Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 11:25

[1] وهدے ایسّایا اے هبر هلاس کرتنت، گۆن وتی مریدان گوَشتی:

[2] «شما وشَّ زانێت که دو رۆچا رَند سَرگوَزئے اییدَ بیت و انسانئے چُکّ په سَلیب کَشّگا گِراێنگَ بیت.»

[3] همے وهدا، مزنێن دینی پێشوا و کئومئے کماشان، مسترێن دینی پێشوا کیاپائے ماڑیا دیوان کرت و

[4] اے پَندَل جۆڑێنت که ایسّایا په یک رِپک و هنرے بگراێننت و بکۆشارێننت.

[5] بله گوَشتِش: «اییدئے رۆچان نه، چُش مبیت که مردم آشۆپ بکننت.»

[6] وهدے ایسّا بئیت‌اَنیایا هما شَمونئے لۆگا اَت که چه جُزامئے نادْراهیا دْراه بوتگ‌اَت،

[7] یک جنێنے گۆن سِنگ‌مَرمَرێن اَتردانێا که گران‌بهاێن اَتری مان اَت ایسّائے گوَرا آتک. ایسّا پرزۆنگئے سرا نِشتگ‌اَت و همۆدا ایسّائے سری اَتر پِر مُشت.

[8] گۆن اے کارئے گِندگا، ایسّائے مرید دلا نئوَشّ بوتنت که «چیا اے اَتر زئوال کنگ بوت؟

[9] اگن اے بَها کنگ بوتێن، مزنێن زرّے رَستگ‌اَت و گریب و نێزگاران دئیگ بوتگ‌اَت.»

[10] ایسّایا مریدانی اے نئوَشّی سَرکِچ وارت، پمێشکا گوَشتی: «چیا شما اے جنێنا رَنجێنگا اێت؟ اِشیا گۆن من نێکیے کرتگ.

[11] گریب و نێزگار مُدام شمئے کِرّا هست، بله من هروهد گۆن شما گۆن نه‌آن.

[12] اے جَنێن پێش کپتگ و په منی کبر کنگئے تئیاریا، منا اتری پِر مُشتگ.

[13] شمارا راستێنَ گوَشان، سجّهێن دنیایا، هر کُنڈے که منی وشّێن مستاگ جار جنَگَ بیت، اے جنێن و اِشیئے کار هم یات کنگَ بیت.»

[14] رَندا چه دوازدهێن مریدان یکّے، که نامی یَهودا اِسْکَریوتی اَت، مزنێن دینی پێشوایانی کِرّا شت و

[15] گوَشتی: «اگن من ایسّایا شمئے دستا بدئیان، شما منا چے دئیێت؟» آیان سی نُگرهێن کُرش هساب کرت و آییئے دستا دات.

[16] چه هما وهدا و رَند، یَهودا په ایسّائے آیانی دستا دئیگا گوَم و گێگێن وهد و مۆهێئے شۆهازا اَت.

[17] بێهُمیرێن نانئے اییدئے ائولی رۆچا، مریدان چه ایسّایا جُست کرت: «چے لۆٹئے، سَرگوَزئے اییدئے شامئے تئیاریا کجا بکنێن که تئو بوَرئے‌ای؟»

[18] آییا پَسّئو دات: «شهرا برئوێت و پِلان مردما بگوَشێت که ‹استاد گوَشیت، منی وهد نزّیک اِنت، منی دلَ لۆٹیت گۆن وتی مریدان سَرگوَزئے شاما تئیی لۆگا بوَران.›»

[19] گڑا مریدان ایسّائے گوَشگئے سرا سَرگوَزئے شام تئیار کرت.

[20] بێگاه که بوت، ایسّا گۆن وتی دوازدهێن مریدان پَرزۆنَگئے سرا نِشتگ‌اَت.

[21] ورگئے وهدا آییا گۆن مریدان گوَشت: «باور کنێت، چه شما یکّے منا درۆهیت و دژمنانی دستا دنت.»

[22] مرید باز پرێشان و دِلتپرکه بوتنت و باریگ باریگا چه آییا جُست کنگا لگّتنت: «او هُداوند! من وه نه‌آن، نه؟»

[23] آییا پَسّئو تَرّێنت: «آ که انّون گۆن من همکاسگ بوت، هما منا دْرۆهیت.»

[24] هما ڈئولا که نبیسگ بوتگ، انسانئے چُکّ چه اے دنیایا رئوگی اِنت، بله بژن و اپسۆز په هماییا که انسانئے چُکّا دْرۆهیت. په آییا شرتر اَت که هچبر چه ماتا پێدا مبوتێن.

[25] گڑا یَهودایا، هما که ایسّایی دْرۆهگی اَت، گوَشت: «او استاد! من وه نه‌آن، نه؟» ایسّایا پَسّئو دات: «تئو وت گوَشت.»

[26] وهدے شام ورگا اتنت ایسّایا نَگنے زرت، هُدائے شُگری گپت، چُنڈ چُنڈ کرت و مریدانا داتی. گوَشتی: «بزورێت و بوَرێت، اے منی جسم اِنت.»

[27] پدا جامے زرتی، هُدائے شُگری گپت، مریدانا دات و گوَشتی: «شما سجّهێن چه اِشیا بنۆشێت.

[28] اے منی اَهد و کَرارئے هۆن اِنت، که په بازێنێئے گناهانی بَکشگا رێچگَ بیت.

[29] من شمارا گوَشان، نون دگه برے انگورئے دَهل و سَمَرا ننۆشان، هما رۆچا پدا نۆشانی که وتی پتئے بادشاهیا، گۆن شما هۆرَ بان.»

[30] هُدائے سِپَت و سَنایا رَند، دێم په زئیتونئے کۆها راه گپتنت.

[31] گڑا ایسّایا گۆن مریدان گوَشت: «شما سجّهێن، همے انشپی ٹَگلَ ورێت و منا یلهَ کنێت، چیا که نبیسگ بوتگ: من شپانکا جنان و رمگئے پس شِنگ و شانگَ بنت.

[32] بله زندگ بئیگ و جاه جنَگا رَند، چه شما پێسر جَلیلا رئوان.»

[33] گڑا پِتْرُسا درّاێنت: «اگن سجّهێن ٹَگل بوَرنت و ترا یله بدئینت، من هچبر ٹَگلَ نئوَران.»

[34] ایسّایا گوَشت: «ترا راستێنَ گوَشان، همے انشپی چه کرۆس‌بانگا پێسر، منی پَجّاه آرگا سئے رندا اِنکارَ کنئے و نمَنّئے.»

[35] بله پِتْرُسا گوَشت: «اگن گۆن تئو منی سر هم برئوت، چه تئیی پَجّاه آرگا هچبرَ نبجّان.» اے دگه سجّهێن مریدان هم اَنچش گوَشت.

[36] رَندا ایسّا گۆن وتی مریدان جِتْسیمانی نامێن جاگهێا شت و گۆن آیان گوَشتی: «همِدا بدارێت، من کمّے دێمترا رئوان و دْوا کنان.»

[37] زِبْدیئے دوێن چُکّ و پِتْرُسی وتی همراه کرتنت. اَناگت یک مزنێن اندۆه و بێتاهیریے آییئے جسم و جانا نِشت.

[38] گۆن آیان گوَشتی: «سکّ پرێشان آن، گَم و اَندۆهان منا مَرکیگ کرتگ، شما اِدا بدارێت، مئوپسێت و منی همراهیا آگاه و هُژّار بێت.»

[39] رَندا کمّے دێمترا شت، دێم په چێر کپت و دْوا کنانا گوَشتی: «او منی پت! اگن بوتَ کنت، چه من اے سکّیانی جام و پیالها بٹَگلێن، بله آ ڈئولا نه که منَ لۆٹان، هما ڈئولا که تئو لۆٹئے.»

[40] وهدے پِر ترّت و وتی مریدانی کِرّا آتک، دیستی که آ واب اَنت. گۆن پِتْرُسا گوَشتی: «نبوت یک ساهتے هم گۆن من آگاه بمانێت؟

[41] هُژّار بێت و دْوا کنێت تانکه آزمایش و چَکّاسا مکپێت. روه، تئیار و مُرادیگ اِنت، بله جسم نِزۆر و ناتوان.»

[42] دومی برا په دْوا کنگا شت و دْوایی کرت: «او منی پت! اگن اے پیاله بے نۆشگا چه من ٹَگلێنگَ نبیت، گڑا هرچے که تئیی رزا اِنت هما ڈئولا ببیت.»

[43] وهدے پِر ترّت، دیستی پدا واب اَنت. آیانی چمّ رُهێزگ و وابێنگ اتنت.

[44] یله‌ای داتنت و سئیمی رندا پدا په دْوا کنگا شت و هما دْوایی کرت.

[45] گڑا مریدانی کِرّا پِر ترّت و گوَشتی: «اَنگت هم وپتگ و آرام کنگا اێت؟ نون آ وهد و ساهت نزّیک اِنت که انسانئے چُکّ دْرۆهگ و گُنهکارانی دستا دئیگَ بیت.

[46] پاد آێت برئوێن. آ که منا دْرۆهیت، پێداک اِنت.»

[47] ایسّا اَنگت هبرا اَت که چه دوازدهێن مریدان یکّے، بزان یَهودا، آتک و رَست. آییا مزنێن رُمبے همراه اَت که زَهم و لَٹِّش گۆن اَت. اے رُمب، چه مزنێن دینی پێشوا و کئومئے کماشانی نێمگا راه دئیگ بوتگ‌اَت.

[48] ایسّائے درۆهۆکا آیانا اے نشانی داتگ‌اَت: «هماییا که منَ چُکّان، ایسّا هما اِنت. آییا دَزگیر کنێت.»

[49] گڑا یَهودا تچکاتچک ایسّائے کِرّا آتک و گوَشتی: «او استاد! دْرود و دْرَهبات!» رندا ایسّایی چُکِّت.

[50] ایسّایا گوَشت، «او همبل! په هما کارا که آتکگئے، بکنی.» گڑا دێما آتکنت، ایسّااِش گپت و دَزگیر کرت.

[51] هما دمانا، ایسّائے همراهان یکّێا وتی زَهم کَشّت و مسترێن دینی پێشوائے نئوکرئے گۆشی سِست.

[52] ایسّایا گۆن آییا گوَشت: «وتی زَهما جُتکا کن. آ کَس که زَهمَ کشّیت، چه زَهما مِریت.

[53] زانا، تئو نزانئے اگن چه وتی پتا بلۆٹان، آ په منی کُمکا همے انّون دوازده لشکرا گێشتر پرێشتگ راهَ دنت.

[54] بله گڑا پاکێن کتابانی نبشتگێن هما هبر که باید اِنت سَرجم ببنت، چۆن په سرَ رسنت؟»

[55] نون دێمی مردمانی مُچّیئے نێمگا تَرّێنت و گوَشتی: «زانا من یاگی و رَهزنے آن که شما گۆن زَهم و لَٹّان په منی گِرگا آتکگێت؟ من هر رۆچ مزنێن پرستشگاها نِشتگ و مردم درس و سَبک داتگ‌اَنت و شما منا نگپتگ.

[56] بله اے پئیما پمێشکا بوت که نبیانی کتابانی پێشگۆیی، راست و پَدّر ببنت.» گڑا سجّهێن مریدان آ یله دات و جِستنت.

[57] ایسّائے دَزگیر کنۆکان، ایسّا زرت و مسترێن دینی پێشوا کیاپائے کِرّا برت که اۆدا شَریَتئے زانۆگر و کئومئے کماش مُچّ اتنت.

[58] پِتْرُس هم دور دورا، ایسّائے رندا رئوان اَت تان مسترێن دینی پێشوائے لۆگئے پێشجاها رَست، تها پُترت و گۆن هِزمتکاران نِشت تان بزانت که چۆنێن شئورے بُرّگَ بیت.

[59] مزنێن دینی پێشوا و سرۆکانی دیوانئے سجّهێن باسک، په ایسّائے مَرکئے سِزا دئیگا درۆگێن شاهدیئے شۆهازا اتنت،

[60] چۆناها بازێن درۆگێن شاهد په گواهی دئیگا پاد آتک، بله هچِّش دستا نکپت. گُڈسرا دو مردم دێما در آتک و

[61] گوَشتِش: «اے مردا گوَشتگ که ‹من هُدائے پرستشگاها پرۆشتَ کنان و سئے رۆچا پدا بندانی.›»

[62] گڑا مسترێن دینی پێشوا پاد آتک و چه ایسّایا جُستی کرت: «تئیی بارئوا چۆنێن شاهدی دئیگا اَنت؟ اِشانی هچ پَسّئوَ ندئیئے؟»

[63] بله ایسّایا پَسّئو ندات. مسترێن دینی پێشوایا پدا گۆن آییا گوَشت: «من ترا نمیرانێن هُدائے سرا سئوگندَ دئیان، مارا بگوَش، بارێن، تئو هما مَسیه، هُدائے چُکّ ائے؟»

[64] ایسّایا دَرّاێنت: «تئو وت گوَشت. بله شما سجّهێنان هالَ دئیان، دێمترا گندێت که انسانئے چُکّ زۆراورێن هُدائے راستێن نێمگا نِشتگ. چه آسمانئے جمبرانی سرا هم کئیت.»

[65] گڑا مسترێن دینی پێشوایا وتی گوَرئے جامگ دِرت و گوَشتی: «اِشیا کُپر کرت، اَنگت هم مارا شاهد پکار اِنت؟ شما اِشیئے کُپر وت اِشکت.

[66] نون شمئے شئور و سَلاه چی اِنت؟» آیان پَسّئو دات: «اِشیئے سِزا مَرک اِنت.»

[67] رَندا آیان ایسّائے دپ و دێمان تُه کرت و لهتێنا مُشت و شَهمات هم جت.

[68] نون گوَشتِش: «او مَسیه! په ما پئیگمبری کن و بگوَش ترا کئیا جت.»

[69] آ وهدا پِتْرُس ڈنّا پێشجاها نِشتگ‌اَت، مۆلدے آییئے کِرّا آتک و گوَشتی: «تئو هم جَلیلی ایسّائے همراه بوتگئے.»

[70] بله آییا سجّهێنانی دێما نمَنِّت و گوَشتی: «منَ نزانان تئو چے گوَشگا ائے.»

[71] وهدے دێم په مزنێن دروازگا رئوگا اَت، دگه مۆلدێا دیست و گۆن مردمان گوَشتی: «اے مرد ایسّا ناسِریئے همراه بوتگ.»

[72] پِتْرُسا سئوگند وارت و دومی رَندا نمَنِّت و گوَشتی: «من اے مردا نزانان.»

[73] دمانێا رَند، اۆدا اۆشتاتگێن مردم پِتْرُسئے کِرّا آتکنت و گوَشتِش: «اَلّما تئو چه همایان ائے، چه تئیی گالوارا اَنچش جاهَ کئیت.»

[74] پِتْرُسا په نالتے سئوگند وارت و گوَشت: «من اے مردا نزانان.» هما دمانا کرۆسا بانگ دات.

[75] گڑا پِتْرُس یات و تْرانگا کپت که ایسّایا گوَشتگ‌اَت: «کرۆسئے بانگا پێسر، تئو سئے رَندا منی پَجّاه آرگا اِنکارَ کنئے.» نون ڈنّا در آتک و سکّ گْرێتی.

مَتّائے اِنجیلئے پَجّار — Chapters