Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 5:22

[1] Veritatem dico in Christo, non mentior, testimonium mihi per hibente conscientia mea in Spiritu Sancto,

[2] quoniam tristitia est mihi magna, et continuus dolor cordi meo.

[3] Optarem enim ipse ego anathema esse a Christo pro fratribus meis, cognatis meis secundum carnem,

[4] qui sunt Israelitae, quorum adoptio est filiorum et gloria et testamenta et legislatio et cultus et promissiones,

[5] quorum sunt patres, et ex quibus Christus secundum carnem: qui est super omnia Deus benedictus in saecula. Amen.

[6] Non autem quod exciderit verbum Dei. Non enim omnes, qui ex Israel, hi sunt Israel;

[7] neque quia semen sunt Abrahae, omnes filii, sed: “ In Isaac vocabitur tibi semen ”.

[8] Id est, non qui filii carnis, hi filii Dei, sed qui filii sunt promissionis, aestimantur semen;

[9] promissionis enim verbum hoc est: “ Secundum hoc tempus veniam, et erit Sarae filius ”.

[10] Non solum autem, sed et Rebecca ex uno concubitum habens, Isaac patre nostro;

[11] cum enim nondum nati fuissent aut aliquid egissent bonum aut malum, ut secundum electionem propositum Dei maneret,

[12] non ex operibus sed ex vocante dictum est ei: “ Maior serviet minori ”;

[13] sicut scriptum est: “ Iacob dilexi, Esau autem odio habui ”.

[14] Quid ergo dicemus? Numquid iniustitia apud Deum? Absit!

[15] Moysi enim dicit: “ Miserebor, cuius misereor, et misericordiam praestabo, cui misericordiam praesto ”.

[16] Igitur non volentis neque currentis sed miserentis Dei.

[17] Dicit enim Scriptura pharaoni: “ In hoc ipsum excitavi te, ut ostendam in te virtutem meam, et ut annuntietur nomen meum in universa terra ”.

[18] Ergo, cuius vult, miseretur et, quem vult, indurat.

[19] Dices itaque mihi: “ Quid ergo adhuc queritur? Voluntati enim eius quis restitit? ”.

[20] O homo, sed tu quis es, qui respondeas Deo? Numquid dicet figmentum ei, qui se finxit: “ Quid me fecisti sic? ”.

[21] An non habet potestatem figulus luti ex eadem massa facere aliud quidem vas in honorem, aliud vero in ignominiam?

[22] Quod si volens Deus ostendere iram et notam facere potentiam suam, sustinuit in multa patientia vasa irae aptata in interitum;

[23] et ut ostenderet divitias gloriae suae in vasa misericordiae, quae praeparavit in gloriam,

[24] quos et vocavit nos non solum ex Iudaeis sed etiam ex gentibus?

[25] Sicut et in Osee dicit: “ Vocabo Non plebem meam Plebem meam et Non dilectam Dilectam.

[26] Et erit: in loco, ubi dictum est eis: “Non plebs mea vos”, ibi vocabuntur Filii Dei vivi ”.

[27] Isaias autem clamat pro Israel: “ Si fuerit numerus filiorum Israel tamquam arena maris, reliquiae salvae fient.

[28] Verbum enim consummans et brevians faciet Dominus super terram ”.

[29] Et sicut praedixit Isaias: “ Nisi Dominus Sabaoth reliquisset nobis semen, sicut Sodoma facti essemus et sicut Gomorra similes fuissemus ”.

[30] Quid ergo dicemus? Quod gentes, quae non sectabantur iustitiam, apprehenderunt iustitiam, iustitiam autem, quae ex fide est;

[31] Israel vero sectans legem iustitiae in legem non pervenit.

[32] Quare? Quia non ex fide sed quasi ex operibus; offenderunt in lapidem offensionis,

[33] sicut scriptum est: “ Ecce pono in Sion lapidem offensionis et petram scandali; et, qui credit in eo, non confundetur ”.

Romanos — Chapters