Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 4:35

[1] De spiritalibus autem, fra tres, nolo vos ignorare.

[2] Scitis quoniam, cum gentes essetis, ad simulacra muta, prout ducebamini, euntes.

[3] Ideo notum vobis facio quod nemo in Spiritu Dei loquens dicit: “ Anathema Iesus! ”; et nemo potest dicere: “ Dominus Iesus ”, nisi in Spiritu Sancto.

[4] Divisiones vero gratiarum sunt, idem autem Spiritus;

[5] et divisiones ministrationum sunt, idem autem Dominus;

[6] et divisiones operationum sunt, idem vero Deus, qui operatur omnia in omnibus.

[7] Unicuique autem datur manifestatio Spiritus ad utilitatem.

[8] Alii quidem per Spiritum datur sermo sapientiae, alii autem sermo scientiae secundum eundem Spiritum,

[9] alteri fides in eodem Spiritu, alii donationes sanitatum in uno Spiritu,

[10] alii operationes virtutum, alii prophetatio, alii discretio spirituum, alii genera linguarum, alii interpretatio linguarum;

[11] haec autem omnia operatur unus et idem Spiritus, dividens singulis prout vult.

[12] Sicut enim corpus unum est et membra habet multa, omnia autem membra corporis, cum sint multa, unum corpus sunt, ita et Christus;

[13] etenim in uno Spiritu omnes nos in unum corpus baptizati sumus, sive Iudaei sive Graeci sive servi sive liberi, et omnes unum Spiritum potati sumus.

[14] Nam et corpus non est unum membrum sed multa.

[15] Si dixerit pes: “Non sum manus, non sum de corpore ”, non ideo non est de corpore;

[16] et si dixerit auris: “ Non sum oculus, non sum de corpore ”, non ideo non est de corpore.

[17] Si totum corpus oculus est, ubi auditus? Si totum auditus, ubi odoratus?

[18] Nunc autem posuit Deus membra, unumquodque eorum in corpore, sicut voluit.

[19] Quod si essent omnia unum membrum, ubi corpus?

[20] Nunc autem multa quidem membra, unum autem corpus.

[21] Non potest dicere oculus manui: “ Non es mihi necessaria! ”; aut iterum caput pedibus: “ Non estis mihi necessarii! ”.

[22] Sed multo magis, quae videntur membra corporis infirmiora esse, necessaria sunt;

[23] et, quae putamus ignobiliora membra esse corporis, his honorem abundantiorem circumdamus; et, quae inhonesta sunt nostra, abundantiorem honestatem habent,

[24] honesta autem nostra nullius egent. Sed Deus temperavit corpus, ei, cui deerat, abundantiorem tribuendo honorem,

[25] ut non sit schisma in corpore, sed idipsum pro invicem sollicita sint membra.

[26] Et sive patitur unum membrum, compatiuntur omnia membra; sive glorificatur unum membrum, congaudent omnia membra.

[27] Vos autem estis corpus Christi et membra ex parte.

[28] Et quosdam quidem posuit Deus in ecclesia primum apostolos, secundo prophetas, tertio doctores, deinde virtutes, exinde donationes curationum, opitulationes, gubernationes, genera linguarum.

[29] Numquid omnes apostoli? Numquid omnes prophetae? Numquid omnes doctores? Numquid omnes virtutes?

[30] Numquid omnes donationes habent curationum? Numquid omnes linguis loquuntur? Numquid omnes interpretantur?

[31] Aemulamini autem charismata maiora. Et adhuc excellentiorem viam vobis demonstro.

I Corinthios — Chapters