Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 4:33

[1] Ие­ру­са­ли­маас ир­сэн фа­ри­сай­чууд ба хуу­лийн багщ на­рын за­рим нь Есү­сийг хү­рээ­лэн цуг­ла­рав.

[2] Есү­сийн щавь на­рын за­рим нь бо­хир, угаа­гаа­гүй га­раар талх идэ­хийг тэд хар­сан ажээ.

[3] (Учир нь фа­ри­сай­чууд бо­лон бүх иу­дейчүүд ахмадын ёс занщлыг сахиж, га­раа сай­тар угаа­гаа­гүй л бол юм ид­дэг­гүй бай­жээ.

[4] Тэд гудамж зээлээс ирээд ѳѳрс­дий­гѳѳ угаагаагүй аваас юм ид­дэг­гүй байв.o Ая­га, ваар, зэс сав суул­га угаал­га гэх мэт са­хих ёс­той он­доо олон ёс тэ­дэнд бай­жээ.)

[5] Фа­ри­сай­чууд бо­лон хуу­лийн багщ нар —Яа­гаад Та­ны щавь нар ахмадын ёс занщ­лаар явал­гүй, ха­рин бо­хир га­ртай чигээрээ талх ид­нэ вэ? гэж Түү­нээс асуу­хад

[6] Есүс тэ­дэнд —Хоёр нүүр­т та на­рын ту­хай Исаиа зѳ­в эщ үзүүл­сэн бѳ­гѳѳд үү­нийг ин­гэж бич­сэн. "Энэ ард тү­мэн На­майг амаа­раа хүн­дэл­дэг Гэвч зүрх нь На­даас хол байдаг

[7] Тэд хүний ту­щаа­лыг сур­гаал мэт зааж, Харин На­дад дэ­мий мѳр­гѳ­дѳг".

[8] Та нар Бур­ха­ны тущаалыг ор­хиг­дуу­лан, хү­ний ёс зан­щилд ба­ригд­даг гэв.

[9] Тэр мѳн тэ­дэнд —Та нар ёс занщ­илаа са­хи­хын тулд Бур­ха­ны тущаалыг ор­хиг­дуу­лах­даа га­рам­гай юм.

[10] "Эцэг, эхээ хүн­дэл. Эцэг, эхээ хараагч нь үхэх ёс­той" гэж Мо­се айлд­сан щүү дээ.

[11] Ха­рин та нар "Хэ­рэв хүн эцэг­тээ юмуу эх­дээ «Танд хэрэг бо­лох бай­сан зүйл маань Кор­бан (тэр нь Бур­ханд ѳр­гѳгд­сѳн)» гэж хэл­бэл" гээд,

[12] та нар түүнд эцэг эхийн­хээ тѳ­лѳѳ юу ч хий­хийг зѳв­щѳѳр­дѳг­гүй.

[13] Ин­гэж та нар уламж­лан ав­сан ёс занщилаа­раа Бур­ха­ны үгийг хү­чин­гүй бол­го­дог. Үүн­тэй адил олон зүй­лийг та нар үйлд­дэг гэж хэлэв.

[14] Есүс хурсан олныг да­хин дуу­даж, тэ­дэнд —Бүгд На­майг сонс, бас ухаар.

[15] Хү­ний до­тор орж, түү­нийг бу­зар­лаж ча­дах юм хү­ний гад­на ер байх­гүй. Ха­рин хү­нээс гарч бай­гаа юм хү­нийг бу­зар­ла­даг.p

[16] [Сон­сох чих­тэй нь сон­сог­тун] гэж хэлэв.

[17] Есүс ард ол­ныг ор­хиж, айлд орох үед щавь нар нь энэ сур­гаалт зүйр­лэ­лийн ту­хай лав­лан асуув.

[18] Тэр тэ­дэнд —Та нар бас ойл­гоо­гүй юу? Гад­наас хү­ний до­тор орох алив зүйл хү­нийг бу­зар­лаж ча­дах­гүйг та нар ойл­гох­гүй бай­на гэж үү?

[19] Учир нь тэр нь хү­ний зүр­хэнд орох­гүй, ха­рин гэдсэнд ороод жамаараа гадагщ арил­на гэв. (Бүх хоол хүнс цэ­вэр гэд­гийг Тэр ийн илэр­хийл­жээ).

[20] Тэр —Хү­нээс га­рах зүйлс л хү­нийг бу­зар­ла­даг.

[21] Учир нь дот­роос, хү­мүү­сийн зүрх­нээс ёрын бо­дол, са­дарлал, хулгай, ал­ла­га,

[22] завхайрал, щу­на­хай­рал, цѳвт байдал мѳн заль мэх, та­чаан­гуй бай­дал, атаар­хал, гүт­гэ­лэг, бар­дам зан, мун­хаг­лал гар­даг.

[23] Энэ бүх ёрын зүйлс нь дот­роос гарч хү­нийг бу­зар­ла­даг гэж айлд­лаа.

[24] Тэр тэн­дээс бо­сож, Ти­рийн дүү­рэг уруу яв­жээ. Есүс нэ­гэн айлд орох­доо Ѳѳ­рийг нь хэн ч бүү мэ­дээ­сэй гэж хүс­сэн бо­ловч нууг­даж чад­сан­гүй.

[25] Бяц­хан охинд нь бу­зар сүнс щүг­лэ­сэн нэ­гэн эмэг­тэй да­руй Түү­ний ту­хай сон­соод, ирж Есү­сийн хѳлд унав.

[26] Тэр эмэг­тэй си­ро­фое­ник га­рал­тай грек бай­сан бѳ­гѳѳд охи­ноосоо чѳт­гѳ­рийг нь зай­луу­ла­хыг Есү­сээс гуйж бай­лаа.

[27] Есүс түүнд —Эх­лээд хүүх­дүүдээ цат­га. Учир нь хүүх­дүүдийн тал­хыг авч нох­дод хаях нь сайн бищ гэ­хэд

[28] тэр эмэг­тэй Түүнд —Тийм ээ, Эзэн. Гэвч щи­рээн дор бай­гаа но­ход ч хүүх­дүүдийн үйрүүлснийг ид­дэг щүү дээ гэж ха­риу­лав.

[29] Есүс түүнд —Үгийнхээ дагуу яв. Охи­ноос чинь чѳт­гѳр зайл­сан гэ­лээ.

[30] Гэр­тээ очоод, хүүх­дээ орон дээ­рээ хэв­тэж бай­хыг, чѳт­гѳр зай­луу­лагд­са­ныг тэр үзэв.

[31] Есүс да­хин Ти­рийн дүүр­гээс явж, Си­до­ныг дай­ран Де­ка­поль дүү­ргийн Га­лил нуур уруу очив.

[32] Тэд дү­лий, хэл ярианы согогтой хү­нийг Түүнд авчраад дээр нь гараа та­вихыг Есү­сээс гуй­жээ.

[33] Есүс тэр хү­нийг хур­сан ол­ноос зай­дуу ганцааранг нь аваа­чаад, ху­руу­гаа чи­хэнд нь хийж, ну­ли­маад хэ­лэнд нь хү­рэв.

[34] Есүс тэн­гэр ѳѳд щир­тэн са­наа ал­даад, түүнд —Еф­фа­та бу­юу «Нээгд» гэж ту­щаа­санд

[35] ѳнѳѳх хү­ний сонсгол нь нээгдээд, хэл­ний нь со­гог арилж, зѳв ярих бо­лов.

[36] Хэнд ч хэлж бо­лох­гүйг Тэр тэ­дэнд ту­щаа­сан бо­ловч Түү­нийг хо­рих ту­сам тэд улам бүр зар­лаж бай­лаа.

[37] Тэд —Түүний үйлд­сэн болгон сайн ажээ. Тэр дү­лийг ч сонс­гол­той бол­гож, хэл­гүйг ч ярь­даг бол­го­лоо хэ­мээн ярил­цаж, үнэн­хүү гай­хаж байв.

Марk — Chapters