[1] Шу куню Иса эвден чыкъып, голь янында отурды.
[2] Онынъ этрафында баягъы адам топланды. Иса къайыкъкъа чыкъып отурмагъа меджбур олды, бутюн халкъ исе ялыда турды.
[3] Иса оларгъа чокъ шейлер акъкъында кинаели икяелер айтты: – Бир урлукъ сачыджы тарлагъа чыкъа.
[4] О, урлукъ сачкъанда, базы урлукълар ёл кенарына тюше. Шу арада къушлар учып келелер де, урлукъларны чокъуп, ёкъ этелер.
[5] Башкъа урлукълар ташлы, топракъ аз олгъан ерге тюше ве тезден осип чыкъалар, чюнки топракъ бу ерде юфкъа экен.
[6] Кунеш чыкъкъан сонъ исе, оларны якъа ве яхшы тамыр атмагъанларындан, фиданлар къурып къалалар.
[7] Башкъалары тикенлер арасына тюше, тикенлер тез осип урлукъларны богъып ташлайлар.
[8] Даа башкъа урлукълар исе яхшы топракъкъа тюшип, бир урлукъ – юз къат, башкъасы – алтмыш ве даа башкъасы – отуз къат арткъач берекет берелер.
[9] Къулагъы барлар буны эшитсинлер!
[10] Шегиртлер Исанынъ янына келип: – Сен не ичюн оларнен кинаели икяелер айтып лаф этесинъ? – деп сорадылар.
[11] О, оларгъа джевап берип: – Кок Падишалыгъынынъ сырлары сизге ачылгъан, оларгъа исе къапалы, – деди.
[12] – Кимде бар олса, онъа даа бериледжек, ве онда арткъач оладжакъ. Кимде ёкъ олса, олгъаны да тутып алынаджакъ.
[13] Оларнен кинаели икяелер ярдымынен лаф этем, чюнки олар бакъа ве корьмейлер, динълей ве эшитмейлер, ве анъламайлар.
[14] Ешаянынъ пейгъамберлиги оларда эда этиле: Къулакъларынъызнен эшитеджексиз, амма анъламайджакъсыз, козьлеринъизнен бакъаджакъсыз, амма корип оламайджакъсыз.
[15] Бу халкънынъ юреги бир шей анълап оламай, къулакълары агъыр эшите, оларнынъ козьлери де юмулгъан. Бойледже, олар козьлеринен корьмезлер, къулакъларынен эшитмезлер, акъылларынен анъламазлар. Оларны тедавийлесин деп, Аллагъа кельмезлер.
[16] Сизинъ козьлеринъиз бахтлы, чюнки олар корелер. Къулакъларынъыз да бахтлы, чюнки эшителер.
[17] Сизге догърусыны айтам: чокъ пейгъамберлер ве инсафлы адамлар сиз корьгенинъизни корьмеге истей эдилер, лякин корьмедилер, сиз эшиткенлеринъизни эшитмеге истей эдилер, лякин эшитмедилер.
[18] Энди урлукъ сачыджы акъкъында кинаели икяенинъ манасыны динъленъиз.
[19] Алланынъ Падишалыгъы акъкъында сёзни эшиткен, амма оны анъламагъан эр бир адамгъа яман Шейтан келип, онынъ юрегинде сачылгъан сёзни-урлукъларны хырсызлап кете. Бойле адамлар тюшкен урлукъны алгъан ёл кенарындаки топракъкъа ошайлар.
[20] Урлукъ сачылгъан ташлы топракъ исе – сёзни эшитер-эшитмез къуванчнен къабул эткен сою.
[21] О, де бир шейге, де башкъа шейге дикъкъат этип, урлукъкъа озюнде тамыр атмагъа ёл бермей. Онынъ башына шу сёз ичюн къаза-беля кельсе ве оны къуваласалар, о бирден ёлундан къайта.
[22] Башкъалары исе, урлукъны алгъан, тикенли топракъ киби: олар сёзни эшителер, амма оны аят къасеветлери ве зенгинликнен алданув басып богъа, ве урлукъ берекет бермей.
[23] Урлукъны алгъан яхшы топракъ исе сёзни эшиткен, онынъ манасына еткен адамларгъа ошай. Олардан базы адамлар – юз къат, башкъалары – алтмыш къат ве даа дигерлери – отуз къат зияде берекет берелер.
[24] Иса оларгъа даа бир кинаели икяе айтты: – Кок Падишалыгъы неге ошай? Бир адам тарласына яхшы урлукъ сачты.
[25] Гедже, эписи ятып юкълагъанда, онынъ душманы келип, богъдай арасына зеэрли отларны сачып кетти.
[26] Богъдай осип, башакъ чыкъаргъанда, зеэрли отлар да пейда олдылар.
[27] Къуллары келип, эфендисинден: «Эфендимиз, сен тарланъа яхшы урлукъ сачтынъ да! Айса бу зеэрли отлар къайдан келип чыкъкъан?» – деп сорадылар.
[28] «Бу – душманнынъ ишидир», – деди о. «Истесенъ, биз барып оларны тартып чыкъарырмыз», – деди къуллар.
[29] «Керекмей. Зеэрли отларны ёкъ эткенде, оларнен берабер богъдайны да бозарсыз.
[30] Оракъ вакъты кельгендже, оларгъа тийменъиз, берабер осе берсинлер. Оракъ вакъты кельгенде, мен оракъчыларгъа: “Башта зеэрли отларны джыйынъыз ве обалап багъланъыз да, якъынъыз. Богъдайны исе меним анбарыма алып барынъыз”, – дейджем».
[31] Иса оларгъа даа бир кинаели икяе айтып берди: – Кок Падишалыгъы бир хардал урлугъына ошай. Адам оны алып, озь тарласына сача.
[32] Эписи урлукълардан кичкене олса да, осип чыкъкъан сонъ, бостандаки осюмликлер арасында энъ юксек ола. Терек киби оськен сонъ, къушлар учып келип, онынъ пытакъларында юва ясайлар.
[33] Сонъ Иса оларгъа даа бир кинаели икяе айтты: – Кок Падишалыгъы бир къашыкъ маягъа ошай. Къадын оны алып, учь буюк савут унгъа ташлай ве бутюн хамырыны къабарта.
[34] Иса буларнынъ эписини адамларгъа кинаели икяелернен ачып анълатты. О оларгъа эр шейни кинаели икяелернен айта эди,
[35] чюнки пейгъамбер ярдымынен айтылгъан сёз беджериледжек эди: Агъзымны ачып, кинаели икяелерни айтарым, дюнья яратылгъандан берли гизли сырларны анълатаджагъым.
[36] Шундан сонъ Иса, адамларны йиберип, эвге къайтты. Шегиртлери Онынъ алдына барып: – Бизлерге тарладаки зеэрли отлар акъкъында кинаели икяени анълатып берсе, – дедилер.
[37] Иса оларгъа джевап берип: – Яхшы урлукъны сачкъан – Инсан Огълудыр.
[38] Тарла исе – дюнья. Яхшы урлукълар – Алла Падишалыгъынынъ огъуллары, зеэрли отлар исе – яман Шейтаннынъ огъулларыдыр.
[39] Оларны сачкъан – Шейтандыр. Оракъ вакъты – дюньянынъ сонъу, оракъчылар исе – мелеклер.
[40] Зеэрли отларны насыл джыйып атеште якъсалар, бу дюньянынъ сонъунда да шойле оладжакъ.
[41] Инсан Огълу Озь мелеклерини ёллайджакъ, ве олар гунагъа себеп олгъан ве яманлыкъ япып юргенлерни Онынъ Падишалыгъындан сайлап алып,
[42] алевленип тургъан оджакъкъа ташлайджакълар. О ерде агълав ве тиш гъыджыртысы оладжакъ.
[43] О вакъытта инсафлы адамлар озь Бабаларынынъ Падишалыгъында кунеш киби парылдайджакълар. Къулагъы барлар буны эшитсинлер! – деди.
[44] – Кок Падишалыгъы тарлада сакълангъан хазинеге ошай. Бир адам оны тапып, кене сакълай ве къувана-къувана барып, бутюн мал-мулькюни сата да, шу тарланы ала.
[45] Кок Падишалыгъы даа неге ошай? О бунъа ошай: бир алыш-веришнен огърашкъан адам яхшы инджилер къыдыра.
[46] Бир къыйметли инджини тапкъанда, о барып бутюн мал-мулькюни сатып, оны ала.
[47] Кок Падишалыгъы даа денъизге атылгъан балыкъ сачмасына ошай. О чешит тюрлю балыкъларны тута.
[48] Сачма балыкъкъа толгъан сонъ, оны ялыгъа тартып чыкъаралар ве отурып, яхшы балыкъларны сайлап, сепетлерге къоялар, ярамай сойларыны исе котерип аталар.
[49] Дюньянынъ сонъунда да ойле оладжакъ: мелеклер чыкъып, яман адамларны инсафлы адамларнынъ арасындан айырып,
[50] оларны алевленип тургъан оджакъкъа ташлайджакълар. О ерде агълавлар ве тиш гъыджыртысы оладжакъ.
[51] Буларнынъ эписини анъладынъызмы? – деп сорады Иса. – Эбет, – деди олар.
[52] Иса оларгъа: – Демек, Кок Падишалыгъы акъкъында огретювни къабул эткен эр бир Къанун оджасы озь хазинесинден янъы ве эски шейлерни чыкъаргъан эв саибине ошай, – деди.
[53] Иса бу кинаели икяелерни айткъан сонъ, о ерден кетти.
[54] Озюнинъ юртуна келип, ерли халкънынъ синагогасында огрете башлады. Оны динълегенлер шашып къала эдилер. – О къадар акъыл ве къудрет Онъа къайдан кельген? – дей эди олар.
[55] – Дюльгернинъ огълу дегильми О? Анасынынъ ады Мерьем, къардашлары исе Якъуп, Юсуф, Симон ве Иуда дегильми?
[56] Онынъ эписи къызкъардашлары мында, бизим янымызда яшамайлармы?
[57] Шунынъ ичюн олар Оны ред эттилер. Иса исе оларгъа: – Пейгъамберге эр ерде урьмет этелер, тек озь ветанында ве озь эвинде Онынъ къадрине етмейлер, – деди.
[58] Оларнынъ иманы олмагъаны ичюн, о ерде Иса чокъ аджайип шейлер япмады.