[1] «دگران اێر مجنێت و ایراز مگرێت، تانکه شما اێر جنَگ مبێت.
[2] اَنچش که شما دگران اێرَ جنێت، همے پئیما شما اێر جنَگَ بێت و گۆن هر کئیل و پئیمانهێا که بدئیێت، گۆن هما کئیلا شمارا دئیگَ بیت.
[3] چیا وتی براتئے چمّئے پیلّاشْکا گندئے، بله وتی چمّئے بُنڈا نگندئے؟
[4] ترا که بُنڈے چمّا اِنت، چۆن وتی براتا گوَشتَ کنئے: ‹بِلّ که تئیی چمّئے پیلّاشْکا درَ کنان›؟
[5] او دوپۆستێن شَتَلکار! پێسرا وتی چمّئے بُنڈا در کن، رَندا تئیی چمّ پَچَ بیت و وتی براتئے چمّئے پیلّاشْکا کَشّتَ کنئے.
[6] «پاک و پَلگارێن چیزّان کُچکان مدئیێت و وتی مروارِدان هوکّانی دێما مپرّێنێت. چۆ مبیت که آیان لگتمال بکننت و پِر بترّنت و شمئے جندا دِرّ و دْراش بکننت.
[7] «بلۆٹێت، شمارا دئیگَ بیت. شۆهاز بکنێت، درَ گێجێت. دروازگا بٹُکّێت، پَچَ بیت.
[8] چیا که هرکَس بلۆٹیت، آییا رسیت. هرکَس شۆهاز بکنت، درَ گێجیت. هرکَس دروازگا بٹُکّیت، په آییا پَچَ بیت.
[9] شمئے نیاما چُشێن پتے هست که اگن آییئے چُکّ نان بلۆٹیت ڈۆکے بدنتی؟
[10] یا اگن ماهیگ بلۆٹیت مارے بدنتی؟
[11] شما که رَدکار اێت، اَنگت وتی چُکّان شَرّێن چیزّانی دئیگا زانێت. گڑا شمئے آسمانی پت چنکدر شرترَ زانت که وتی لۆٹۆکێن چُکّان وشّێن چیزّ بدنت.
[12] «پمێشکا، هر کارا گۆن دگران هما ڈئولا نێکی بکنێت که لۆٹێت آ دگه هم گۆن شما بکننت. شَریَت و نبیانی گپّ و هبر همِش اِنت.
[13] «چه تنکێن دروازگا بپُتریت. چیا که پْراهێن دروازگ و پْراهێن راه، گاری و بێگواهیئے نێمگا بارت و بازێنے هما راها زوریت.
[14] بله تنک اِنت آ دروازگ و گران اِنت آ راه که زِندئے نێمگا بارت و اے راهئے رئوۆک هم کمّ اَنت.
[15] «چه درۆگێن پئیگمبران هُژّار ببێت. آ، مێشئے پۆستا گوَرا کننت و شمئے کِرّا کاینت بله چه بُن و بێها دِرّۆکێن گُرک اَنت.
[16] شما چه آیانی کِردا آیان پَجّاهَ کارێت. چه ڈَنگران انگور و چه ڈۆلکا اِنجیر چِنَگَ بیت؟
[17] شَرّێن درچک، شَرّێن بَر و نیبگَ کاریت و سِلّێن درچک سِلّێن بَر و نیبگَ کاریت.
[18] شَرّێن درچک، سِلّێن بَر آورتَ نکنت و سِلّێن درچک شَرّێن بَر داتَ نکنت.
[19] درچکے که شَرّێن بَرَ نئیاریت، گُڈَّگ و سۆچگَ بیت.
[20] پمێشکا آیان چه بَران پَجّاهَ کارێت.
[21] «هما که منا ‹هُداوند، هُداوندَ› گوَشنت، په آ سجّهێنان آسمانی بادشاهیئے دروازگ پَچَ نبیت، تهنا هما شتَ کنت که منی آسمانی پتئے واهگ و رزائے سرا کارَ کنت.
[22] وهدے آ رۆچَ کئیت بازێنے منا گوَشیت: ‹هُداوند، او هُداوند! ما گۆن تئیی ناما پئیگمبری نکرتگ؟ گۆن تئیی ناما چه مردمان جِنّ نکَشّتگ‌اَنت و گۆن تئیی ناما بازێن اَجَبێن کار پێش نداشتگ؟›
[23] گڑا من آیان راستێنَ گوَشان: ‹او بدکاران! من هچبر شمارا پَجّاه نئیاورتگ، چه منی دێما دور ببێت.›
[24] «پمێشکا، هرکَس که منی اے هبرانَ اِشکنت و آیانی سرا کارَ کنت، هما زانتکار و هۆشمندێن مردمئے پئیما اِنت که وتی لۆگی تلارئے سرا بست.
[25] هئور بوت، هار و هیرّۆپ آتک، پورّ و سْیَه‌گواتان گۆن آ لۆگا ڈیکّ وارت، بله لۆگ نکپت، چیا که آییئے بُنرِد تلارئے سرا اێر کنگ بوتگ‌اَت.
[26] بله کَسے که منی هبران گۆشَ داریت و آیانی سرا کارَ نکنت، هما هۆڈ و کَمزانتێن مردمئے ڈئولا اِنت که وتی لۆگی رێکانی سرا بست.
[27] هئور بوت، هار و هیرّۆپ آتک، پورّ و سْیَه‌گواتان گۆن آ لۆگا ڈیکّ وارت، لۆگ کپت و پهک وئیران بوت.»
[28] وهدے ایسّایا اے هبر هلاس کرتنت، مردمانی مُچّی چه آییئے درس و سَبکان هئیران بوت و بَه منتنت،
[29] چیا که آییا شَریَتئے زانۆگرانی پئیما درسَ ندات، گۆن واک و اِهتیارے درس و تالیمیَ دات.