[1] Иса Алланынъ Сарайындан чыкъып кетеяткъанда, Онынъ янына шегиртлери келип, Сарайнынъ биналарына дикъкъатыны джельп эттилер.
[2] Иса оларгъа: – Буларнынъ эписини коресизми? Сизге догърусыны айтам: бу ерде таш устюнде таш къалмайджакъ, эписи бозуладжакъ, – деди.
[3] Иса бир Озю Зейтюн дагъында отургъан вакъытта шегиртлери Онынъ янына келип, сорадылар: – Бизлерге айт: бу шейлер не вакъыт оладжакъ? Сенинъ келишинъни ве ахыр заман якъынлашкъаныны косьтерген бельги насыл оладжакъ?
[4] Иса джевап берип оларгъа: – Ич кимсе сизлерни алдатмасын деп, сакът олунъыз!
[5] Чокъ адамлар Меним Адым иле келип: «Мен Месихим», – деп, чокъ адамларны алдатаджакълар, – деди.
[6] – Сиз якъын дженк шаматасыны ве узакъ дженк акъкъында хаберлерни эшитирсиз. Амма къоркъманъыз: ойле олмакъ керек. Лякин бу даа сонъу дегиль.
[7] Халкъ халкъкъа къаршы, падишалыкъ падишалыкъкъа къаршы котериледжек. Тюрлю топракъларда ачлыкълар ве ер тепренювлери оладжакъ.
[8] Буларнынъ эписи исе – тек буюк азапларнынъ башланувы.
[9] О вакъытта сизлерни къыйнайджакълар ве ольдюреджеклер. Мен ичюн эписи халкъларнынъ адамлары сизлерден нефретленеджек.
[10] Чокъ адам иманындан вазгечеджек, бир-бирини сатаджакъ, бир-бирини кореджек козьлери олмайджакъ.
[11] Чокътан-чокъ ялан пейгъамберлер пейда олып, чокъ адамларны алдатаджакъ.
[12] Адалетсизлик чокълашкъаны себебинден чокъусынынъ севгиси пек азлашаджакъ.
[13] Лякин сонъунадже сабыр эткен адам къуртарыладжакъ.
[14] Ондан эвель исе бутюн дюньяда Алла Падишалыгъы акъкъында бу Къуванчлы Хабер илян этиледжек. Бу хабер эписи халкъларгъа шаатлыкъ оладжакъ. О вакъыт сонъу келеджек.
[15] Шунынънен, Даниял пейгъамбер айткъан «арам эткен бир пис шей» мукъаддес ерде тургъаныны корьсенъиз (окъугъан адам озю анъласын!),
[16] Еудиеде олгъан адамлар дагъларгъа къачсынлар.
[17] Дам устюнде тургъан адам эвинден бир шей алмакъ ичюн ашагъа тюшмесин.
[18] Тарлада олгъан адам усть урбасыны алмагъа къайтып бармасын.
[19] О куньлерде юклю ве бала эмиздирген къадынларгъа беля оладжакъ!
[20] Къачувынъыз къышта я да раатлыкъ куню олмасын деп, дувалар окъунъыз.
[21] О вакъытта, дюньянынъ биринджи куньлерден башлап бу куньлерге къадар олмагъан ве даа бир кере олмайджакъ буюк белялар оладжакъ.
[22] Эгер о куньлернинъ сайысы азлаштырылмагъан олса, ич бир джан къуртулып оламаз эди. Лякин сайлангъан адамлар ичюн о куньлернинъ сайысы азлаштырыладжакъ.
[23] Эгер о вакъыт кимдир сизге: «Бакъынъыз, Месих мында!» я да «О, анда!» – десе, инанманъыз.
[24] Ялан месихлер ве ялан пейгъамберлер пейда олып, имкяны олса, сайлангъанларны биле ёлдан урмакъ ичюн, буюк аджайип шейлер япаджакълар ве бельгилер косьтереджеклер.
[25] Мына, Мен буны сизлерге эвельден айтып бердим.
[26] Шунынънен, эгер сизлерге: «Бакъса, О сахрада», – деселер, анда барманъыз. Я да «Бакъса, О бу эв ичинде», – деселер, инанманъыз.
[27] Инсан Огълунынъ къайтып келиши шаркътан гъарпкъадже кокте яшнагъан йылдырым киби оладжакъ.
[28] Олю беден къайда олса, леш къарталлары да шу ерде топланаджакълар.
[29] Бирден шу куньлернинъ буюк мусибетинден сонъ «Кунеш къара оладжакъ, ай да ярыкъ бермейджек. Йылдызлар коктен тюшеджеклер ве коклердеки кучьлер сарсыладжакълар».
[30] О вакъытта кокте Инсан Огълунынъ бельгиси пейда оладжакъ. Ер юзюндеки эписи миллетлер окюр-окюр агълайджакълар, коктеки булутлар устюнде къудрет ве буюк шан-шурет иле келеяткъан Инсан Огълуны кореджеклер.
[31] О, Озюнинъ мелеклерини ёллайджакъ. Олар, кучьлю бору чалдырып, сайлагъан адамларыны кокнинъ бир четинден башкъа четинедже, дюньянынъ дёрт тарафындан топлап келеджеклер.
[32] Инджир тереги сизге кинаели дерс олсун: онынъ пытагъы къабарып, япракълары ачылгъанда, яз якъынлашкъаныны билесиз.
[33] Сиз де буларнынъ эписини корсенъиз, билинъиз: О энди якъын, босагъада тура.
[34] Сизлерге догърусыны айтам: шимдики несиль ёкъ олмаздан эвель, буларнынъ эписи оладжакъ.
[35] Кок ве ер из къалдырмайып кечерлер, лякин Меним сёзлерим кечмез.
[36] Бу къайсы куню ве саат къачта оладжагъы акъкъында не Огъул, не коклердеки мелеклер билелер. Тек Баба биле.
[37] Нух куньлеринде насыл олгъан олса, Инсан Огълу келеджек куньлеринде де ойле оладжакъ.
[38] Сув ташкъыны кельмезден эвель олгъан куньлерде, Нух сандыкъкъа кирмегендже, адамлар ашап-иче, эвлене ве акъайгъа чыкъа эдилер.
[39] Сув ташкъыны келип, эр кесни ёкъ этмегендже, асыл да тюшюнмей эдилер. Инсан Огълу келеджек кунюнде тамам ойле де оладжакъ.
[40] О вакъытта эки адам тарлада олгъанда, Алла бирисини аладжакъ, экинджисини исе къалдыраджакъ.
[41] Дегирмен ташында ун чеккен эки къадындан бириси алынаджакъ, бириси къалдырыладжакъ.
[42] Бунынъ ичюн эр заман азыр олунъыз. Раббинъиз не заман келеджегини бильмейсинъиз.
[43] Лякин шуны билинъиз: эв саиби хырсыз гедженинъ къайсы саатинде келеджегини бильсе, юкъламайып, хырсызгъа эвине кирмеге ёл бермез эди.
[44] Бойледже, сизлер де азыр олунъыз. Инсан Огълу сиз беклемеген саатте къайтып келеджек.
[45] Ишанчлы ве акъыллы къул ким? Эфендиси оны эв къуллары устюнде башлыкъ этип, оларгъа керек вакътында ашларыны бермеге къойды.
[46] Эфендиси кельгенде, онынъ бойле япкъаныны корьсе, о къул не къадар бахтлы!
[47] Сизге догърусыны айтам: эфенди оны озюнинъ бутюн мал-мулькюне бакъыджы этип къояр.
[48] Эгер де бу яман къул озь гонълюнде: «Эфендим якъын арада кельмейджек», – деп тюшюнсе,
[49] башкъа къулларны урмагъа башласа, ичкиджилернен берабер ашап-ичсе,
[50] о къулнынъ эфендиси бекленильмеген бир куньде, тюшюнмеген бир саатте къайтып келир
[51] ве оны къылычнен экиге болип, онъа экиюзьлюлернинъ арасында ер береджек. Анда агълав ве тиш гъыджыртысы оладжакъ.