[1] Кимсени укюм этменъиз, сизни де укюм этмезлер.
[2] Насыл укюм этсенъиз, шойле де укюм этилирсиз. Насыл ольчювнен ольчесенъиз, ана шу ольчювни де алырсыз.
[3] Сен не ичюн къардашынънынъ козюндеки чёпке бакъасынъ, озь козюнъде исе агъачны корьмейсинъ?
[4] Насыл этип, къардашынъа: «Бер, козюнъдеки чёпни чыкъарып алайым», – дейсинъ? Бакъса, сенинъ козюнъде агъач бар!
[5] Эй, экиюзьлю! Башта агъачны озь козюнъден чыкъарып ал да, сонъ чёпни къардашынънынъ козюнден насыл чыкъараджагъынъны корерсинъ.
[6] Мукъаддес олгъан шейни копеклерге берменъиз – олар устюнъизге атылып, сизни парчаларлар. Инджилеринъизни домузлар огюне сепменъиз – оларны таптап ташларлар.
[7] Соранъыз – сизге бериледжек. Къыдырынъыз – тападжакъсыз. Такъырдатынъыз – сизге ачыладжакъ.
[8] Эр бир сорагъан ала, къыдыргъан тапа, такъырдаткъангъа къапуны ачалар.
[9] Огълу бабасындан отьмек сорагъанда, сизинъ аранъызда онъа таш берген адам тапылырмы?
[10] Балыкъ сораса исе, онъа йылан берген сою бармы?
[11] Сиз, яман адамлар олып, балаларынъызгъа яхшы бир шей бере билесинъиз. Коклердеки Бабанъыз да Ондан сорагъангъа яхшы шейлерни багъышлар.
[12] Шунынъ ичюн, адамлар сизге не япкъаныны истесенъиз, сиз де оларгъа шуны япынъыз. Бунда бутюн Къанун ве Пейгъамберлернинъ Язылары тура.
[13] Тар къапудан киринъиз! Олюмнинъ къапусы кенъ, ве анда алып баргъан ёл пек бол. Шу ёлдан юргенлер де чокъ.
[14] Омюр къапусы исе пек тарашлыкъ, ёлу да тар, бу ёлны тапкъанлар да аз.
[15] Ялан пейгъамберлерден сакът олунъыз! Олар сизинъ алдынъызгъа къозу терисинен къапланып келелер, лякин ичинде йыртыджы къашкъырлардыр.
[16] Оларны япкъан ишлери мейваларындан танырсыз. Когемден юзюм, я да тикенектен инджир джыялармы?
[17] Эр бир яхшы терек яхшы мейва бере, ярамай терек исе ярамай мейва бере.
[18] Яхшы терек ярамай мейва бермей, ярамай терек исе яхшы мейва бермей.
[19] Яхшы мейва бермеген эр бир терекни пычып, атешке ташлайлар.
[20] Бойледже, ялан пейгъамберлерни ишлерининъ мейваларындан танырсыз.
[21] Манъа: «Раббим, Раббим!» – дегенлернинъ арасындан Кок Падишалыгъына тек базылары кирип оладжакъ. Анда тек Коклердеки Бабамнынъ истегенини беджергенлер киреджеклер.
[22] Шу куню чокъ адамлар Манъа: «Раббим, Раббим! Биз Сенинъ Адынънен пейгъамберлик этмедикми? Сенинъ Адынънен джинлерни къувып чыкъармадыкъмы? Сенинъ Адынънен чокъ аджайип шейлер япмадыкъмы?» – дейджеклер.
[23] О вакъыт Мен оларгъа: «Мен сизни бир вакъыт бильмедим. Эй, Къанунны бозгъанлар, Меним янымдан кетинъиз!» – деп джевап береджем.
[24] Энди, ким Меним бу сёзлеримни эшитип, оларны беджерсе, озь эвини таш устюнде къургъан акъыллы адамгъа ошайджакъ.
[25] Ягъмур ягъып, озенлер ташып, еллер эсип, эвнинъ устюне тюшселер биле, таш устюнде къурулгъаны ичюн, эв бозулмаз.
[26] Ким Меним сёзлеримни эшитип, оларны беджермесе, озь эвини къум устюнде къургъан акъылсыз адамгъа ошайджакъ.
[27] Ягъмур ягъып, озенлер ташып, еллер эсип, эвнинъ устюне тюшселер, эв эшилип, дагъылып кетеджек.
[28] Иса бу сёзлерни айтып битиргенинен, адамлар Онынъ огреткенине шаштылар.
[29] Иса оларны Къанун оджалары киби дегиль, буюк къудрет берильген адам киби огрете эди.