[1] अब मूर्तिहरूलाई चढाएको खानेकुराको विषयमा: हामी जान्दछौ कि “हामी सबैसित ज्ञान छ।” ज्ञानले घमण्ड ल्याउँछ, तर प्रेमले उन्नति गराउँछ।
[2] यदि कसैले केही जान्दछु भनी ठान्दछ भने, वास्तवमा उसले जान्नुपर्ने जति अझ जानेको हुँदैन।
[3] तर जो व्यक्तिले परमेश्वरलाई प्रेम गर्छ, त्यो परमेश्वरद्वारा चिनिएको हुन्छ।
[4] यसकारण मूर्तिहरूलाई चढाएको खानेकुराको विषयमा हेरौं: हामी जान्दछौ कि “यस संसारमा मूर्तिहरू केही पनि होइनन्” र “एकबाहेक अरू कोही परमेश्वर छैन।”
[5] तर पनि आकाश वा पृथ्वीमा धेरै देवता भनिनेहरू छन्; साँच्चै धेरै “देवताहरू” र धेरै “प्रभुहरू” छन्,
[6] तर हाम्रा निम्ति त परमेश्वर पिता एउटै हुनुहुन्छ, जसद्वारा सबै थोकहरू अस्तित्वमा आएका छन्, र जसको निम्ति हामी जिउँछौ; र एउटै प्रभु हुनुहुन्छ अर्थात् येशू ख्रीष्ट, जसद्वारा सबै कुराहरू सृष्टि भएका हुन्, र जसद्वारा हामी जिउँछौ।
[7] तर सबैलाई यो ज्ञान छैन। केही मानिसहरूलाई त मूर्तिहरूमा यस्तो बानी बसेको हुन्छ, कि जब तिनीहरूले मूर्तिलाई बलि चढाएको भोजन खान्छन्, तिनीहरूले देवतालाई चढाएको चीज सोच्दछन्। तिनीहरूको विवेक दुर्बल भएको कारणले अशुद्ध हुन्छ।
[8] तर भोजनले हामीलाई परमेश्वरको नजिक ल्याउँदैन। त्यो नखाँदैमा कुनै हानि छैन र खाँदैमा कुनै लाभ छैन।
[9] तर होसियार रहो, कि तिमीहरूका स्वतन्त्रता कमजोर व्यक्तिलाई ठक्करको कारण नबनोस्।
[10] किनकि यदि कमजोर विवेक भएको व्यक्तिले तिमीहरू ज्ञान भएकाहरूलाई मूर्तिहरूभएको मन्दिरमा खाँदैगरेको देख्यो भने, के त्यसले पनि मूर्तिलाई चढाएको कुरा खान साहस गर्दैन र?
[11] यसकारण त्यो कमजोर दाजुभाइ-दिदीबहिनीहरू, जसका निम्ति ख्रीष्ट मर्नुभयो, तिमीहरूको ज्ञानको कारण नष्ट हुनेछ।
[12] जब तिमीहरू उनीहरूका विरुद्धमा यसरी पाप गर्दछौ, उनीहरूका कमजोर विवेकलाई चोट पुर्याउँछौ, तिमीहरूले ख्रीष्टको विरुद्धमा पाप गर्दछौ।
[13] यसकारण यदि म जे खान्छु, त्यसले मेरो दाजुभाइ वा दिदीबहिनीहरूलाई पाप गर्न लगाउँछ भने म फेरि कहिल्यै मासु खानेछैनँ, ताकि म तिनीहरूका पतन हुने कारण नबनूँ।