[1] An der Vergaangenheet huet Gott zu verschiddenen Zäiten an op verschidde Manéieren duerch d’Prophéite mat eise Virfuere geschwat.
[2] An dëse leschten Deeg huet hien duerch säi Jong mat eis geschwat, deen hien als Ierwe vun allem bestëmmt huet an duerch deen hien och den Universum gemaach huet.
[3] De Jong ass d’Ausstralung vu senger Herrlechkeet a representéiert genee säi Wiesen. Hien dréit alles duerch säi mächtegt Wuert. Nodeems hien duerch sech selwer d’Rengege vun eise Sënne bewierkt hat, huet hie sech zur Rietser vun der Majestéit am héchsten Himmel gesat.
[4] Esou ass hie vill méi héich wéi d’Engele ginn, well hie wéinst der Ierfschaft en Numm kritt huet, dee vill méi héich ass wéi hiren.
[5] Zu wéi engem vun den Engelen huet Gott nämlech jee gesot: „Du bass mäi Jong! Haut sinn ech däi Papp ginn“? (Psalmen 2,7) An och: „Ech ginn e Papp fir hien an hie gëtt e Jong fir mech“? (2. Samuel 7,14; 1. Chronik 17,13)
[6] An nees, wann hie säin Éischtgebuerenen an d’Welt bréngt, seet hien: „All d’Engele vu Gott mussen hien ubieden.“ (5. Moses 32,43)
[7] Vun den Engele seet hien: „Hie mécht seng Engele wéi de Wand a seng Dénger wéi Feierflamen.“ (Psalmen 104,4)
[8] Mee vum Jong seet hien: „Däin Troun, Gott, ass fir ëmmer an éiweg. Den Zepter vun dengem Kinnekräich ass e gerechten Zepter.
[9] Du hues Gerechtegkeet gär an haass Gesetzlosegkeet. Dofir huet Gott, däi Gott, dech mam feierlechen Ueleg gesalleft, fir datt s du iwwert denge Begleeder stees.“ (Psalmen 45,7-8)
[10] An och: „Am Ufank hues du, Här, d’Fëllement vun der Äerd geluecht. Den Himmel ass d’Wierk vun dengen Hänn.
[11] Si verginn, mee du bleifs. Esou wéi Kleeder al ginn, gi si et och.
[12] Wéi e Mantel rulls du si op a wiessels si aus. Mee du bleifs deeselwechten an deng Jore ginn ni op en Enn.“ (Psalmen 102,26-28)
[13] Zu wéi engem vun den Engelen huet hie jee gesot: „Setz dech zu menger Rietser, bis ech aus denge Feinden eng Foussbänk fir dech maachen“? (Psalmen 110,1)
[14] Sinn si net all Geeschter, déi am Déngscht vu Gott stinn a geschéckt ginn, fir deenen ze déngen, déi d’Rettung ierwen?