Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 6:08

[1] ایسّا یک بۆجیگێا سوار بوت، مَزَن‌گوَرمی گوازێنت و وتی جِندئے شهرا آتک.

[2] همے وهدا لهتێن مردما، تَهتێئے سرا وپتگێن لَنگ و مُنڈێن مردے آییئے کِرّا آورت. وهدے ایسّایا آیانی سِتک و باوَر دیست، گۆن لنَگا گوَشتی: «او منی چُکّ! دلا مزن کن، تئیی گناه بَکشگ بوتنت.»

[3] بله شَریَتئے لهتێن زانۆگرا وتی دلا گوَشت: «اے مرد کُپر کنگا اِنت.»

[4] ایسّایا آیانی دِلئے هال و هبر زانتنت و گوَشتی: «شما چیا وتی دلا پلیتێن هئیالَ کارێت؟

[5] کجام هبرئے گوَشگ آسانتر اِنت: ‹تئیی گناه بَکشگ بوتگ‌اَنت،› یا: ‹پاد آ، برئو›؟

[6] بله من پمێشکا اے هبر کرت تان شما بزانێت، من که انسانئے چُکّ آن، منا اے دنیایا گناهانی پهِلّ کنگئے واک و اِهتیار هست.» پدا گۆن آ لَنگا گوَشتی: «پاد آ، وتی تَهت و نِپادان بزور و لۆگا برئو.»

[7] گڑا مرد پاد آتک و لۆگا شت.

[8] وهدے مردمان اے کار دیست، تُرستِش و هُدااِش ستا کرت و ساڑات که مردمی اینچک واک و اِهتیار داتگ‌اَنت.

[9] اَنچش که ایسّا راها رئوگا اَت، مَتّا نامێن مردے دیستی که سُنگ و مالیات گِرگئے جاگها نِشتگ‌اَت. گۆن آییا گوَشتی: «بیا، منی رَندگیریا بکن!» مَتّا پاد آتک و آییئے همراه بوت.

[10] وهدے ایسّا مَتّائے لۆگا پَرزۆنَگئے سرا نِشتگ‌اَت و وراک ورگا اَت، بازێن سُنگی و مالیاتگیر و رَدکار هم آتک و ورگا گۆن ایسّا و آییئے مریدان هموان بوتنت.

[11] وهدے پَریسیان اے دیست گۆن ایسّائے مریدان گوَشتِش: «چیا شمئے واجه گۆن سُنگی و گُنهکاران وراکَ وارت؟»

[12] ایسّایا اِشکت و گوَشتی: «دْراه و سلامتێن مردمان داکتر پکار نه‌اِنت، نادْراهان داکتر پکار اِنت.»

[13] بله برئوێت و اے هبرئے مانایا در بگێجێت که من هئیرات و کُربانیگ کنگئے لۆٹۆک نه‌آن، مِهر و رهمتئے لۆٹۆک آن. من په پهرێزکاران نئیاتکگان، گُنهکارانی لۆٹگ و گوانک جنَگا آتکگان.

[14] رندا، یَهیائے مرید ایسّائے کِرّا آتکنت و جُستِش کرت: «ما و پَریسی رۆچگَ دارێن، بله تئیی مرید چیا رۆچگَ ندارنت؟»

[15] ایسّایا پَسّئو دات: «سالۆنک که نِشتگ، سور و آرۆسئے مهمان سوگیَ بنت و پُرسَ دارنت؟ بله اَنچێن وهدے کئیت که سالۆنک چه آیان جتا کنگَ بیت، هما وهدا رۆچگَ دارنت.

[16] هچکَس چه نۆکێن گُدێا چُنڈے ندرّیت و کوَهنێن پَشکا پَچّ و پینگَ نجنت، چیا که نۆکێن گُدئے پَچّ نزَّ کئیت و کوَهنێن پَشکا گێشترَ دِرّیت.

[17] همے ڈئولا، کوَهنێن زِکّانی تها نۆکێن شراب مانَ نکننت، اگن چُش بکننت زِکَّ دِرنت و شرابَ رِچنت و زِکّ هم زئوالَ بنت. نۆکێن شرابا نۆکێن زِکّان مانَ کننت، تان شراب و زِکّ، هر دوێن بماننت.»

[18] ایسّا اَنگت گۆن آیان هبر کنگا اَت که پرستشگاهئے یک مسترے آتک و آییئے پادان کپت و گوَشتی: «منی جنک همے انّون مُرتگ، بله بیا وتی دستا آییئے سرا پِر مُش، آ پدا زندگَ بیت.»

[19] ایسّا پاد آتک و گۆن وتی مریدان آییئے همراه بوت.

[20] همۆدا یک جنێنے هست‌اَت که دوازده سال اَت آییئے هۆن بند نبوتگ‌اَت. آ چه پُشتی نێمگا آتک و ایسّائے کباهئے لَمبی دست جت.

[21] وتی دلا گوَشگا اَت: «اگن ایسّائے کباها هم دست پِر بکنان، دْراهَ بان.»

[22] ایسّایا چَکّ تَرّێنت و گوَشتی: «او منی جنک! دلا مزن کن، تئیی سِتک و باورا ترا رَکّێنتگ.» هما دمانا جنێن دْراه بوت.

[23] وهدے ایسّا پرستشگاهئے مسترئے لۆگا رَست، لهتێن مۆتک آرۆکی دیست و بازێنے پُرسئے سرا زار و پوهار هم کنگا اَت.

[24] ایسّایا گوَشت: «ڈنّا برئوێت، جنک نمُرتگ، بَسّ واب اِنت.» بله مردم آییئے هبرانی سرا کلاگ گِرگا اتنت.

[25] وهدے ایسّایا مردم چه لۆگا ڈنّا در کرتنت، جنکئے دَستی گپت و جنک پاد آتک.

[26] اے هال، سجّهێن دَمگا تالان بوت.

[27] ایسّا چه اۆدا راه گپت، راها دو کۆر گوانک جنان آییئے رندا کپت و گوَشتِش: «او داوود بادشاهئے چُکّ! ترا مئے سرا بَزّگ بات.»

[28] اَنچش که ایسّا لۆگا رَست، دوێن کۆر آییئے کِرّا آتکنت. ایسّایا گۆن آیان گوَشت: «شمارا باور اِنت که من اے کارا کرتَ کنان؟» آیان جواب دات: «هئو، او هُداوند!»

[29] گڑا ایسّایا وتی دست آیانی چمّانی سرا پِر مُشت و گوَشتی: «هما ڈئولا که شما باور کرتگ، گۆن شما هما ڈئولا ببیت.»

[30] نون آیانی چمّ رُژنا بوتنت. ایسّایا کَڈّن کرت و گوَشتنت که گۆن هچکَسا اے بارئوا هبر مکننت.

[31] بله آ شتنت و ایسّائے نامِش سجّهێن دَمگا تالان کرت.

[32] آیانی رئوگا رَند، یک مردے ایسّائے کِرّا آورتِش که جِنّێا گپتگ‌اَت و گُنگ اَت.

[33] اَنچش که ایسّایا جِنّ کَشّت، گُنگ هبر کنگا لگّت. سجّهێن مردم هئیران بوتنت و گوَشتِش: «چُشێن کار هچبر اِسراییلا گِندگ نبوتگ.»

[34] بله پَریسیان گوَشت: «اے، گۆن جِنّانی سردارئے سرۆکیا جِنّانَ کَشّیت.»

[35] ایسّا سجّهێن شهر و مێتگانَ شت و کَنیسَهانی تها مردمی درس و سَبکَ داتنت، هُدائے بادشاهیئے مستاگی شِنگ و تالانَ کرت و هر پئیمێن نادْراهی و نِزۆریان دور کنان اَت.

[36] آییا که مردمانی مُچّی دیستنت آیانی سرا بَزّگی بوت، چیا که آ بێشپانکێن پسانی ڈئولا، پرێشان و بێوس اتنت.

[37] گۆن وتی مریدان گوَشتی: «کِشار باز اِنت بله رُنۆک کمّ.

[38] پمێشکا گۆن کِشارئے واهندا دَزبندی بکنێت و بلۆٹێت که په وتی کِشاران رُنۆک دێم بدنت.»

مَتّائے اِنجیلئے پَجّار — Chapters