Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 4:17

[1] Quid ergo amplius est Iudaeo, aut quae utilitas circumcisionis?

[2] Multum per omnem modum. Primum quidem, quia credita sunt illis eloquia Dei.

[3] Quid enim, si quidam non crediderunt? Numquid incredulitas illorum fidem Dei evacuabit?

[4] Absit! Exstet autem Deus verax, omnis autem homo mendax, sicut scriptum est: “ Ut iustificeris in sermonibus tuis et vincas cum iudicaris ”.

[5] Si autem iniustitia nostra iustitiam Dei commendat, quid dicemus? Numquid iniustus Deus, qui infert iram? Secundum hominem dico.

[6] Absit! Alioquin quomodo iudicabit Deus mundum?

[7] Si enim veritas Dei in meo mendacio abundavit in gloriam ipsius, quid adhuc et ego tamquam peccator iudicor?

[8] Et non, sicut blasphemamur, et sicut aiunt quidam nos dicere: “ Faciamus mala, ut veniant bona ”? Quorum damnatio iusta est.

[9] Quid igitur? Praecellimus eos? Nequaquam! Antea enim causati sumus Iudaeos et Graecos omnes sub peccato esse,

[10] sicut scriptum est: “ Non est iustus quisquam,

[11] non est intellegens, non est requirens Deum.

[12] Omnes declinaverunt, simul inutiles facti sunt; non est qui faciat bonum, non est usque ad unum.

[13] Sepulcrum patens est guttur eorum, linguis suis dolose agebant, venenum aspidum sub labiis eorum,

[14] quorum os maledictione et amaritudine plenum est;

[15] veloces pedes eorum ad effundendum sanguinem,

[16] contritio et infelicitas in viis eorum,

[17] et viam pacis non cognoverunt.

[18] Non est timor Dei ante oculos eorum ”.

[19] Scimus autem quoniam, quaecumque lex loquitur, his, qui in lege sunt, loquitur, ut omne os obstruatur, et obnoxius fiat omnis mundus Deo;

[20] quia ex operibus legis non iustificabitur omnis caro coram illo, per legem enim cognitio peccati.

[21] Nunc autem sine lege iustitia Dei manifestata est, testificata a Lege et Prophetis,

[22] iustitia autem Dei per fidem Iesu Christi, in omnes, qui credunt. Non enim est distinctio:

[23] omnes enim peccaverunt et egent gloria Dei,

[24] iustificati gratis per gratiam ipsius per redemptionem, quae est in Christo Iesu;

[25] quem proposuit Deus propitiatorium per fidem in sanguine ipsius ad ostensionem iustitiae suae, cum praetermisisset praecedentia delicta

[26] in sustentatione Dei, ad ostensionem iustitiae eius in hoc tempore, ut sit ipse iustus et iustificans eum, qui ex fide est Iesu.

[27] Ubi est ergo gloriatio? Exclusa est. Per quam legem? Operum? Non, sed per legem fidei.

[28] Arbitramur enim iustificari hominem per fidem sine operibus legis.

[29] An Iudaeorum Deus tantum? Nonne et gentium? Immo et gentium,

[30] quoniam quidem unus Deus, qui iustificabit circumcisionem ex fide et praeputium per fidem.

[31] Legem ergo destruimus per fidem? Absit, sed legem statuimus.

Romanos — Chapters