[1] آ وهدا ایسّایا گۆن مُچّیئے مردمان و وتی مریدان هبر کرت و گوَشت:
[2] «شَریَتئے زانۆگر و پَریسی، موسّائے جاها نِشتگ‌اَنت.
[3] پمێشکا هرچے که شمارا تالیمَ دئینت، آیانی هبران بمَنّێت و آ هبرانی رَندگیریا بکنێت، بله آیانی ڈئولا مبێت، پرچا که هرچے آ تالیمَ دئینت، وت آ ڈئولا نکننت.
[4] اَنچێن گرانێن بارَ بندنت و مردمانی کۆپگا لَڈَّنت که چست کنگَ نبنت، بله وت په آیانی چست کنگا لَنکُک و مۆردانگے هم نسُرێننت.
[5] آ هرچے که کننت، په مردمانی پێش دارگا کننت و بسّ. وتی تاییتان مزنَ کننت و کباهئے لَمبان دْراجکَشّ.
[6] مهمانیان، ائولی رِدئے نندگِش دۆست اِنت و کَنیسَهانی شرترێن جاهان گچێنَ کننت.
[7] بازارانی تَرّ و گَردئے وهدا لۆٹنت که مردم آیان وَشّ‌آتک و دْرَهبات بگوَشنت و ‹رَبّی› تئوار بکننت.
[8] بله مئیلێت مردم شمارا ‹استاد› بگوَشنت، چیا که شمارا تهنا یک استادے هست و سجّهێن یکدومیئے برات اێت.
[9] شما اے دنیایا هچکَسا ‹پت› تئوار مکنێت چیا که شمارا یک پتے هست، هما که آسمانا اِنت.
[10] شمارا هچکَس ‹تالیم دئیۆک› مگوَشیت، چیا که شمارا یک تالیم دئیۆکے هست و آ مَسیه اِنت.
[11] آ که شمئے نیاما چه سجّهێنان مستر اِنت، هما آ دگرانی هِزمتکار ببیت.
[12] چیا که هرکَس وتا مزنَ زانت و لێکیت، کَمشرپَ بیت و هرکَس وتا جَهل و اێردستَ مَنّیت، وشنام و شرپدارَ بیت.
[13] «بله بَژن و اَپسۆز په شما، او شَریَتئے زانۆگران و پَریسیان! او دوپۆستێن شَتَلکاران! شما مردمانی دێما آسمانی بادشاهیئے دروازگا بندَ کنێت، نه وتَ پُترێت و نه دگرانَ کِلّێت.
[14] بله بَژن و اَپسۆز په شما، او شَریَتئے زانۆگران و پَریسیان! او دوپۆستێن شَتَلکاران! شما جنۆزامانی لۆگان گۆن مالواریا برێت و په پێش دارگا، وتی دْوا و سنایان دْراجکَشَّ کنێت، شمارا سَکترێن سِزا و پدمُزَّ رَسیت.
[15] بَژن و اَپسۆز په شما، او شَریَتئے زانۆگران و پَریسیان! او دوپۆستێن شَتَلکاران! شما په یک مردمێئے یَهودی کنگا، هشکی و دریایان سات و سپرَ کنێت، بله وهدے کَسے شمئے همباورَ بیت، گڑا آییا چه وتی جندا دو سری بدتر و دۆزهئے چُکَّ کنێت.
[16] «او کۆرێن رَهشۆنان! بژن و اپسۆز په شما که مردمان سۆجَ دئیێت: ‹اگن کَسے مزنێن پرستشگاهئے سئوگندا بوارت پرواه نێست، بله اگن یکّے پرستشگاهئے تلاه و تَنگئوانی سئوگندا بوارت، گڑا باید اِنت وتی سئوگندا پوره بکنت.›
[17] او کَمزانتێن کۆران! کجام چیزّئے دَرجت بُرزتر اِنت، تَنگئو و تلاهانی یا پرستشگاهئے؟ تلاه و تَنگئو، پمێشکا پاک و پَلگار اَنت که پرستشگاها اێر اَنت.
[18] شما چُش هم گوَشێت که ‹اگن کَسے کُربانجاهئے سئوگندا بوارت هچ پرواه نێست، بله اگن کَسے کُربانجاهئے کُربانیگئے سئوگندا بوارت، گڑا باید اِنت وتی سئوگندا پوره بکنت.›
[19] او کۆرێن مردمان! کجام چیزّئے دَرجت بُرزتر اِنت، کُربانیگئے یا کُربانجاهئے؟ کُربانیگ پمێشکا پاک و پَلگار زانگَ بیت که کُربانجاها کُربانیگ کنگَ بیت.
[20] پمێشکا کَسے که کُربانجاهئے سئوگندا وارت، بزان کُربانجاه و کُربانیگ کرتگێن سجّهێن چیزّانی سئوگندا وارت.
[21] هرکَس که مزنێن پرستشگاهئے سئوگندا وارت، بزان پرستشگاه و آییئے جهمنندئے سئوگندا وارت.
[22] هرکَس که آسمانئے سئوگندا وارت، هُدائے تَهت و آ تَهت نندۆکئے سئوگندا وارت.
[23] «بَژن و اَپسۆز په شما، او شَریَتئے زانۆگران و پَریسیان! او دوپۆستێن شَتَلکاران! شما پورچێنک، گواتگ و زیرَّگئے دَهیَکّا کَشّێت و هُدائے ناما دئیێت بله چه شَریَتئے دگه مسترێن هُکمان بزان دادرسی و اِنساپ، رَهمدلی و وپاداریا بێهئیال و بێتْرانگ بوتگێت. دْرێگتا، شما اے کار بکرتێننت و آ هم یله مداتێننت.
[24] او کۆرێن رَهشۆنان! شما پَشّگا کَمَکا گێچێت و درَ کنێت، بله اُشترا اێرَ برێت.
[25] بَژن و اَپسۆز په شما، او شَریَتئے زانۆگران و پَریسیان! او دوپۆستێن شَتَلکاران! شما وتی پیاله و دَرپانی ڈنّی نێمگا ساپ و سَلّهَ کنێت بله آیانی تَل و تۆک سِلّ اِنت. شمئے دل و درون هم چه لالچ و تمه و بێپهرێزیا پُرّ و سِلّ اِنت.
[26] او کۆرێن پَریسی! پێسرا وتی پیالهئے تۆکا سپا کن، ڈنّی نێمگا آ وت پاک و سَلّهَ بیت.
[27] «بَژن و اَپسۆز په شما، او شَریَتئے زانۆگران و پَریسیان! او دوپۆستێن شَتَلکاران! شما اِسپێتێن گَچ جتگێن کَبرانی پئیما اێت که سرزاهرا ڈئولدار اَنت، بله تۆکا، چه مُردگانی هَڈّ و هر پئیمێن گَند و گَسڑا پُرّ اَنت.
[28] همے ڈئولا شما هم سرزاهرا مردمانی چمّا تچک و پهرێزکارێن مردم اێت بله شمئے دل چه شَتَلکاری و ناشَریا سررێچ اِنت.
[29] «بَژن و اَپسۆز په شما، او شَریَتئے زانۆگران و پَریسیان! او دوپۆستێن شَتَلکاران! شما نبیانی کبرانی سرا گُمبُد و اَدّیرهَ بندێت و پهرێزکارانی کبرانَ سمبهێنێت و ڈئولدارَ کنێت.
[30] چُش هم گوَشێت که ‹اگن ما وتی پت و پیرُکانی وهد و باریگا بوتێنێن، گڑا پئیگمبرانی کُشت و کۆشا گۆن آیان همراه نبوتگ‌اتێن.›
[31] اے ڈئولا وتی بارئوا شاهدیَ دئیێت و مَنّێت همایانی نَسل و اۆبادگ اێت که پئیگمبرِش کُشتگ‌اَنت.
[32] بله هما کار که شمئے پت و پیرُکان بُنگێج کرتگ، شما آیان سَرجم بکنێت.
[33] او ماران، او سْیَه‌مارزادگان! شما چۆن چه تَهتَرونئے سِزایا رَکّتَ کنێت؟
[34] «من، پئیگمبر و زانتکار و شَریَتئے زانۆگر شمئے کِرّا راهَ دئیان، شما چه آیان لهتێنا کُشێت و سَلیبَ کَشّێت، دگه لهتێنا وتی کَنیسَهان هئیزرانَ جنێت و شهر په شهرَ تاچێنێت.
[35] گڑا چه هابیلا بگر تان بَرَکیائے چُکّ زَکَریایا، که شما مزنێن پرستشگاه و کُربانجاهئے نیاما کُشت، اے سجّهێن پهرێزکارانی هۆن که جهانا رێچگ بوتگ، شمئے گردنا بیت.
[36] شمارا راستێنَ گوَشان، اے سجّهێنانی کۆشئے سِزا همے زمانگئے مردمانَ رسیت.
[37] «اورْشَلیم، او اورْشَلیم! تئو پئیگمبرانَ کُشئے و هُدائے راه داتگێنان سِنگسارَ کنئے. باز رندا من لۆٹتگ تئیی چُکّان وتی کِرّا مُچّ و یکجاه بکنان، اَنچش که نکێنکێن مُرگے چورگ و چیپُّکان وتی بال و بانزُلانی چێرا مُچَّ کنت، بله شما نلۆٹت.
[38] نون شمئے لۆگ وئیران، شمئے وتی دستا یله دئیگَ بیت.
[39] شمارا گوَشان، دگه برے منا نگِندێت تان آ وهدا که وتی زبانا بگوَشێت: ‹مبارک بات هما که په هُداوندئے ناما کئیت.›»