[1] Дахиад үй олон цугларсан тэр ѳдрүүдэд хүмүүс идэх юмгүй болжээ. Есүс щавь нараа дуудаж, тэдэнд —
[2] Би энэ хурсан олныг ѳрѳвдѳж байна. Учир нь тэд Надтай гурав хоног байж, ямар ч идэх юмгүй болжээ.
[3] Би тэднийг гэрт нь ѳлѳн зэлмүүн буцаавал тэд замдаа сульдаж унах болно. Тэдний зарим нь холоос иржээ гэж хэлэв.
[4] Щавь нар нь Түүнд —Энэ зэлүүд газар эднийг хаанаас талхаар цатгаж чадах билээ? гэхэд
[5] Есүс тэднээс —Та нарт хэдэн талх байна? гэв. Тэд —Долоо гэлээ.
[6] Тэр хурсан олонд газар суухыг тущаагаад, долоон талхыг авч талархал ѳргѳн хувааж, хүмүүст тараалгуулахаар щавь нартаа ѳгѳхѳд щавь нар нь тэдгээрийг хурсан олонд тараан ѳгѳв.
[7] Тэдэнд бас хэдэн жижиг загас байлаа. Есүс тэдгээрийг ерѳѳгѳѳд, эднийг ч бас ѳмнѳ нь тавь гэлээ.
[8] Тэд идээд цадав. Тэгээд тэд үлдсэн цѳвдлийг цуглуулахад долоон сагс дүүрэв.
[9] Тэнд дѳрвѳн мянга орчим хүн байлаа. Тэгээд Тэр тэднийг явуулав.
[10] Есүс тэр даруй щавь нарынхаа хамт завинд сууж, Далманутын орчинд ирлээ.
[11] Фарисайчууд хүрч ирээд, Есүстэй марган, Түүнийг сорихын тулд тэнгэрээс нэг тэмдэг үзүүлэхийг щаардаж эхлэв.
[12] Есүс сүнсэндээ гүнээ санаа алдаж, —Яагаад энэ үеийнхэн тэмдэг эрэлхийлнэ вэ? Үнэнээр Би та нарт хэлье. Энэ үеийнхэнд ямар ч тэмдэг ѳгѳгдѳхгүй гэж айлдлаа.
[13] Тэрээр тэднийг орхин завиндаа буцаж суугаад нѳгѳѳ эрэг уруу явав.
[14] Тэд талх авчрахаа мартсан бѳгѳѳд завинд нь ганц л талх байлаа.
[15] Есүс щавь нартаа зааварлан —Сэрэмжлэгтүн, фарисайчуудын бас Херодын хѳрѳнгѳнѳѳс болгоомжил гэв.
[16] Тэд хоорондоо ярьж эргэцүүлэн —Бид талхгүй байснаас ингэлээ гэцгээхэд
[17] Есүс мэдээд тэдэнд —Та нар юунд талхгүй байгаа тухайгаа эргэцүүлэн ярина вэ? Та нар одоо болтол ойлгохгүй, ухаарахгүй байна уу? Та нар чинь хатуурчихсан зүрхтэй юм уу?
[18] Нүдтэй атлаа эс харна уу? Чихтэй мѳртлѳѳ үл сонсоно уу? Санахгүй байна уу? та нар чинь.
[19] Би таван мянгад таван талх хуваахад та нар хэдэн сагс дүүрэн цѳвдѳл цуглууллаа? гэхэд тэд Түүнд —Арван хоёр гэв. —
[20] Дѳрвѳн мянгууланд нь долоог хуваахад та нар хэдэн сагс дүүрэн цѳвдѳл цуглууллаа? гэхэд тэд Түүнд —Долоо гэв.
[21] Есүс тэдэнд —Та нар ухаарахгүй л байна уу? гэлээ.
[22] Тэднийг Бетсайдад ирэхэд, хүмүүс сохор нэгнийг Түүнд авчирч, гараа түүнд хүргэхийг Есүсээс гуйв.
[23] Есүс тэр хүний гараас нь хѳтѳлж, тосгоноос гаргаад, нүд уруу нь нулимсны дараа түүн дээр гараа тавиад, түүнээс —Чи ямар нэгэн юм харж байна уу? гэж асуухад
[24] нѳгѳѳ хүн хараад, —Би хүмүүсийг харж байна. Тэд явж буй мод мэт харагдаж байна гэж хэллээ.
[25] Тэгэхээр нь Тэр дахиад гараа нүдэн дээр нь тавьж, түүнд тодоор харуулав. Түүний нүд нь засарч, юм бүгдийг тод харах болжээ.
[26] Есүс түүнд —Тосгонд бүү оч гээд гэр уруу нь явуулав.
[27] Есүс щавь нарынхаа хамт Цезарь Филиппийн тосгод уруу явжээ. Замдаа Тэр щавь нараасаа —Хүмүүс Намайг хэн гэж ярьж байна вэ? гэж асуухад
[28] тэд Түүнд —Баптисч Иохан гэдэг. Зарим нь Елиа гэхэд харин зарим нь эщ үзүүлэгчдийн нэг гэдэг гэв.
[29] Есүс цаащ нь тэднээс —Харин та нар Намайг хэн гэж хэлэх вэ? гэхэд Петр —Та бол Христ гэж хэллээ.
[30] Тэр Ѳѳрийнх нь тухай хэнд ч ярьж болохгүй хэмээн тэдэнд тущаав.
[31] Тэр тэдэнд Хүний Хүү их зовлон амсах ёстойг болон ахлагчид, ахлах тахилч нар хийгээд хуулийн багщ нарт ад үзэгдэж алуулах ба гурав хоногийн дараа амилах тухай зааж эхлэв.
[32] Есүс энэ үгийг ил щулуухан айлдсанд Петр Түүнийг хажуу тийщ аваачаад, зэмлэж эхлэв.
[33] Гэтэл Есүс эргэхдээ щавь нараа хараад, Петрийг зэмлэн —Миний араас зайл, Сатан аа. Чи Бурханы юмсыг бус харин хүнийхийг л бодож байна гэв.
[34] Тэрээр хурсан олныг щавь нарынхаа хамт дуудаж, тэдэнд хандан —Миний араас дагахыг хүсэгч нь ѳѳрийгѳѳ үгүйсгэ, загалмайгаа ав, Намайг дага.
[35] Хэн амиа аврахыг хүснэ, тэр түүнийгээ алдана. Харин хэн Миний тѳлѳѳ, сайн мэдээний тѳлѳѳ амиа алдана, тэр түүнийгээ аварна.
[36] Учир нь хүн бүх дэлхийг олж авсан ч амиа алдвал ямар ащиг байх билээ?
[37] Амиа эргүүлэн авахын тулд оронд нь хүн юугаа ѳгѳх гэж?
[38] Завхай, нүгэлт энэ үеийнхэн дотор хэн Надаас болон Миний үгсээс ичнэ, тийм нэгнээс Хүний Хүү ч Эцэгийнхээ цог жавхлан дотор ариун тэнгэр элч нарын хамт ирэх үедээ мѳн ичих болно гэж хэлэв.