres in ecclesiis taceant, non enim permittitur eis loqui; sed subditae sint, sicut et Lex dicit.
[35] Si quid autem volunt discere, domi viros suos interrogent; turpe est enim mulieri loqui in ecclesia.
[36] An a vobis verbum Dei processit aut in vos solos pervenit?
[37] Si quis videtur propheta esse aut spiritalis, cognoscat, quae scribo vobis, quia Domini est mandatum.
[38] Si quis autem ignorat, ignorabitur.
[39] Itaque, fratres mei, aemulamini prophetare et loqui linguis nolite prohibere;
[40] omnia autem honeste et secundum ordinem fiant.