[1] ເຫດສະນັ້ນ ມະນຸດ^ເອີຍ ບໍ່ວ່າເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ໃດກໍຕາມ ເມື່ອເຈົ້າກ່າວໂທດໃສ່ຜູ້ອື່ນ, ເຈົ້າບໍ່ມີຂໍ້ທີ່ຈະແກ້ຕົວໄດ້. ດ້ວຍວ່າ, ເມື່ອເຈົ້າກ່າວໂທດໃສ່ຜູ້ອື່ນ ແລະຍັງເຮັດຢ່າງດຽວກັບພວກເຂົາ ເຈົ້າກໍກ່າວໂທດໃສ່ຕົນເອງ.
[2] ພວກເຮົາຮູ້ຢູ່ວ່າ ການທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງພິພາກສາລົງໂທດຄົນທັງຫລາຍທີ່ກະທຳຢ່າງນັ້ນ ກໍຖືກຕ້ອງຢູ່ແລ້ວ.
[3] ແຕ່ມະນຸດ^ເອີຍ ໃນເມື່ອເຈົ້າຍັງເຮັດສິ່ງນັ້ນຢູ່ ແລະກ່າວໂທດໃສ່ຜູ້ອື່ນ ເຈົ້າຄິດວ່າເຈົ້າຈະໜີພົ້ນຈາກການ^ພິພາກສາຂອງ^ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊັ້ນບໍ?
[4] ຫລືວ່າ ເຈົ້າໝິ່ນປະໝາດພຣະກະລຸນາຄຸນອັນບໍຣິບູນ ແລະຄວາມ^ອົດກັ້ນພຣະໄທກັບຄວາມ^ອົດທົນຂອງ^ພຣະອົງ, ເຈົ້າບໍ່ຮູ້ຫລືວ່າ ພຣະກະລຸນາຄຸນຂອງ^ພຣະເຈົ້ານັ້ນ ກໍເພື່ອນຳເຈົ້າໃຫ້ກັບໃຈເສຍໃໝ່.
[5] ແຕ່ດ້ວຍໃຈຂອງ^ເຈົ້າແຂງ^ກະດ້າງ ແລະບໍ່ຍອມທີ່ຈະກັບຕົວ ເຈົ້າຈຶ່ງກຳລັງສະສົມຄວາມ^ໂກດຮ້າຍໄວ້ໃຫ້ຕົນເອງ ໃນວັນຂອງ^ຄວາມ^ຮ້າຍກາດນັ້ນ, ຄືວັນທີ່ພຣະເຈົ້າຈະຊົງພິພາກສາລົງໂທດ ຢ່າງຍຸດຕິທຳໃຫ້ປາກົດແຈ້ງນັ້ນ.
[6] ເພາະພຣະອົງຈະຊົງໂຜດຕອບແທນຕາມການກະທຳຂອງ^ພວກເຂົາທຸກຄົນ.
[7] ສຳລັບຄົນທີ່ມີຄວາມ^ພຽນພະຍາຍາມກະທຳດີ, ສະແຫວງຫາສະຫງ່າຣາສີ ກຽດຕິຍົດ ແລະຊີວິດທີ່ຕາຍບໍ່ເປັນນັ້ນ ພຣະອົງຈະຊົງປະທານຊີວິດນິຣັນດອນໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ.
[8] ແຕ່ພຣະອົງຈະຊົງສຳແດງຄວາມ^ໂກດຮ້າຍອັນເຜັດຮ້ອນແກ່ຄົນທັງຫລາຍທີ່ຄິດ^ໃຫຍ່ໃຝ່ສູງ ແລະແກ່ຜູ້ທີ່ບໍ່ເຊື່ອວາງໃຈໃນຄວາມຈິງ ແຕ່ຍອມເຮັດຕາມຄວາມຊົ່ວ.
[9] ຄວາມ^ທຸກເວດທະນາ ແລະຄວາມ^ເຈັບປວດຈະເກີດມີແກ່ມະນຸດທຸກຄົນທີ່ເຮັດການຊົ່ວ ຄືແກ່ຄົນຢິວກ່ອນ ແລະແກ່ຄົນຕ່າງຊາດດ້ວຍ.
[10] ແຕ່ສະຫງ່າຣາສີ ແລະກຽດຕິຍົດກັບສັນຕິສຸກຈະເກີດມີແກ່ທຸກຄົນທີ່ເຮັດຄວາມດີ ຄືແກ່ຄົນຢິວກ່ອນ ແລະແກ່ຄົນຕ່າງຊາດດ້ວຍ.
[11] ເພາະວ່າພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເຫັນແກ່ໜ້າຜູ້ໃດເລີຍ.
[12] ຄົນບາບທັງຫລາຍທີ່ບໍ່ມີກົດບັນຍັດ ແລະເຮັດຜິດບາບ ຈະຕ້ອງຈິບຫາຍໄປໂດຍບໍ່ອ້າງກົດບັນຍັດ, ແຕ່ຄົນບາບທັງຫລາຍທີ່ມີກົດບັນຍັດ ແລະເຮັດຜິດບາບ ກໍຈະຖືກໂທດຕາມກົດບັນຍັດນັ້ນ.
[13] ດ້ວຍວ່າ, ບໍ່ແມ່ນພວກຄົນທີ່ຟັງກົດບັນຍັດຈະເປັນຜູ້ຊອບທຳຕໍ່ພຣະພັກພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ແມ່ນຜູ້ທີ່ໄດ້ເຮັດຕາມກົດບັນຍັດເທົ່ານັ້ນ ທີ່ຈະໄດ້ຊົງຖືວ່າເປັນຄົນຊອບທຳ.
[14] ຄົນຕ່າງຊາດທີ່ບໍ່ມີກົດບັນຍັດ, ແຕ່ເມື່ອພວກເຂົາປະຕິບັດຕາມກົດບັນຍັດ ໂດຍນິໄສປົກກະຕິແລ້ວ ເຖິງແມ່ນພວກເຂົາບໍ່ມີກົດບັນຍັດນັ້ນກໍຕາມ, ແຕ່ກໍຍັງເປັນກົດບັນຍັດໃນຕົວພວກເຂົາເອງ.
[15] ການປະພຶດຂອງ^ພວກເຂົາ ໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ສິ່ງທີ່ກົດບັນຍັດສັ່ງນັ້ນ ກໍຈາລຶກໄວ້ໃນຫົວໃຈຂອງ^ພວກເຂົາແລ້ວ, ຈິດສຳນຶກຜິດແລະຊອບຂອງ^ພວກເຂົາ ກໍເປັນພະຍານເໝືອນກັນ ແມ່ນຄວາມ^ຄິດຂອງ^ພວກເຂົານັ້ນແຫລະ ທີ່ກ່າວໂທດພວກເຂົາເອງ ຫລືອາດຈະແກ້ຕົວໃຫ້ພວກເຂົາ.
[16] ໃນວັນທີ່ພຣະເຈົ້າຈະຊົງໃຫ້ພຣະເຢຊູ^ຄຣິດເຈົ້າ ພິພາກສາຄວາມ^ເລິກລັບໃນໃຈຂອງ^ມະນຸດທັງຫລາຍ ຕາມຂ່າວປະເສີດທີ່ເຮົາໄດ້ປະກາດແລ້ວນັ້ນ.
[17] ແຕ່ຖ້າເຈົ້າໄດ້ຊື່ວ່າເປັນຢິວ ເຈົ້າເພິ່ງອາໄສກົດບັນຍັດ ແລະອວດວ່າມີພຣະເຈົ້າ,
[18] ແລະເຈົ້າຮູ້ຈັກນໍ້າພຣະໄທຂອງ^ພຣະອົງ, ທັງເຫັນຊອບໃນສິ່ງປະເສີດ ເພາະເຈົ້າໄດ້ຮຽນຮູ້ໃນກົດບັນຍັດ,
[19] ແລະຖ້າເຈົ້າໝັ້ນໃຈວ່າ ເຈົ້າເປັນຜູ້ນຳທາງຄົນຕາບອດ, ເປັນຄວາມ^ສະຫວ່າງໃຫ້ແກ່ຄົນເຫລົ່ານັ້ນ ທີ່ຢູ່ໃນຄວາມມືດ,
[20] ເປັນຜູ້ສຶກສາອົບຮົມແກ່ຄົນໂງ່ຈ້າ ແລະເປັນຄູສອນເດັກນ້ອຍ ເປັນຜູ້ມີແບບແຜນອັນສົມບູນຂອງ^ຄວາມຮູ້ ແລະຄວາມຈິງໃນກົດບັນຍັດ.
[21] ເມື່ອເຈົ້າສອນຄົນອື່ນ ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ສອນຕົນເອງກ່ອນ? ເຈົ້າເທດສະໜາວ່າ, “ຢ່າລັກ” ແຕ່ເຈົ້າຍັງລັກຢູ່ຊັ້ນບໍ?
[22] ເຈົ້າບອກວ່າ, “ຢ່າຫລິ້ນຊູ້” ແຕ່ເຈົ້າຍັງຫລິ້ນຊູ້ຢູ່ຫລືບໍ່? ເຈົ້າກຽດຊັງຮູບເຄົາຣົບ ແຕ່ເຈົ້າຍັງປຸ້ນວິຫານຢູ່ຫລືບໍ່?
[23] ເຈົ້າກ່າວອ້າງເຖິງກົດບັນຍັດຂອງ^ພຣະເຈົ້າ ແຕ່ເຈົ້າເຮັດໃຫ້ພຣະເຈົ້າເສຍກຽດ ໂດຍຝ່າຝືນກົດບັນຍັດຂອງ^ພຣະອົງຢູ່ຊັ້ນບໍ?
[24] ເພາະມີຄຳຂຽນໄວ້ໃນພຣະຄຳພີວ່າ, “ພຣະນາມຂອງ^ພຣະເຈົ້າຖືກໝິ່ນປະໝາດໃນທ່າມກາງຄົນຕ່າງຊາດ ກໍເພາະເຈົ້າ^ທັງຫລາຍ.”
[25] ຖ້າເຈົ້າເຮັດຕາມກົດບັນຍັດ ພິທີຕັດນັ້ນກໍເປັນປະໂຫຍດແທ້, ແຕ່ຖ້າເຈົ້າລ່ວງລະເມີດກົດບັນຍັດ ການທີ່ເຈົ້າຮັບພິທີຕັດນັ້ນກໍບໍ່ມີປະໂຫຍດຫຍັງເລີຍ.
[26] ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບພິທີຕັດ ແຕ່ໄດ້ປະຕິບັດຕາມກົດບັນຍັດ ແລະການທີ່ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບພິທີຕັດນັ້ນ ຈະຖືເໝືອນວ່າຜູ້ນັ້ນໄດ້ຮັບພິທີຕັດແລ້ວບໍ່ແມ່ນບໍ?
[27] ເຖິງແມ່ນວ່າ ເຈົ້າ^ທັງຫລາຍມີກົດບັນຍັດທີ່ຈາລຶກໄວ້ ແລະໄດ້ຮັບພິທີຕັດແລ້ວ ກໍຍັງລ່ວງລະເມີດຕໍ່ກົດບັນຍັດນັ້ນ ຝ່າຍຄົນທຳມະດາສາມັນທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບພິທີຕັດ, ພວກເຂົາກໍຍັງຖືຮັກສາກົດບັນຍັດຢູ່ ພວກເຂົານັ້ນແຫລະ ຈະກ່າວໂທດໃສ່ເຈົ້າ.
[28] ເພາະວ່າຄົນຢິວແທ້ ບໍ່ແມ່ນເປັນຢິວແຕ່ພາຍນອກ ບໍ່ແມ່ນຮັບພິທີຕັດພຽງພາຍນອກ ແລະຝ່າຍເນື້ອກາຍເທົ່ານັ້ນ.
[29] ຄົນຢິວແທ້ຄືເປັນຢິວພາຍໃນ ແລະການຮັບພິທີຕັດແທ້ນັ້ນ ຄືການຮັບທາງຈິດໃຈ ຊຶ່ງເປັນຜົນແຫ່ງພຣະວິນຍານຂອງ^ພຣະເຈົ້າ ບໍ່ແມ່ນເປັນໄປຕາມຕົວອັກສອນໃນກົດບັນຍັດ, ຄົນຢ່າງນັ້ນ ໄດ້ຮັບຄຳສັນລະເສີນຈາກພຣະເຈົ້າ ບໍ່ແມ່ນຈາກມະນຸດ.