[1] Иса Еудие виляетининъ Вифлеем шеэринде догъгъан сонъ, шаркътан Ерусалимге тылсымджы алимлер кельдилер. О девирде Еудиенинъ падишасы Ирод эди.
[2] Тылсымджы алимлер: – Янъы догъгъан еудийлернинъ Падишасы къаерде? Биз шаркъта Онынъ йылдызыны корьдик, шунынъ ичюн Онъа бель букмеге кельдик, – дедилер.
[3] Буны эшиткен Ирод падиша ве онен берабер бутюн Ерусалим де буюк къасеветке тюшти.
[4] О, халкънынъ эписи баш руханийлерини ве Къанун оджаларыны топлап, олардан Месихнинъ не ерде догъулмакъ керегини сорады.
[5] Олар онъа: – Еудиенинъ Вифлеем шеэринде, – деп джевап бердилер. – Пейгъамбер шойле язгъан:
[6] «Сен де, Вифлеем, Ехуда топрагъы, Ехуданынъ баш шеэрлеринден эксик дегильсинъ. Сенинъ ичинъден Башлыкъ чыкъаджакъ. О, Меним Исраиль халкъыма чобанлыкъ япаджакъ».
[7] О вакъытта Ирод тылсымджыларны гизлиден озюне чагъырып, олардан йылдызнынъ пейда олгъан догъру вакътыны билип алды
[8] ве оларны Вифлеемге ёллап: – Барынъыз, Балачыкъ акъкъында эр шейни сораштырып билинъиз. Оны тапкъан сонъ, манъа хабер этинъиз. Мен де анда барып, Онъа бель букерим, – деди.
[9] Тылсымджы алимлер падишанынъ сёзлерини динълеп, ёлгъа чыкътылар. Шу ань оларгъа шаркъта корюнген йылдыз тылсымджыларнынъ огюне чыкъты ве Бала яткъан ер устюне келип токътады.
[10] Тылсымджы алимлер йылдызны корип, пек къувандылар, оларнынъ къуванчы сынъырсыз эди.
[11] Эвге кирип, Баланы ве Онынъ анасы Мерьемни корьдилер де, тиз чёкип, Онъа бель буктилер. Сонъ хазинелерини ачып, Онъа алтын, либан ве мюр багъышладылар.
[12] Гедже тылсымджылар тюшлеринде Алладан: «Ироднынъ алдына къайтманъыз», – деген эмир алдылар ве озь юртларына башкъа ёлнен къайтып кеттилер.
[13] Тылсымджы алимлер кеткен сонъ, Раббининъ бир мелеги Юсуфкъа тюшюнде келип: – Еринъден тур! Баланен анасыны алып, Мысыргъа къач ве, мен санъа айтмагъанымдже, о ерде къал. Ирод Баланы къыдырып тапып, Оны ольдюрмеге истей, – деди.
[14] Юсуф турды ве шу геджеси Баланен анасыны алып, Мысыргъа ёл алды.
[15] Олар, Ирод ольгендже, анда къалдылар. Бойледже, бу шей, Раббининъ: «Мен Огълумны Мысырдан чагъырып алдым», – деп, пейгъамбер аркъалы айткъан сёзю беджерильмеси ичюн олды.
[16] Ирод исе, тылсымджы алимлер оны алдаткъанларыны корип, пек ачувланды ве, олардан билип алгъан вакъыткъа коре, Вифлеемде ве онынъ этрафында эки яшына етмеген эписи огълан балаларны ольдюрмек ичюн аскер ёллады.
[17] Бойледже, Йирмея пейгъамбер ярдымынен айтылгъан сёзлер ерине кельди:
[18] «Рама шеэринде бир сес эшитиле, агълав ве аджджы къыямет! Рахель балалары артындан агълай, тынчланмагъа истемей; онынъ балалары ёкъ энди!»
[19] Ирод падиша ольген сонъ, Мысырда Юсуфкъа тюшюнде Алланынъ мелеги корюнди ве:
[20] – Еринъден тур, Баланы ве Онынъ анасыны ал да, Исраиль мемлекетине къайт. Баланы ольдюрмеге истегенлер озьлери ольдилер, – деди.
[21] Шу ань Юсуф турды, Баланы ве Онынъ анасыны алып, Исраильге кельди.
[22] Амма Еудиеде Ироднынъ ерине онынъ огълу Архелай тахткъа отургъаныны бильген сонъ, Юсуф анда бармагъа къоркъты. Тюшюнде эмир алып, о Галилея виляетине кетти.
[23] Анда барып, Назарет шеэринде ерлешти. Бойлеликнен: «Онъа “назаретли” дейджеклер», – деген пейгъамбер сёзю ерине кельди.