[1] آ وهدا جَلیلئے هاکم هیرودیس، ایسّائے نام و تئوارا سهیگ بوت.
[2] آییا گۆن وتی هِزمتکاران گوَشت: «اے هما پاکشۆدۆکێن یَهیا اِنت که چه مُردگان زندگ بوتگ، پمێشکا چُشێن اَجکّایی و مۆجزهانَ کنت.»
[3] چُش اَت که هیرودیسا هیرودیائے سئوَبا که پێسرا آییئے برات پیلیپُسئے جَن اَت، یَهیا گراێنتگ و بَندیجاها بند کرتگ‌اَت.
[4] چیا که یَهیایا گۆن هیرودیسا گوَشتگ‌اَت: «هیرودیائے وتی لۆگی کنگ شَریَتا په تئو رئوا نه‌اِنت.»
[5] هیرودیسا په یَهیائے کۆشارێنگا شئور کرتگ‌اَت بله تُرستی، چیا که مردمانی باوَر اَت یَهیا پئیگمبرے.
[6] هیرودیسئے سالگِره بوت و هیرودیائے جِنکا مهمانانی دێما ناچ و سُهبت گپت. هیرودیس باز وَشدل بوت،
[7] سئوگندی وارت و لَبزی کرت که «هرچے لۆٹئے بلۆٹ، په تئو بَکشگَ بیت.»
[8] جنکا وتی ماتئے شئور و سَلاهئے سرا گوَشت: «پاکشۆدۆکێن یَهیائے سرا همِدا تَبَکێئے تها بکن و منا بدئے.»
[9] هیرودیس باز پرێشان و دِلتپرکه بوت بله مهمانانی دێما سئوگندی وارتگ‌اَت و جنِکی لبز داتگ‌اَت، پمێشکا پرمانی کرت آییئے اے واهگا برجاه بکننت.
[10] اے ڈئولا، یَهیائے سری بَندیجاها بُرّاێنت.
[11] گڑا آییئے سر تَبَکێئے تها آرگ و جنکا دئیگ بوت، آییا وتی ماتئے کِرّا برت.
[12] یَهیائے مرید آتکنت و آییئے جۆنِش برت، کَبر و کپُنا رند، شت و ایسّااِش سهیگ کرت.
[13] اے هبرئے اِشکنگا رند، ایسّا بۆجیگێا سوار بوت و دور و گِستاێن جاهێا تهنکا شت. وهدے مردم سهیگ بوتنت، چه شهران پئیادکا آییئے رَندا گۆن کپتنت.
[14] ایسّا که چه بۆجیگا اێر کپت و مردمانی مزنێن مُچّی‌ای دیست، آیانی سرا بَزّگی بوت و سجّهێن نادْراهی دْراه کرتنت.
[15] بێگاها، مرید آییئے کِرّا آتکنت و گوَشتِش: «اے، دور و گِستاێن جاگهے و بێوهد هم بوتگ، پمێشکا مردمان بِلّ که مێتگ و بازاران برئونت و په وت وَرد و وراکے بها بگرنت.»
[16] بله ایسّایا گوَشت: «آیان رئوگئے زلورت نێست، شما وت آیان وراک بدئیێت.»
[17] گوَشتِش: «اِدا مئے کِرّا تهنا پنچ نان و دو ماهیگ هست.»
[18] گوَشتی: «هرچے شمارا گۆن، منی کِرّا بیارێت.»
[19] گڑا آییا مردم سبزگێن کاهانی سرا نندگئے پرمان داتنت، رَندا پنچێن نان و دوێن ماهیگی زرتنت، آسمانئے نێمگا چارتی و هُدائے شُگری گپت، گڑا نانی چُنڈ چُنڈ کرت و مریدانی دستا داتنت. مریدان نان مردمانی سرا بهر کرتنت.
[20] سجّهێن مردمان تان سێرا وارت و مریدان اَنگت چه سر آتکگێن چُنڈان، دوازده سَپت پُرّ کرت.
[21] جنێن و چُکّان و اَبێد، کِساس پنچ هزار مردێن اتنت. سجّهێنان سێرا وارت.
[22] ایسّایا هما دمانا مرید پرمان دات و گوَشتنت: «تانکه من اے مردمان رُکستَ کنان، شما بۆجیگا سوار بێت و چه من پێسر گوَرمئے دومی نێمگا برئوێت.»
[23] مردمانی رهادگ کنگا رَند، په دْوا کنگا تهنا کۆهئے سرا سر کپت. رۆنِند اَت و آ وت تهنا اَت.
[24] آ وهدا، بۆجیگ چه تئیابا دور رَستگ‌اَت، ترند و تێزێن گوات و مستێن مئوج و چئولانی آماچ اَت.
[25] شپئے چارمی پاسا، ایسّا آپئے سرا گام جنان دێم په آیان پێداک اَت.
[26] وهدے مریدان ایسّا آپئے سرا گام جنان دیست، سکّ تُرست و گوَشتِش بلکێن روهے، پمێشکا چه تُرسا کوکّارِش کرت.
[27] بله ایسّایا هما دمانا گۆن آیان گوَشت: «متُرسێت، اے من آن.»
[28] پِتْرُسا گوَشت: «او هُداوند! اگن اے تئو ائے، گڑا بِلّ که من هم آپئے سرا تئیی کِرّا کایان.»
[29] ایسّایا گوَشت: «بیا!» گڑا پِتْرُس چه بۆجیگا گوَرما اێر آتک و آپئے سرا ایسّائے نێمگا رئوگا لگّت.
[30] بله چه گواتئے ترندیا تُرستی و اێر بُڈَّگا لگّت، گڑا کوکّاری کرت: «او هُداوند! منا برَکّێن.»
[31] هما دمانا ایسّایا دست شهار دات، آ گپت و گوَشتی: «او کَمباور! چیا شکِّت کرت؟»
[32] بۆجیگا سر کپتنت و گوات کپت و آرام بوت.
[33] هما که بۆجیگا نِشتگ‌اتنت، ایسّااِش ستا و سنا کنانا گوَشت: «بێشکّ تئو هُدائے چُکّ ائے.»
[34] وهدے آیان گوَرم گوازێنت گِنیسارِتئے شهرا اێر آتکنت.
[35] اۆدئے مردمان ایسّا پَجّاه آورت، سجّهێن هَند و دَمگئے آ دگه مردمِش سهیگ کرتنت و سجّهێن نادْراهِش آییئے کِرّا آورتنت.
[36] دَزبندی‌اِشَ کرت: «بِلّ ما تئیی کباهئے لَمبا دست بجنێن و بسّ.» آیان که دستَ جت، سجّهێن وشّ و دْراهَ بوتنت.