[1] وهدے اورْشَلیمئے نزّیکا آتکنت و زئیتونئے کۆهئے دامُنا بئیتپاجیئے مێتگا رَستنت، ایسّایا دو مرید رئوان دات و
[2] گوَشتنتی: «دێمی مێتگا برئوێت، اَنچش که اۆدا رَسێت هَرے گِندێت که بستگ و کُرّگی هم گۆن اِنت، آیان بۆجێت و په من بیارێت.
[3] اگن کَسێا گۆن شما چیزّے گوَشت، بگوَشێت: ‹واجها پَکار اَنت و رندا راهِشَ دنت.›»
[4] پمێشکا اے ڈئولا بوت تان هما چیزّ که نبیئے زبانا پێشگۆیی کنگ بوتگ، راست و پَدّر ببیت:
[5] «گۆن سَهْیونئے جنکا بگوَشێت: ‹نون تئیی بادشاه تئیی گوَرا بێکِبر پێداک اِنت و هَرێا، بزان کُرّگێا سوار اِنت.›»
[6] گڑا مرید شتنت و هما پئیما که ایسّایا گوَشتگاَت، هما ڈئولا کرتِش.
[7] آیان هَر و کُرّگ آورتنت، وتی شال و چادرِش هرانی پُشتا اێر کرتنت و ایسّا سوار بوت.
[8] بازێنێا وتی شال و چادر راهئے سرا چێرگێجان کرتنت، دگه بازێن مردمێا درچکانی ٹال و تاک بُرِّت و راهئے سرا اێر کرت.
[9] ایسّائے پێشرُمب و پدرُمبێن مردم، کوکّار کنانا گوَشگا اتنت: «هوشیانا، او داوود بادشاهئے چُکّ! مبارک بات هما که په هُداوندئے ناما کئیت، هوشیانا، بُرزین اَرشا.»
[10] وهدے ایسّا اورْشَلیما رَست گڑا شۆر و وَلوَلَهے مَچِّت. شهرئے مردم جُستا اتنت که «اے کئے اِنت؟»
[11] مُچّیئے مردمان پَسّئو دات: «اے هما نبی اِنت، ایسّا که جَلیلئے شهر ناسِرَهئے نندۆکے.»
[12] ایسّا مزنێن پرستشگاهئے پێشجاها شت و اۆدا سئوداگر و گْراکانی گَلّێنگ و در کنگا گلاێش بوت. زَرّ بدل کنۆکێن سَرّاپانی میزّ و بَرۆنکی چپّیگ کرتنت و کپۆت بها کنۆکانی کُرسی و تَهتگی دئور داتنت.
[13] گوَشتی: «هُدائے کتابا نبیسگ بوتگ: منی لۆگ، دْوا و پرستشئے جاگه ببیت، بله شما دُزّبازارے کنێتی.»
[14] مزنێن پرستشگاهئے پێشجاها، بازێن کۆر و لَنگ ایسّائے کِرّا آتکنت و آییا دْراه کرتنت.
[15] وهدے مزنێن دینی پێشوا و شَریَتئے زانۆگران ایسّائے مۆجزه و اَجِکّایی دیستنت و اے هم دیستِش که پرستشگاها کَسانێن چُکّ په کوکّار «هوشیانا، او داوود بادشاهئے چُکّ» گوَشگا اَنت، باز نئوَشّ بوتنت و
[16] چه ایسّایا جُستِش کرت: «اِشکنگا ائے اے چُکّ چے گوَشگا اَنت؟» گوَشتی: «هئو! اِشکنگا آن. شما هچبر نئوانتگ که: ‹تئو په وت ستا و سنا، چُکّ و شیرمِچێن نُنُّکانی دپا هم داتگ که ترا ستا بکننت›؟»
[17] گڑا ایسّایا آ یله کرتنت و چه شهرا ڈنّ در آتک و بئیتاَنیائے مێتگا وتی شپی رۆچ کرت.
[18] وهدے ایسّا سباها ماهلّه پِر ترّگ و شهرئے نێمگا رئوگا اَت، شدیگ بوت.
[19] راهئے سرا اِنجیرئے درچکے دیستی، آییئے نێمگا شت بله اَبێد چه تاکا دگه هچّی ندیست. گڑا گوَشتی: «دِگه برے، هچبر بورّ و بَر مکناتئے» و هما دمانا درچک گیمُّرت و هُشک بوت.
[20] اِشیئے گِندگا مرید هئیران بوتنت. جُستِش کرت: «چۆن بوت که یک اَناگت درچک گیمُّرت؟»
[21] ایسّایا پَسّئو دات: «شمارا راستێنَ گوَشان، اگن شمارا باوَر اِنت و دلا شکَّ نئیارێت، گڑا هما ڈئولا که من گۆن اِنجیرئے درچکا کرتگ، شما هم اَنچش و اَنگت گێشتر کرتَ کنێت. اگن شما اے کۆها بگوَشێت که ‹وتا چه اِدا چست کن و دریائے تها دئور بدئے،› گڑا همے ڈئولا بیت.
[22] اگن شما باوَر کنێت، هرچے که وتی دْوایانی تها لۆٹێت، شمارا دئیگَ بیت.»
[23] هما وهدا که ایسّا مزنێن پرستشگاهئے پێشجاها شت و تالیم دئیگا لگّت، مزنێن دینی پێشوا و کئومئے کماش آییئے کِرّا آتکنت و جُستِش کرت: «تئو گۆن کجام هَکّ و اِهتیارا اے کارانَ کنئے؟ کئیا ترا اے کارانی کنگئے اِهتیار داتگ؟»
[24] ایسّایا پَسّئو دات و گوَشتی: «منا هم چه شما جُستے هست، اگن منی جُستئے پَسّئوا بدئیێت، گڑا شمارا گوَشان که گۆن کجام هَکّ و اِهتیارا اے کارانَ کنان.
[25] شمئے هئیالا، یَهیایا چه کجا پاکشۆدی دئیگئے اِهتیار رَستگاَت، چه آسمانا یا چه انسانئے نێمگا؟» آیان وتمانوتا شئور و سَلاه کرت و گوَشتِش: «اگن بگوَشێن چه آسمانا اَت، گڑا مارا گوَشیت: ‹په چے آییئے سرا ایمانۆ نئیاورت؟›
[26] اگن بگوَشێن که چه انسانئے نێمگا بوتگ، گڑا مارا چه مردمانَ تُرسیت چیا که سجّهێن مردمان مَنِّتگ که یَهیا نبیے.»
[27] پمێشکا پَسّئوِش دات: «ما نزانێن.» ایسّایا گوَشت: «گڑا من هم شمارا نگوَشان که گۆن کجام هَکّ و اِهتیارا اے کارانَ کنان.»
[28] «نون شما چے گوَشێت؟ یک مردے هستاَت، آییئے دو بَچّ اتنت. وتی مسترێن بَچّئے کِرّا شت و گوَشتی: ‹او منی چُکّ! مرۆچی برئو انگوری باگا کار کن.›
[29] آییا پَسّئو دات: ‹منَ نرئوان،› بله رَندا پشۆمان بوت و شت.
[30] گڑا دومی بَچّئے کِرّا شت و همے ڈئولا گوَشتی. بَچّا پَسّئو دات: ‹جی هئو، منی واجه! منَ رئوان،› بله نشُت.
[31] چه اے دوێنان کجام بَچّا وتی پتئے هبر زرت؟» آیان پَسّئو دات: «ائولیگا.» ایسّایا گۆن آیان گوَشت: «باوَر کنێت، سُنگی و مالیاتگیر و چَلنڈێن جَنێن چه شما پێسر هُدائے بادشاهیا رئونت.
[32] چیا که یَهیا پهرێزکاریئے راه و رستَها شمئے کِرّا آتک، بله شما آییئے سرا باوَر نکرت، سُنگی و چَلنڈێن جنێنان آییئے سرا باوَر کرت و شما اے چیزّ گۆن وتی چمّان دیست، اَنگت پشۆمان نبوتێت و باورۆ نکرت.
[33] «دِگه یک مِسالے گۆش دارێت: زمیندارێا انگوری باگے اڈّ کرت و آییئے چپّ و چاگردا پَلّ و پَسیلی بست، په انگورانی شیرگئے گِرگا، کَلّ و کُمبے جۆڑی کرت و په نگهپانیا یک بُرجے هم بستی. رَندا باگی په کُنندهکاری و زمان لهتێن باگپانئے دستا دات و وت سپرێا شت.
[34] وهدے انگورئے مۆسم بوت، په وتی بهرئے گرَگا، هِزمتکاری زمانزورێن باگپانانی کِرّا راه داتنت.
[35] باگپانان آییئے هِزمتکار گپتنت، یکّے لَٹّ و کُٹِّش کرت، دومی هم جت و کُشت و سئیمیاِش سِنگسار کرت.
[36] رندا چه پێسریگێنان گێشتر هِزمتکاری راه دات، بله باگپانان گۆن آیان هم همے ڈئولا کرت.
[37] گُڈسرا، وتی چُکّی راه دات، هئیالی کرت بلکێن آییئے روا بدارنت.
[38] بله وهدے باگپانان آییئے چُکّ دیست، وتمانوتا گوَشتِش: ‹باگئے میراس بَرۆک همِش اِنت، بیاێت بکُشێنی تان اِشیئے مِلک و میراسئے هُدابُند وت ببێن.›
[39] گڑا گپت و چه باگا ڈنّ برت و کُشتش.
[40] نون وهدے انگورئے باگئے هُدابندَ کئیت، گۆن اے باگپانان چے کنت؟»
[41] آیان پَسّئو دات: «آ، اے بَدکِردێن باگپانان گار و بێگواهَ کنت و باگا دگه باگپانانی دستا دنت که آییئے بهرا په وهدَ دئینت.»
[42] ایسّایا چه آیان جُست کرت: «شما هُدائے پاکێن کتابان نئوانتگ: آ سِنگ که بانبَندێن اُستایان پسُند نکرت و نزُرت هما سِنگ، بُنهِشت بوت. اے هُداوندئے کار اِنت و مئے چمّان اَجَب اِنت.»
[43] «پمێشکا گۆن شما گوَشان که هُدائے بادشاهی، چه شما پَچ گِرگ و یک کئومێا دئیگَ بیت که آییئے بَر و سَمرا کاریت.
[44] کَسے که همے سِنگئے سرا کپیت، ٹُکّر ٹُکّرَ بیت و کَسے که سِنگ آییئے سرا کپیت، هورتَ بیت.»
[45] وهدے مزنێن دینی پێشوا و پَریسیان ایسّائے مِسال اِشکتنت، سرپد بوتنت که آ همایانی بارئوا هبر کنگا اَت.
[46] لۆٹتِش ایسّایا دَزگیر بکننت، بله چه مردمانَ تُرستِش، چیا که مردمانی چمّا ایسّا پئیگمبرے اَت.