[1] وهدے ایسّایا اے هبر هلاس کرتنت، جَلیلئے دَمگی یله دات و دێم په یَهودیَهئے هما هَند و دَمگا شت که اُرْدُنئے کئورئے دومی پهناتا اِنت.
[2] مردمانی مزنێن رُمبے آییئے رَندا گۆن اَت و ایسّایا اۆدا آیانی نادْراهێن مردم دْراه کرتنت.
[3] لهتێن پَریسی، ایسّائے چَکّاسگا آییئے کِرّا آتک و جُستِش کرت: «بارێن، په مردا رئوا اِنت که وتی جَنئے تلاک و سئونان بدنت، سئوَب تُرے هرچے ببیت؟»
[4] پَسّئوی تَرّێنت: «شما نئوانتگ که هُدایا جهانئے جۆڑێنگئے وهدا انسان مردێن و جنێن اڈّ کرتگ و
[5] گوَشتگی: پمێشکا، مرد چه وتی پت و ماتا جِتا و گۆن وتی جَنا هۆر و یکجاهَ بیت. مرد و جَن، یک جسم و جانَ بنت.
[6] اے پئیما، نون آ دو نه‌اَنت، یک جسم و جان اَنت. پمێشکا، آ که هُدایا یکّ کرتگ‌اَنت، انسان آیان جتا مکنت.»
[7] جُستِش کرت: «گڑا پرچا موسّایا پرمان داتگ که مرد په وتی جنئے سئون دئیگا، آییا تلاک‌نامَهے بدنت و بگیشّێنیتی؟»
[8] ایسّایا پَسّئو دات: «موسّایا شمئے سِنگدلیئے سئوَبا جنێنانی سئون دئیگ رئوا کرتگ، چه بُنگێجا اے ڈئول نبوتگ.
[9] شمارا گوَشان: هرکَس چه زِنهکاریا اَبێد، په دگه سئوَبێا وتی جنێنئے سئون و تلاکان بدنت و گۆن دگه جنێنێا سور و سانگ بکنت، بزان زنا کنگا اِنت.»
[10] مریدان گوَشت: «اگن مرد و جَنئے نیاما جاوَر اے ڈئولا اِنت گڑا سور نکنگ شرتر اِنت.»
[11] گوَشتی: «اے تالیما هرکَس زرتَ نکنت، هما کس زرتَ کنت که آییا اے واک و توان بَکشگ بوتگ.
[12] لهتێن سور کرتَ نکنت چیا که چه ماتئے لاپا اے ڈئولا پێدا بوتگ، لهتێن چه مردمانی دستا اَنچش بوتگ و لهتێن په آسمانی بادشاهیا چه سور و آرۆسا سرَ گوَزیت. اگن کَسے اے هبرا سگّیت، همے ڈئولا بکنت.»
[13] آ وهدا کَسانێن چُکِّش ایسّائے کِرّا آورتنت که وتی دستا آیانی سرا پِر بمُشیت و دْوا بکنت، بله مریدان نِهرّ و هَکّل داتنت.
[14] ایسّایا گوَشت: «چُکّان بِلّێت منی کِرّا بیاینت، آیانی دێما مدارێت، چیا که آسمانی بادشاهی اَنچێن مردمانیگ اِنت.»
[15] نون ایسّایا آیانی سرا دست پِر مُشت. گڑا وتی راهی گپت و شت.
[16] پدا یک مردے ایسّائے کِرّا آتک و جُستی کرت: «او استاد! من کجام نێکێن کاران بکنان که نمیرانێن زِندئے واهند ببان؟»
[17] ایسّایا گوَشت: «تئو چیا نێکیئے بارئوا چه من جُستَ کنئے؟ ‹نێکێن› تهنا یکّے، آ هُدائے جند اِنت، اگن تئو زِندمانَ لۆٹئے، گڑا هُدائے هُکمانی سرا کار کن.»
[18] جُستی کرت: «کجام هُکمانی سرا؟» ایسّایا گوَشت: «هۆن مکن، زنا مکن، دُزّی مکن، درۆگێن شاهدی مدئے،
[19] وتی پت و ماتا اِزَّت بدئے، گۆن وتی همساهگا وتی جندئے پئیما مِهر بکن.»
[20] ورناێن مردا گۆن ایسّایا گوَشت: «اے سجّهێن من کرتگ‌اَنت. دگه کجام کار پَشت کپتگ؟»
[21] ایسّایا پَسّئو دات: «اگن لۆٹئے تمانێن انسانے ببئے، برئو وتی سجّهێن مال و هستیا بها کن و زَرّان گریب و نێزگارێن مردمانی سرا بهر کن، اے پئیما ترا آسمانی گنجے رسیت. گڑا بیا و منی رَندگیریا بکن.»
[22] اَنچش که ورنایا اے هبر اِشکت، باز گَمیگ و پرێشان بوت و شت، چیا که آ سێر و اَزگارێن مردے اَت.
[23] ایسّایا گۆن مریدان گوَشت: «شمارا راستێنَ گوَشان، په اَزگار و مالدارێن مردمان آسمانی بادشاهیا پاد اێر کنگ سکّ گران اِنت.
[24] هئو، شمارا گوَشان: سوچنئے دُمکا اُشترئے گوَزگ وَه باز گران اِنت، بله هُدائے بادشاهیا، زردارێن مردمئے رئوگ اَنگت گرانتر اِنت.»
[25] اے هبرئے اِشکنگا، مرید سکّ هئیران بوتنت و وت‌مان‌وتا گوَشتِش: «گڑا کئے رَکّتَ کنت؟»
[26] ایسّایا آیانی نێمگا چارت و گوَشتی: «په انسانا نبوتنی اِنت، بله هُدائے دستا هر چیزّ بوتَ کنت.»
[27] گڑا پِتْرُسا گوَشت: «ما وتی هر چیزّ یله داتگ و تئیی رَندگیریا کنگا اێن، بارێن مارا چے رَسیت؟»
[28] ایسّایا گۆن آیان گوَشت: «شمارا راستێنَ گوَشان، هما نۆکێن دنیایا وهدے انسانئے چُکّ وتی شان و شئوکتئے تَهتئے سرا نندیت، شما که منی همراه اێت، دوازده تَهتئے سرا نندێت و بنی اِسراییلئے دوازدهێن کَبیلهانی دادرسیا کنێت.
[29] هرکَسا په منی نامئیگی لۆگ، برات و گهار، پت و مات، چُکّ یا مال و ڈگار یله داتگ‌اَنت، آییا سد سری گێشترَ رَسیت و اَبدمانێن زِندئے واهندَ بیت.
[30] بله بازێنے که ائولی اِنت، آهِریَ بیت و هما که آهِری اِنت ائولیَ بیت.